Samnium

Półwysep włoski w IV wieku p.n.e. c.

Samnium ( Osco Safinim , łac . Samnium ) było historyczno-geograficznym regionem w południowych Apeninach , w południowo-środkowej Italii , który był kontrolowany przez Samnitów , grupę plemion sabellów od 600 do 290 pne. c.

Era Samnitów

Samnium znajdowało się w większości w południowo-środkowej strefie Apeninów , między Abruzzo , Molise , Kampanią , Apulią i Lukanią . Graniczyła z Lacjum na północy, Lukanią na południu, Kampanią na zachodzie i Apulią na wschodzie. Dokładne granice nigdy nie zostały dobrze określone, ale zazwyczaj są utożsamiane z doliną rzek Sangro , Volturno , Biferno i Trigno . Od północy graniczyły z nim ziemie Marsi (środkowa Abruzja) i Peligni (południowa Abruzja – masyw Majella ); na południu z terytorium Daunian (północna Apulia) i Italiotów z Magna Graecia ; na wschodzie z terytorium Frentani (obszar przybrzeżny Abruzji) i Peucetians (środkowa Apulia); na zachodzie z ziemią łacinników (centralno-południowe Lacjum), Wolsków (południowe Lacjum) oraz Aurunków , Sydycynów i Kampanii .

Przez większość swojej historii Samnici byli śródlądowi, utrudniani przez sąsiednie ludy, chociaż przez krótki czas zdołali pojawić się na obu wybrzeżach półwyspu włoskiego; na wybrzeżu Tyrreńskim założyli miasto Pompeje .

Głównymi miastami regionu były Bovaiamom (przemianowane przez łacinników na Bovianum Undecumanorum , współczesne Bojano ) i Maleventum, przemianowane na Beneventum (współczesne Benevento ).

Stolica federacji samnitów znajdowała się w Bovaiamom, z wyjątkiem krótkiego okresu między IV wiekiem p.n.e. C. i III wiek. C. czas, w którym Akwilonia była stolicą, dopóki nie została zniszczona przez Rzymian w 293 roku. C. Lokalizacja Akwilonii jest niepewna.

Samnici składali się z co najmniej czterech plemion:

• Pentri : najważniejsze plemię, które zajmowało centralny obszar Samnium, ze stolicą w Bovianum .
• Caracenos lub Caraceni , którzy zajmowali północną strefę: głównymi miastami były Cluviae (współczesne Casoli ), Juvanum (którego ruiny są rozrzucone między Torricella Peligna i Montenerodomo ) oraz Alfedena, stolica w dolinie rzeki Sagro .
• Caudinos , którzy zajmowali obszar południowo - zachodni, w dolinie rzeki Calore Irpino i przyległych dolinach. Stolicą było miasto Caudium (niedaleko Montesarchio ).
• Hirpines , którzy zajmowali południowy obszar: Maleventum (pierwotna nazwa Maloenton ) stali na północno-zachodnim krańcu ich terytorium.

Do plemion tych dołączyli Frentani , którzy zamieszkiwali terytorium wybrzeża Adriatyku na północ od cypla Gargano , ze swoją stolicą w Larinum (obecnie Larino ).

Bardzo trudne terytorium dla Rzymian do kontrolowania

Samnium stanowiło wielkie wyzwanie dla potęgi rzymskiej. Od ekspansji Rzymu kontrola nad górzystym regionem stała się wielką koniecznością, ponieważ był to nieunikniony etap marszu przeciwko południowym Włochom i miastom Magna Graecia.

W 354 pne C. granica z Rzymianami została ustalona na rzece Liri . Pierwsza wojna samnicka zakończyła traktat. Od tego czasu konfrontacja była dla Rzymu wyjątkowo długa i trudna : ponad pięćdziesiąt lat zajęło podporządkowanie mieszkańców Samnium w trzech długich wojnach . W 290 p.n.e. C. Rzym odniósł zwycięstwo, a Samnici zostali poddani i sfederowani do Republiki. Region zachował jednak wielki partykularyzm, ale od tego czasu dzielni Samnici mogli być wykorzystywani w armiach rzymskich jako socii (sojusznicy).

Chociaż przejście Hannibala przez Włochy było powodem do niepokoju, nie kwestionował on kontroli Rzymu nad Samnium.

Wojna społeczna

Lokalne tradycje, godność mieszkańców masywu i ich zdolność do przeciwstawiania się, nagle powróciły w wojnie społecznej . Na początku I wieku. C. , żądania Rzymu z jego sojusznikami pisanymi kursywą ( socii ) stały się trudniejsze do zniesienia i Rzym odrzucił jego prośby o obywatelstwo. ]

To sprawiło, że w 91 roku. C. , wojna między Rzymem a miastami italskimi, którym nadano obywatelstwo, została rozpętana przeciwko innym miastom italskim, które starały się o przyznanie tego statusu (tj. miastom socii ) za fundamentalny wkład w podbój prowincji . Po długiej i ciężkiej wojnie (znanej jako wojna społeczna lub wojna aliancka) z klęskami po obu stronach i pomimo ostatecznego zwycięstwa Rzymian, alianci włoscy uznali, że ich prośby są równie zaspokojone, aw roku 89. Poprzez Lex Plautia Papiria zarówno Samnici , jak i wszyscy inni kursywy otrzymali pełne obywatelstwo rzymskie , wszyscy stają się pełnoprawnymi obywatelami rzymskimi. Następnie Samnium, pod nazwą Regio IV Samnium , stało się jednym z regionów zjednoczonych rzymskich Włoch . ]

Region bydła

Ze względu na górzysty charakter w Samnium dominowało hodowle bydła, aw czasach republikańskich było znane z produkcji wełny. W okresie Cesarstwa dokument epigraficzny z miasta Saepinum , datowany za panowania Marka Aureliusza , potwierdza praktykę przenoszenia jagniąt z gór Samnium na równiny Apulii , praktykę, która istnieje do dziś. ]

Od Cesarstwa Rzymskiego do Risorgimento

Około 7 rano C. , na początku okresu cesarskiego, w reorganizacji Włoch w 11 regionach przeprowadzonej przez Augusta , Samnium, wraz z terytorium Frentani, Marrucini , Vestini , Marsi , Peligni i Ecui , utworzyło Regio IV Samnium rzymskich Włoch . ]

Głównymi ośrodkami Samnium, poza już nazwanymi Bovianum i Beneventum , były:

• Aesernia / Esernia (współczesna Isernia );
• Aufidena ( Alfedena );
• Venafrum ( Venafro );
• Allifæ ( Życie );
• Abellium ( Atripalda , niedaleko Avellino ).

Po upadku Cesarstwa Zachodniorzymskiego i przynależności do włoskiego królestwa Ostrogotów , Samnium zostało podbite w roku 570 przez Longobardów , którzy ustanowili na jego terytorium Księstwo Benewentu . Księstwo było politycznie bardzo stabilne, do tego stopnia, że ​​pozostało niezależne po przejęciu przez Karola Wielkiego Królestwa Lombardzkiego w północnych Włoszech w 774 roku .

Około X wieku terytorium Samnium zostało wchłonięte przez Normańskie Królestwo Sycylii . W 1077 roku, na mocy umów między papieżem Leonem IX a cesarzem Henrykiem III , miasto Benewent przeszło w ręce Państwa Kościelnego , podczas gdy reszta terytorium Samnitów stała się częścią Królestwa Sycylii, Królestwa Neapolu , a później Królestwa Obojga Sycylii , aż do 1860 roku , kiedy to po ekspedycji tysiąca Garibaldiego stała się częścią Królestwa Włoch . ]

Po zjednoczeniu

Po ukonstytuowaniu się Królestwa Włoch nastąpił ruch intelektualistów, podsycany przez benewentańskich patriotów , którzy wyzwolili miasto spod władzy papieskiej w 1860 r., którzy poparli sprawę odtworzenia w królestwie jednostki polityczno-administracyjnej Samnium . Stolicą nowego regionu musiało być Benewento .

Projekt był szczególnie odczuwalny w prowincji Benewent , a ruch pro-Samnio angażował nie tylko lokalną klasę polityczną, ale także intelektualistów, pisarzy i zwykłych obywateli. Pod wpływem tej lokalnej inicjatywy Parlament Królestwa również zainteresował się sprawą do tego stopnia, że ​​za rządów Crispi wydawało się, że decyzja została podjęta.

W 1890 r . Rada Prowincji Benewentu przeznaczyła znaczną jak na owe czasy sumę dwóch milionów lirów na budowę pałacu rządowego, w którym mieściłyby się biura regionu Samnio, utworzonego wraz z aneksją – w Benevento – z prowincji Avellino i Campobasso .

Ale rząd Francesco Crispiego upadł, a wraz z nim projekt. Prowincja Benevento pozostała niezmieniona do dziś, chociaż udało jej się wyrwać niektóre gminy z pobliskich prowincji, np. Airola , dawniej część prowincji Caserta .

Bibliografia

• Corbier, M., "La transhumance entre Samnium et Apulie: continuité entre l'époque républicaine et l'époque impériale", w Collectif, La romanisation du Samnium aux IIe et Ier siècles av. J.-C. , Neapol, 1991, s. 153-176. (po francusku)
• Devoto, G., Gli antichi Italici , Firenze, 1931, s. 265. (w języku włoskim)
• A. La Regina, Appunti su entità etniche e strutture istituzionali nel Sannio antico in AION III, 1981, s. 129 nn. (po włosku)

Linki zewnętrzne

• Witryna referencyjna Samnites (w języku włoskim)