Narodziny

Matka po porodzie i noworodek

Poród ludzki , zwany także porodem , jest kulminacją ludzkiej ciąży do czasu wyjścia dziecka z macicy . W wielu kulturach to wydarzenie określa wiek jednostki . Uważa się, że kobieta zaczyna rodzić z pojawieniem się regularnych skurczów macicy o nasileniu i częstotliwości, którym towarzyszą zmiany fizjologiczne szyjki macicy . ]

Proces porodu naturalnego dzieli się na cztery fazy: zatarcie i rozszerzenie szyjki macicy, zejście, poród i poród łożyska. Poród może być wspomagany lekami, takimi jak środki znieczulające lub oksytocyna , stosowane w przypadku powikłań opóźnionego porodu. Razem z nacięciem krocza (chirurgicznym nacięciem w okolicy krocza ) nigdy nie powinno się tego robić rutynowo, ponieważ najbezpieczniejszy poród to taki, który rozwija się spontanicznie i nie wymaga niepotrzebnej interwencji. W niektórych ciążach obarczonych wysokim ryzykiem dla matki lub płodu poród odbywa się przez cesarskie cięcie : poród przez cięcie chirurgiczne w jamie brzusznej.

Śmiertelność matek bez pomocy medycznej (obejmująca ciążę, poród i połóg , przy czym poród jest momentem największego ryzyka) wynosi około 1 na 150. Z kolei śmiertelność noworodków bez pomocy medycznej jest znacznie wyższa, a zachorowalność dla obu, to znaczy choroby i następstw, jest oczywiście jeszcze wyższy. Weryfikuje się to obserwując historyczne statystyki przed wprowadzeniem technik aseptyki i antyseptyki, a także stosowania płynów dożylnych, transfuzji, antybiotyków, oksytocyny, leków hipotensyjnych, operacji i wielu innych procedur medycznych.

Te bardzo wysokie wskaźniki śmiertelności utrzymują się w naturalnych urodzeniach bez jakiejkolwiek pomocy medycznej, które nadal występują w wielu krajach z powodu braku dostępu do zasobów zdrowotnych lub z powodów ideologicznych. ]

Rodzaje porodów

Żywa noworodka urodzona w terminie, tuż przed odcięciem pępowiny, podczas prostego porodu.

Poród pochwowy

Poród naturalny

W porodzie naturalnym, wcześniej nazywanym naturalnym, dziecko rodzi się przez pochwę matki , przy pomocy niewielkiej lub żadnej technologii i bez pomocy leków . ​ W większości ośrodków opieki zdrowotnej poród drogami natury odbywa się w pozycji ginekologicznej, w której ciężarna kobieta leży na plecach , a jej stopy są utrzymywane na wysokości pośladków w celu zwiększenia komfortu personel medyczny. Jest ona znana jako pozycja litotomiczna i od lat jest rutynowo stosowana przy urodzeniu. Jest to jednak pozycja kontrowersyjna, ponieważ poród może odbywać się naturalnie w pozycji wyprostowanej – na przykład kucając – w której grawitacja pomaga dziecku w naturalnym wyjściu. W litotomii istnieje większe prawdopodobieństwo powolnego zejścia, przedłużonego wydalania, niepokoju płodu i łez krocza u matki. Idealnie otoczenie matki w czasie porodu powinno być spokojne, niespieszne, intymne i ufne: miękkie światło, niewiele osób należących do jej intymnego otoczenia, wygodna pozycja przez nią wybrana, może muzyka lub kwiaty lub aromaty, jeśli je lubi. Istnieje również dostawa w gorącej wodzie, w domu , w szpitalach lub w prywatnych ośrodkach.

Instrumentalny poród pochwowy

Czasami poród drogą pochwową musi być wspomagany specjalnymi narzędziami, takimi jak odkurzacz lub kleszcze , które przytrzymują główkę dziecka w celu jej uchwycenia i wyciągnięcia z kanału rodnego. Rzadko jest to wskazane w niektórych trudnych dostawach . ]

Poród brzuszny lub cesarskie

Noworodek pokazany matce po cięciu cesarskim

Około 20% urodzeń w krajach rozwiniętych, takich jak Stany Zjednoczone , odbywa się chirurgicznie poprzez operację brzucha zwaną cesarskim cięciem . Nie wszystkie cięcie cesarskie jest medycznie wskazane w przypadku porodów wysokiego ryzyka, część z nich ma charakter planowy, gdy matka uważa, że ​​jej dziecko nie urodziło się drogą pochwową.

Szanowany poród

Szanowany poród obejmuje, jako ważniejsze kwestie, takie jak wybór miejsca, w którym nastąpi poród (szpitale, sanatoria, a nawet sam dom), sposób, miejsce porodu i wybór towarzysza podczas proces.

Początek porodu

Zobacz też: Oczekiwany termin płatności

Oczekuje się, że poród kobiety nastąpi między 37 a 42 pełnymi tygodniami od daty ostatniej miesiączki . Początek porodu lub porodu ​ różni się w zależności od kobiety, a najczęstszymi objawami są wydalenie czopa śluzówki szyjki macicy, pojawienie się łagodnych skurczów macicy w odstępach mniejszych niż jeden na dziesięć minut, zwiększone ciśnienie w miednicy z częste oddawanie moczu, pęknięcie błon otaczających płyn owodniowy — z następczym wyciekiem dużej objętości płynu — z oznakami krwawych wydzielin . ]

Chociaż nie ma na to dowodów naukowych, często słyszy się, że matki odczuwają potrzebę „wyczyszczenia gniazda” na krótko przed szczerym porodem lub dołożenia ostatnich poprawek do pokoju dziecka, twierdząc, że wstają o świcie z takie zadania. ]

Fałszywy poród

Występowanie krótkich, nieregularnych skurczów macicy – ​​zarówno w odstępach, jak i w czasie trwania – bez zmian szyjki macicy nazywa się porodem fałszywym lub porodem fałszywym . Często kontrowersyjne, zwłaszcza w ostatnich dniach ciąży, jest podjęcie decyzji o rozpoczęciu porodu lub pojawieniu się pewnych objawów, które jest fałszywym alarmem, zwłaszcza jeśli odczuwasz skurcze, których intensywność i częstotliwość nie są nasilane. Łagodne skurcze poprzedzające prawdziwe skurcze porodowe są normalne i nazywane są skurczami Braxtona Hicksa . Oprócz tego, że skurcze są łagodne, są sporadyczne, nie mają określonego wzoru i mają tendencję do zanikania po odpoczynku, zmianie pozycji, ciepłych kąpielach i nawodnieniu. Ważna jest prawidłowa diagnoza początku aktywnej fazy porodu, ponieważ błąd w niej może prowadzić do serii interwencji w porodzie, które nie są konieczne.

Etapy pracy

Etapy porodu

Przyczyny przyspieszania porodu nie są znane, ale uważa się, że pewne substancje wytwarzane przez łożysko , matkę lub płód przez czynniki mechaniczne, takie jak wielkość dziecka i ich wpływ na mięsień macicy, przyczyniają się do porodu. Dlatego skoordynowane efekty wszystkich tych czynników są prawdopodobnie przyczyną rozpoczęcia porodu. O początku porodu mówimy, gdy łączy się kilka sytuacji, takich jak skurcze macicy, zatarcie (lub skrócenie długości szyjki macicy) i rozszerzenie szyjki macicy. Aktywna faza porodu zwykle rozpoczyna się po 4 cm rozszerzeniu szyjki macicy.

Zwiastunowe lub przedporodowe

Jest to okres wykluczony z porodu, który nie ma określonego początku, rozpoczyna się stopniowym pojawieniem się zespołu objawów ( prodromów porodowych ), które pomogą matce uświadomić sobie, że zbliża się czas porodu, choć nie zawsze od razu. Okres ten może trwać do dwóch tygodni i kończy się rozszerzeniem macicy. Nie wszystkie kobiety w ciąży dostrzegają, że przechodzą przez okres przedporodowy, dlatego zaczynają bezpośrednio od charakterystycznych rytmicznych skurczów porodowych. W tym okresie następuje stopniowy wzrost częstotliwości i intensywności skurczów, czasami śluzówka zostaje wypchnięta i zwiększa się dyskomfort na poziomie miednicy. ]

Dylatacja

Dylatacja

Pierwszy okres porodu ma na celu rozszerzenie szyjki macicy . Występuje, gdy skurcze macicy zaczynają pojawiać się częściej, mniej więcej co 3-15 minut, z których każdy trwa 30 sekund lub dłużej i ma coraz większą intensywność. Skurcze stają się coraz częstsze i intensywniejsze, do jednego na dwie minuty i powodują zatarcie lub ścieńczenie i rozszerzenie szyjki macicy, co pozwala nazwać ten okres okresem rozwarcia . Czas trwania tego okresu jest zmienny w zależności od tego, czy kobieta przebyła wcześniej poród (do 18 godzin w przypadku matek po raz pierwszy) i dzieli się na: fazę utajoną, fazę aktywną i fazę spowolnienia. Etap kończy się pełnym rozwarciem (10 centymetrów) i zatarciem szyjki macicy. Zwykle między pełnym rozszerzeniem a fazą porodową występuje krótki okres utajenia, w którym skurcze całkowicie zanikają.

Narodziny lub wydalenie

Nazywany również okresem wydalenia , kończy się wraz z narodzinami dziecka. Jest to przejście noworodka przez kanał rodny, z macicy na zewnątrz, dzięki mimowolnym skurczom macicy i silnym skurczom brzucha lub matczynym parciu. W okresie wydalenia lub w drugim okresie rozróżniamy dwie fazy: wczesną fazę niewydalną, w której rozszerzenie jest całkowite i nie ma ochoty na pchanie, ponieważ prezentacja płodowa nie zeszła, oraz zaawansowana faza wydalenia, w której po przybyciu część płodowa do podłogi miednicy, istnieje pragnienie matczynego pchnięcia. Pożądane jest, aby nie zmuszać pchnięć, dopóki matka nie poczuje tego odczucia, aby nie zakłócać normalnego rozwoju porodu.

Narodziny

Odcięcie pępowiny przed porodem łożyska

Rozpoczyna się wydaleniem łożyska , pępowiny i błon; zajmuje to od 5 do 30 minut. Zejście pępowiny przez srom po porodzie wskazuje na ostateczne oderwanie łożyska, im bardziej pępowina wysuwa się, tym dalej łożysko wysuwa się z jamy macicy. Ten naturalny ruch pępowiny proporcjonalny do opadania łożyska jest znany jako objaw Ahlfelda . ]

Odklejenie łożyska występuje w dwóch możliwych mechanizmach. Pierwsze oderwanie występuje w centrum połączenia maciczno-łożyskowego, mechanizm znany jako mechanizm Baudelocque-Schultzego i na ogół występuje w około 95% przypadków. Rzadziej występuje, gdy łożysko początkowo odrywa się od boków połączenia maciczno-łożyskowego, znanego jako mechanizm Baudelocque-Duncan . Skurcze macicy utrzymują się podczas zejścia przez łożysko, pomagając uciskać końcowe naczynia mięśniówki macicy , które stają się bezużyteczne po porodzie, proces znany w położnictwie jako „żywe podwiązanie Pinarda ” . ]

Dla wielu autorów okres porodu kończy się w momencie porodu, ale inni uważają okres piąty, który byłby okresem natychmiastowego wyzdrowienia i który kończy się dwie godziny po porodzie. W tym okresie zwanym „ natychmiastowym połogiem ”, matka i dziecko muszą być razem, aby promować rozpoczęcie karmienia piersią, bezpieczeństwo i spokój dziecka. W tym sensie pojęcie „wspólne zakwaterowanie” oznacza pobyt dziecka w tym samym pokoju co jego matka, podczas gdy przebywa ono w szpitalu lub miejscu porodu. ​ Aby sprzyjać temu „wspólnemu przystosowaniu” i zapewnić pomyślne karmienie piersią, niezwykle ważny jest odpoczynek i spokój matki i noworodka, dlatego w pierwszych dniach należy ograniczyć liczbę i czas wizyt ze strony otoczenia.

Mechanizm porodu

Podczas mechaniki porodu mniejsze średnice płodu przechodzą przez większe średnice miednicy matki. Aby nie utknąć w pewnym momencie swojej trajektorii poza macicą, noworodek wykonuje serię naturalnych ruchów, które stanowią mechanizm porodu.

• Zejście: występuje w wyniku działania grawitacji po rozszerzeniu szyjki macicy, a także silnych skurczów macicy i mięśni brzucha matki. Zejście ma tendencję do powolnego postępu w oparciu o strukturę miednicy matki.
• Zgięcie: Głowa płodu jest zgięta tak, że podbródek płodu styka się z klatką piersiową, napotykając pierwszy punkt oporu dna miednicy.
• Zaangażowanie: Średnica głowy płodu od jednej kości ciemieniowej do przeciwnej, zwana średnicą dwuciemieniową , sięga górnego wlotu miednicy na poziomie kolców kulszowych. Zwykle pojawia się pod koniec ciąży, tuż przed rozpoczęciem porodu.
• Rotacja wewnętrzna: występuje w cieśninie środkowej miednicy, gdy płód, kontynuując opadanie, obraca się o 90º w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek zegara, aby dostosować się do romboidalnej konfiguracji mięśni dna miednicy, pomiędzy mięśniem dźwigacza odbytu a mięśniem krętniczo- guzicznym . W ten sposób twarz dziecka skierowana jest w stronę odbytnicy matki.
• Przedłużenie: Głowa płodu przechodzi przez kanał rodny, jest wysunięta w taki sposób, że czoło najpierw przechodzi przez otwór sromu . Głowa znajduje się poniżej spojenia łonowego i maksymalnie poszerzyła krocze .
• Rotacja zewnętrzna: po uwolnieniu głowy jest ona obracana o 45º, aby przywrócić jej pierwotną pozycję przed rotacją wewnętrzną i być w normalnej pozycji w stosunku do barków. Wzywa się do tego zadośćuczynienie, czyniąc przejście barków bardziej możliwym.
• Poród: najpierw rodzi się ramię łonowe, a następnie ramię kroczowe. Reszta ciała wychodzi sama z lekkim impulsem macierzyńskim.

Wszystkie te ruchy wynikają z relacji między kościstą głową i ramionami płodu a kostnym pierścieniem miednicy matki.

Stosunek tylnego ciemiączka do miednicy matki determinuje diagnozę ułożeniową. W prezentacji wierzchołkowej wyróżnia się osiem pozycji: I. Occipito left iliac anterior (OIIA), w której ciemiączko tylne znajduje się do przodu w stosunku do miednicy matki, a także po lewej stronie matki. Szew strzałkowy jest zorientowany ukośnie. II. Kolejno w zależności od umiejscowienia ciemiączka tylnego (ponieważ miednica jest zawsze taka sama) pozycje będą:

• OIDA biodrowa przednia potylica prawa
• OIIP biodrowa tylna lewa potyliczna
• Tylna prawa biodrowa potyliczna OIDP
• Poprzeczna prawa biodrowa potyliczna OIDT
• Poprzeczna lewa potylica biodrowa OIIT
• Occipito pubis OP
• Occipito sacra OS ]

OIDA biodrowa przednia potylica prawa	Occipito pubis OP	Potylica lewa biodrowa przednia OIIA
Poprzeczna prawa biodrowa potyliczna OIDT		Poprzeczna lewa potylica biodrowa OIIT
Tylna prawa biodrowa potyliczna OIDP	OS potylicy krzyżowej	OIIP biodrowa tylna lewa potyliczna

Fizjologia porodu

Początek skurczów macicy może być spowodowany zwiększonym stężeniem niektórych prostaglandyn i zwiększoną liczbą receptorów dla oksytocyny . Owodnia i kosmówka wytwarzają fosfolipidy, które są metabolizowane do kwasu arachidonowego , z którego syntetyzuje się eikozanoidy prostaglandynę I (PGI) i F (PGF) , które zwiększają się podczas porodu człowieka. W sumie zmiany biochemiczne poprzedzające poród mają na celu pozbycie się z myometrium elementów hamujących obecnych w czasie ciąży, takich jak progesteron, prostacykliny, relaksyna , laktogen łożyskowy człowieka i tlenek azotu . Z kolei macica jest aktywowana lub stymulowana przez inne białka związane ze skurczem mięśni , takie jak oksytocyna i inne stymulujące prostaglandyny. ]

Kontrola pracy

Placówki opieki zdrowotnej wyposażone w sale porodowe mają różne procedury i protokoły opieki porodowej. Wśród najczęściej używanych do monitorowania matki i jej dziecka są: ]

• Osłuchiwanie – tętna płodu (FHR) za pomocą stetoskopu lub USG . W niektórych ośrodkach zwyczajem jest wydrukowanie kontroli bicia serca płodu, aw innych odnotowuje się je na partogramie przez personel porodowy. Zaleca się osłuchiwanie FHR z przerwami, przez co najmniej 60 sekund, co 15 minut w pierwszym okresie porodu i co 5 minut w drugim okresie. Osłuchiwanie przerywane należy przerwać i zastąpić ciągłym monitorowaniem w przypadku pojawienia się zmian w FHR lub w przebiegu porodu.
• Dynamika macicy: monitorowanie skurczów macicy można przeprowadzić mechanicznie, za pomocą manometru i czasami cewnika ciśnieniowego wewnątrzmacicznego, który zapewnia dokładniejsze odczyty skurczów macicy i bicia serca płodu.
• Kontrola parametrów życiowych: takich jak tętno matki , ciśnienie krwi i częstość oddechów podczas porodu. Wszystkie te wartości są rejestrowane na partografie , który trwa przez czas trwania porodu.
• Dotyk dopochwowy jest najbardziej akceptowaną metodą oceny postępu porodu. Liczba dotknięć musi być ograniczona do tych, które są absolutnie niezbędne. Są one często odbierane przez kobiety jako źródło niepokoju, ponieważ naruszają ich prywatność i intymność. W miarę możliwości powinna je wykonywać ta sama położna, ponieważ jest to pomiar z subiektywnym komponentem. WHO zaleca, aby przeprowadzali średnio jedno badanie pochwy co cztery godziny, szczególnie ograniczając je w sytuacjach ryzyka infekcji (takich jak w przypadku długich porodów lub w sytuacjach, w których poród przedłuża się z pęknięciem worka owodniowego ]

Kliniczne monitorowanie rozwoju porodu może zapobiegać, wykrywać i zarządzać powikłaniami, które mogą wywołać u matki i noworodka uszkodzenia, czasami nieodwracalne lub śmiertelne. Badanie tętna płodu jest obecnie najszerzej stosowaną metodą określania stanu utlenowania płodu. Monitorowanie tętna płodu (FHR) podczas porodu może być wykonywane z przerwami za pomocą stetoskopu Pinard lub ultradźwiękami (Doppler) u kobiet niskiego ryzyka z normalnym przebiegiem porodu.

Miękkie urazy kanału rodnego

W czasie porodu często dochodzi do uszkodzeń okolicy krocza, które mogą być mniej lub bardziej istotne. Istnieje szereg czynników, które mogą mieć wpływ na jego wygląd: prenatalny masaż krocza, poród, pozycja w wydalaniu, profesjonalista asystujący przy porodzie, wykonywanie lub nie nacięcia krocza , makrosomia płodu, czas trwania znieczulenia z wydalaniem i zewnątrzoponowym. Urazy są również częstsze w przypadku porodu instrumentalnego, szczególnie przy użyciu kleszczy. Pozycja w porodzie determinuje w dużej mierze możliwy uraz krocza:

• W pozycji bocznej uzyskuje się więcej nienaruszonych krocz (66,6%).
• Więcej nacięcia krocza wykonuje się w pozycji półsiedzącej lub na wznak niż w jakiejkolwiek innej pozycji, zwłaszcza u nieródek.
• Mniej nacięcia krocza występuje w pozycji pionowej (stojącej i kucznej), chociaż jest to częściowo równoważone wzrostem rozdarć krocza drugiego stopnia, a także ran szarpanych i rozdarć wargi. Podobnie rzadko zdarzają się łzy trzeciego stopnia, a spośród tych, które występują, występuje siedmiokrotnie częściej w pozycjach wyprostowanych bez podparcia (kucanie, klęczenie lub stanie) niż w wyprostowanych (stołek lub fotel porodowy).
• Najwięcej urazów krocza (>53%) i najmniej zachowanego krocza (<42%) występuje w pozycji przysiadu u nieródek. Nulliparas mają również najwyższy wskaźnik łez trzeciego stopnia (3,2 w porównaniu do 0,9% całości).

Dlatego najmniej szkodliwymi pozycjami krocza w wydalaniu są pozycje boczne lub pionowe z podparciem. Ponieważ jednak wyniki przeprowadzonych przeglądów nie są rozstrzygające, kobieta powinna mieć możliwość wyboru pozycji, w której czuje się najbardziej komfortowo.

Nacięcia krocza

Według WHO (1996) masowe stosowanie nacięcia krocza ma szkodliwe skutki i dlatego zaleca się jego ograniczone stosowanie podczas normalnego porodu. Dobrym celem do osiągnięcia byłby 10% wskaźnik nacięcia krocza bez obrażeń matki lub dziecka. Wśród zalet tej praktyki jest fakt, że zapobiega ona urazom krocza w odcinku przednim, a wśród jej wad:

• Poważne uszkodzenie krocza i jego następstwa.
• Nie zapobiega osłabieniu mięśni dna miednicy i jego następstwom. ]
• Nie chroni płodu przed zamartwicą śródporodową.
• Zwiększa utratę krwi u kobiet.
• Zwiększa średnią głębokość tylnych łez krocza.
• Zwiększa ryzyko urazu zwieracza odbytu. ]
• Zwiększa problemy z gojeniem i bólem w pierwszych dniach poporodowych.

W oparciu o powyższe dane, restrykcyjne zastosowanie nacięcia krocza jest zalecane tylko w następujących wskazaniach matczynych lub płodowych:

• Ryzyko utraty dobrego samopoczucia płodu.
• Skomplikowany poród pochwowy.
• Blizny po źle zagojonych poprzednich łzach trzeciego lub czwartego stopnia lub okaleczeniu żeńskich narządów płciowych.

Wsparcie i łagodzenie bólu przy porodzie

Wszystkie kobiety powinny mieć wsparcie podczas porodu i porodu. Wsparcie udzielane przez partnera lub inną osobę wybraną przez kobietę uzupełnia wsparcie świadczone przez profesjonalistów. Wszystkie kobiety powinny mieć możliwość wyboru osoby, która zapewni im wsparcie społeczne podczas porodu; czy to partner, inny członek rodziny czy przyjaciel. Należy uszanować życzenia kobiet i zapewnić im wsparcie fizyczne i emocjonalne. Wykazano, że stałe wsparcie kobiet podczas porodu przynosi korzyści, takie jak mniejsze stosowanie analgezji farmakologicznej oraz liczba porodów instrumentalnych drogą pochwową i cesarskiego cięcia; ponadto kobiety czują się bardziej zadowolone ze swojego doświadczenia porodowego. W programach edukacji matek kobietom w ciąży należy oferować narzędzia i strategie radzenia sobie z bólem i stresem podczas porodu. Łagodzenie bólu podczas porodu przyczynia się do poprawy samopoczucia fizycznego i emocjonalnego kobiety w ciąży i musi zajmować priorytetowe miejsce w opiece. Należy przekazać kobietom w ciąży i połogu informacje o dostępnych metodach farmakologicznych i niefarmakologicznych. Niektóre z uzupełniających niefarmakologicznych technik uśmierzania bólu stosowanych podczas porodu to:

• Chodzenie i zmiany pozycji podczas porodu i porodu.

Możliwość swobodnego poruszania się podczas porodu pomaga kobiecie radzić sobie z bolesnym uczuciem. Dostępne dowody wskazują, że jeśli kobieta w pierwszej fazie porodu znajduje się w pozycji wyprostowanej, odczuwa mniejszy ból, mniejszą potrzebę znieczulenia zewnątrzoponowego, mniej zmian we wzorcu FHR, a czas pierwszej fazy porodu ulega skróceniu. Ponadto pionowość i ruch sprzyjają dziecku, aby miało jak największą przestrzeń w miednicy.

• Stałe wsparcie kobiety w ciąży.

Skutki ciągłego wsparcia kobiet podczas porodu były przedmiotem przeglądu Cochrane, w którym stwierdzono, że kobiety, które otrzymywały ciągłe wsparcie podczas porodu, miały mniejsze zapotrzebowanie na leki przeciwbólowe i były bardziej zadowolone z tego doświadczenia.

• Użycie wody jako środka przeciwbólowego.

Stosowanie gorącej wody podczas porodu wywołuje u kobiet odprężenie, zmniejsza lęk poprzez stymulację produkcji endorfin, poprawia perfuzję macicy i skraca czas porodu oraz zwiększa poczucie kontroli bólu i satysfakcji. Wyniki przeglądu Cochrane pokazują, że stosowanie gorącej wody istotnie statystycznie ogranicza zastosowanie znieczulenia zewnątrzoponowego w pierwszym okresie porodu bez negatywnego wpływu na czas trwania porodu, częstość porodów operacyjnych i dobrostan noworodka.

• Zastrzyki z jałowej wody.

Ta forma analgezji polega na podawaniu sterylnej wody przez iniekcję śródskórną (0,1-0,5 ml) Tworzą się grudki wodne stymulujące receptory nacisku. Przekazywanie tych bodźców do mózgu przerywa przekazywanie bodźców bólowych przez nerwy rdzeniowe. Zastrzyki należy podawać po obu stronach podstawy kręgosłupa w obszarze objętym rombem Michaelisa. Istnieje kilka badań o dobrej jakości metodologicznej, w których wykazano jego skuteczność przeciwbólową.

• TENS , akupunktura, techniki relaksacyjne i masaże.

Istnieją inne niefarmakologiczne techniki uśmierzania bólu podczas porodu, dla których nie ma udowodnionych dowodów naukowych, chociaż niektóre badania kliniczne zalecają ich stosowanie.

Rola partnera w porodzie

Coraz wyraźniej widać, że zaangażowanie partnera kobiety podczas porodu prowadzi do lepszych porodów, a także pozytywnie wpływa na przebieg połogu. Badania pokazują również, że kobiety, które otrzymywały stałe wsparcie podczas porodu, takie jak członek rodziny pacjentki, osiągają znaczące wyniki w zakresie zmniejszenia częstości porodów cesarskich, porodów instrumentalnych (takich jak użycie kleszczy), mniej znieczulenia , nacięcia krocza . , stosowanie oksytocyny i dłuższy czas przywiązania, , a także skrócenie czasu trwania porodu i urodzenie dziecka z wyższym wynikiem w skali Apgar (Dellman 2004, Vernon 2006). Partner może zapewnić wsparcie fizyczne i emocjonalne: pomagając kobiecie zrozumieć przebieg porodu, wspierając ją przy skurczach, prawidłowym oddychaniu itp. ]

Hiszpańskie badanie wykazało pewien dystans mężczyzn od procesu ciąży, porodu i połogu oraz że doświadczenie ojca w procesie porodu jest zapośredniczone cielesnie, co wypycha ich na dalszy plan i uniemożliwia uczestnictwo w pewnych czynnościach i doświadczeniach . Ogólnie rzecz biorąc, ojciec nie wykazuje tak bardzo proaktywnej postawy, ale raczej czeka, w wielu przypadkach sfrustrowany, aż służba zdrowia wyznaczy mu przestrzeń i rolę do odegrania.

Znieczulenie zewnątrzoponowe

Polega na podawaniu różnych leków przeciwbólowych przez cewnik umieszczony w przestrzeni zewnątrzoponowej rdzenia kręgowego . Osiąga to znieczulenie całej dolnej części ciała (brzuch, miednica i nogi). Może być stosowany zarówno przy porodzie naturalnym, jak i podczas porodu instrumentalnego lub cięcia cesarskiego.

Znieczulenie miejscowe

Jest to rodzaj znieczulenia stosowany głównie przy porodzie naturalnym i rzadziej przy porodzie instrumentalnym. Polega na podaniu środka przeciwbólowego (powszechnie lidokainy ) poprzez wstrzyknięcie domięśniowe lub podskórne w okolice krocza. Ten rodzaj znieczulenia jest bardzo przydatny w uśmierzaniu bólu w okresie wydzieliny porodu, a zwłaszcza w przypadkach, gdy dochodzi do rozdarcia lub nacięcia krocza oraz do jego późniejszego zszycia.

Powikłania porodowe

Zobacz także: Dystocja

Powikłania porodowe mogą wystąpić na każdym etapie porodu i wymagają szybkiej i skutecznej interwencji, aby zapobiec krzywdzie matki i jej dziecka.

Brak progresji porodu może być spowodowany bardzo słabymi lub nieregularnymi skurczami macicy, które nie powodują rozszerzenia szyjki macicy i są zwykle leczone dożylną syntetyczną oksytocyną lub miejscowo stosowanym żelem z prostaglandyną szyjki macicy.

Może to być również spowodowane dysproporcją płodu do miednicy z powodu makrosomii płodu lub zwężenia kanału miednicy.

Cierpienie płodu to pojawienie się oznak wskazujących na biofizyczne pogorszenie stanu płodu. Termin niepokój płodu ostatnio wyszedł z użycia w literaturze klinicznej i używa się go jako „podejrzenia utraty dobrostanu płodu” lub „ostatecznej utraty dobrostanu płodu”. Oznaki, o których wspomnieliśmy wcześniej, to zasadniczo zmiana normalnego rytmu serca płodu. W tym celu matka jest monitorowana za pomocą tokokardiografii płodu , która ustala pewien związek między dwiema zmiennymi: częstością akcji serca płodu oraz częstotliwością i intensywnością skurczów macicy. Z kolei kolejnym objawem wskazującym na utratę dobrostanu płodu jest pojawienie się płynu owodniowego (kał płodowy) zabarwionego na zielono lub smółką , który jest wydalany, gdy płód ma okolicznościowo lub przewlekle niedotlenienie.

Zarówno brak postępu porodu, jak i stan zagrożenia płodu leczy się poprzez skrócenie okresu rozwarcia za pomocą kleszczyków , odkurzacza próżniowego lub wykonania pilnego cięcia cesarskiego .

W przeszłości gorączka połogowa była ważną przyczyną zgonów matek z powodu złej aseptyki podczas porodu, a także większej podatności matki na infekcje w przypadku anemii lub niedożywienia.

Aby poród przebiegał tak fizjologicznie, jak to tylko możliwe, zarówno rodząca, jak i jej partner muszą być odpowiednio przygotowani do „testu”, z którym muszą się zmierzyć.

Społeczne aspekty porodu

Obecnie w większości krajów poród odbywa się w placówkach medycznych, które ułatwiają opiekę nad matką i dzieckiem w przypadku powikłań. Zespół składa się z położnika, położnej, a w razie potrzeby może mu pomóc pediatra, anestezjolog itp. W większości kultur na świecie narodziny uważa się za początek życia danej osoby, a wiek określa się od daty porodu.

Łożysko

Wygląd łożyska widzianego z obu stron

W niektórych grupach kulturowych istnieją rytualne zwyczaje wobec łożyska, uznawanego za narząd, który działa jako łącznik między matką a płodem i odżywia go. Na przykład jest zakopywany, a na miejscu sadzone jest drzewo . Mniej rozpowszechniony jest zwyczaj jego spożywania, zwyczaj zwany łożyskofagią . Łożysko jest również wykorzystywane do celów kosmetycznych . ^{[ potrzebne cytowanie ]}

Zaangażowanie rodziny

Podczas porodu, gdzie głównymi bohaterami są matka i urodzone dziecko, ojciec był tradycyjnie pozbawiony obecności i współpracy przy porodzie. W niektórych społeczeństwach poród jest zabroniony dla wszystkich mężczyzn. Jednak w ostatnich dziesięcioleciach XX wieku ojciec jest coraz bardziej aktywny.

Orgazmy podczas porodu

Chociaż w literaturze medycznej i naukowej nie było omówienia tego zjawiska, niektóre grupy feministyczne były zainteresowane zbieraniem informacji na temat kobiet, które doświadczają orgazmu podczas porodu. Podobne zdarzenia występują podczas orgazmu i porodu, z których oba obejmują mimowolne skurcze wielu wspólnych mięśni. Orgazm uwalnia endorfiny , które pomagają łagodzić ból, a także hormon oksytocynę , który odgrywa ważną rolę w porodzie i więzi matka-niemowlę. Niektórzy autorzy wskazują, że orgazm podczas lub krótko przed porodem może być interpretowany jako bolesne wydarzenie ze względu na oczekiwanie skurczów podczas dynamiki macicy. W literaturze medycznej i naukowej jedyne związki pomiędzy orgazmem a porodem opierają się na tym, jak młode matki doświadczają orgazmu po porodzie, w porównaniu z doświadczeniami przed porodem. Ten związek między przeżywaniem orgazmu przed i po porodzie może uwydatnić pewną etiologię dyspareunii i zahamowania orgazmu po ciąży. ]

Zobacz także

• poronienie
• cesarskie cięcie
• depresja poporodowa
• ludzka ciąża
• zarodek
• krzywdy , bóle poporodowe przy powrocie macicy do poprzedniego rozmiaru
• płód
• kleszcze
• Manewr Kristellera
• śmierć płodu
• narodziny w domu
• szanowana dostawa
• sekretne narodziny
• partogram
• Hodge plany
• Zdrowie
• zdrowie matek

Linki zewnętrzne

• Wikicytaty zawiera słynne cytaty z lub o porodzie .
• Wikimedia Commons zawiera kategorię mediów dotyczącą Porodu .
• Interwencje w obawie przed porodem, w tym tokofobia