Karczmy
Las Posadas to popularne festiwale, które rozprzestrzeniły się również poza Meksyk: w Hondurasie , Gwatemali , Salwadorze , Kostaryce , Nikaragui i Panamie , podczas dziewięciu dni przed Bożym Narodzeniem , czyli od 16 do 24 grudnia . Święta te przypominają ludziom pielgrzymkę Maryi i Józefa od ich wyjazdu z Nazaretu do Betlejem , gdzie szukają miejsca na nocleg i oczekiwanie na narodziny Dzieciątka Jezus.
Zazwyczaj do tej nowenny dodaje się szereg niereligijnych tradycji i uroczystości . W Kolumbii , Wenezueli i Ekwadorze obchodzona jest Nowenna de Aguinaldos , bardzo podobne święto religijne.
Pochodzenie
Pierwsze obchody miały zastąpić obchody Azteków; w przedhiszpańskim Meksyku świętowali nadejście Huitzilopochtli (Boga Wojny) w okresie zimowym. Uroczystości te nazwano Panquetzaliztli i trwały od 6 do 26 grudnia. Daty te miały pewną zbieżność z tymi, w których Europejczycy obchodzili Boże Narodzenie, dlatego ta uroczystość zmieniała się ze względu na ewangelizację, jaka miała miejsce w Nowej Hiszpanii. Wizerunek Huitzilopochtli został zastąpiony wizerunkiem Marii i José.
Posady z katolicką symboliką powstały już od pierwszych ewangelizatorów : augustianin Diego Soria uzyskał od papieża Sykstusa V odpusty na odprawienie dziewięciu świątecznych mszy premiowych w dniach poprzedzających Boże Narodzenie.
W XVIII w . uroczystość ta, choć nie przestała odbywać się w kościołach, zaczęła przybierać na sile w dzielnicach i domach, a muzykę religijną zastąpił popularny śpiew.
Bracia ewangelizujący, aby ułatwić nawrócenie zwyciężonych, przedstawili pielgrzymkę św. Józefa i Dziewicy Maryi , gdy opuszczali Nazaret w drodze do Betlejem , aby zarejestrować się w spisie zleconym przez Césara Augusta , a później narodziny Jezusa Chrystus, syn Boży. Przedstawienia te składają się z dziewięciu Posadas, które rozpoczynają się 16 grudnia i polegają na prośbie o zakwaterowanie na tej symbolicznej drodze do Betlejem do 24 grudnia , w wigilię narodzin Jezusa .
Podczas tej pielgrzymki odnotowuje się trudy, przez które musieli przejść, dopóki nie znaleźli zakwaterowania w stajni w Betlejem .
Piniata
Piñata , która jest używana w Posadas (i która z czasem zaczęła być używana w wielu innych obchodach roku) to rzemiosło wykonane z glinianego lub tekturowego garnka lub drucianej konstrukcji pokrytej papierem . z kolorowym papierem.
Piniaty sięgają czasów przedhiszpańskich na ziemiach Azteków, gdzie, jako świąteczny kult dla swoich bogów, reprezentowały obfitość i łaski przez nie poczęte. Pierwotnie, podczas obchodów urodzin azteckiego boga wojny, Huitzilopochtli, wydrążone zostały gliniane naczynia i rzeźby w kształcie jego bogów.
Zgodnie z katolicką symboliką przyjętą w Nowej Hiszpanii, piniata ma kształt siedmioramiennej gwiazdy (każdy punkt reprezentuje grzech główny), która swoimi jasnymi kolorami i blichtrem uwodzi niewinną duszę, prowadząc ją do grzechu. Osoba z zawiązanymi oczami reprezentuje wierzącego, który dzięki teologicznej cnocie wiary (cnota ta jest zwykle przedstawiana w ten sposób w katolickiej ikonografii) pokonuje grzech, odzyskując nadprzyrodzony dar łaski (dary od Boga niezbędne do osiągnięcia zbawienia), reprezentowane przez upadek owoce i słodycze.
Uroczystości w różnych częściach Ameryki Łacińskiej
Gwatemala
To właśnie Święty Brat Pedro de San José de Betancourt ( 1626-1667 ) wprowadził w Gwatemali szopki i Posady w ramach obchodów Bożego Narodzenia, aby upamiętnić podróż Maryi i Józefa podczas ich podróży do Jerozolimy, aby zastosować się do spis ludności rzymskiej i narodziny Dzieciątka Jezus w Betlejem.
Posady rozpoczynają się 15 grudnia i kończą 23 dnia tego samego miesiąca. Polegają na wyrobieniu małej andy (platformy noszonej na plecach przez pewną grupę ludzi), na której umieszcza się wizerunki Maryi i Józefa przebranych za pielgrzymów. Posady są zazwyczaj organizowane przez katolickie bractwa, kościoły lub osoby prywatne. Kiedy ktoś decyduje się zorganizować Posadę, musi znaleźć dziewięć domów, które mogą ją przyjąć. W każdym domu robiony jest ołtarz , którego aranżacja każdego dnia jest inna: piętnasty poświęcony jest Nazaretowi ; 16-go na górę Tabor ; 17-go do miasta Nahim ; 18-go na Pola Samarii . XIX jest poświęcony El Pozo de Siquem ; 20 dnia do miasta Betel ; 21-go do miasta Anathoth ; 22, do wejścia do Jerozolimy ; 23. jest poświęcony Miastu Betlejem . W każdym z tych miejsc, zgodnie z tradycją katolicką, Jezus dokonał cudu i/lub mocnego momentu swojej służby, np. na Polach Samarii , gdzie uzdrowił 10 trędowatych.
W Posadas ludzie dzielą się na dwie grupy, jedną, która przebywa w wybranym domu, a drugą, która będąc na zewnątrz niesie już udekorowaną ściółkę. Las Posadas towarzyszy w trasie marimba ; dźwiękiem skorupy żółwia lub bębna i fletu. Podczas zwiedzania uczestnicy niosą także kolorowe lampiony z zapalonymi świecami, które służą do oświetlania ścieżki karczmy, a także uwidaczniają jej przejście. Posada idzie ulicami, a oni śpiewają lub modlą się; Kiedy docierają do domu, który czeka na posadę, obie grupy śpiewają w odpowiedzi litanie, napisane specjalnie na te uroczystości. Następnie odmawiany jest święty różaniec, a celebracja kończy się poczęstunkiem składającym się z gorącego ponczu owocowego , chuchito , tamales , tortilli , słodkiego chleba , kawy lub czekolady .
Kolumbia, Ekwador i Wenezuela
Warto zauważyć, że Posady jako takie nie są upamiętniane w tych krajach , ponieważ Nowenna de Aguinaldos ma pewne różnice, które całkowicie oddzielają ją od wspomnianych wyborów. Chociaż są one równoważne, „Novena de Aguinaldos” ma wyraźnie religijny charakter, poza tym, że jest czasem spotkań towarzyskich i bardziej niż popularnych uroczystości, podczas których powszechne są prezenty cukierków i potraw typowych dla tej uroczystości, w przeciwieństwie do braku modlitwy to charakteryzuje Posadas.
Meksyk
Posady to tradycje w Meksyku w okresie Bożego Narodzenia. Odmawia się ją przez 9 dni od 16 do 24 grudnia. Każdy z dziewięciu dni ma inne znaczenie: pokora, siła, dystans, miłosierdzie, zaufanie, sprawiedliwość, czystość, radość i hojność. Można ją odprawiać codziennie w innym domu, albo zwyczajowo organizuje się sąsiadów ulicami lub blokami i w ten sposób każdy blok będzie musiał wykonać każdą z 9 posad. Jako przykład mamy gminę Tlaxco odpowiadającą stanowi Tlaxcala , położoną w centralnej strefie Republiki Meksykańskiej . W mieście obchodzone są również Posady od 9 dni przed Bożym Narodzeniem. Jest to tradycja katolicka, więc ludzie codziennie modlą się i śpiewają kolędy. Właściciele oferują poncz, laski, pomarańcze lub mandarynki oraz torebkę ze słodyczami i orzeszkami ziemnymi zwaną kolacją, nie tracąc przy tym piniat pełnych słodyczy.
Jedna osoba organizuje grupę zwaną „los pastors” chłopców i dziewcząt; to zależy od liczby członków, ponieważ może to być 10, 15, 20 lub więcej par. Ustawiają się w dwóch rzędach, jeden dla dziewcząt i jeden dla chłopców, dwa głębokie. Para pozostawiona z przodu nazywana jest odpowiednio kapitanem i kapitanem. 24 grudnia w nocy ta grupa tańczy i śpiewa w specjalnym stroju. Dziewczęta noszą gorset i fartuch, oba czarne, sukienkę białą lub w kwiaty oraz kapelusz z tyłu ozdobiony chińskim papierem tworzącym paski kolorów oraz duży kwiatek również z chińskiego papieru, włosy zaczesane 2 warkoczami ku dołowi. boki i lekko opadają na ramiona do przodu z kolorowymi wstążkami; W prawej ręce trzymają grzechotkę wykonaną z samej blachy żelaznej, która jednocześnie wydaje dźwięki podczas śpiewu i tańca. Dzieci noszą luźną koszulę z falbanką na dole, może być biała lub w specjalnym kolorze (ale wszystkie wyglądają tak samo) i krótkie spodenki, podpuchnięte rajstopami (podobne do spodni Hiszpanów w czasach kolonialnych) , na plecach noszą czapkę ozdobioną jak dziewczęta, noszą też taką samą grzechotkę, ale na lewym ramieniu noszą też kokardę zrobioną z kijów jarilla i ozdobioną kolorowym chińskim papierem. Po zaśpiewaniu i tańcu (dla Boskiego Dziecka w Betlejemskim portalu) każde dziecko podczas ofiarowania prezentu wypowiada werset (z pamięci). Nazywają to „la pastorela”. W innych miejscach zachowana jest tradycja odbywania się w atrium kościoła, skupiającego w tym miejscu wszystkich mieszkańców miasta lub społeczności; Osoby odpowiedzialne za posady są wybierane przez administratorów kościoła, którzy potrzebują 9 rodzin na każdy dzień, w którym się odbywają. Rodziny są odpowiedzialne za rozdanie każdemu z uczestników sezonowych owoców, słodyczy, napojów i przekąsek.
Posady odbywają się codziennie od 16 grudnia do nocy 24 grudnia. Ludzie zbierają się i organizują małą pielgrzymkę, na którą rozdaje się i zapala świece towarzyszące „tajemnicy” (posągi lub osoby w kostiumach reprezentujące José, Marię, Anioła i osioł) i śpiewać litanie lub kolędy, więc docierasz do domu, w którym poprosisz o zakwaterowanie, a ludzie w środku śpiewają, aby temu zaprzeczać, dopóki nie odkryją, że to José i María, a następnie wpuszczą cały śpiew pielgrzymkowy „wejdźcie święci pielgrzymi”; później odmawiany jest różaniec i nadchodzi kolej na łamanie piniaty.
Piniata (używana przez ewangelizatorów, aby pokazać tubylcom, czym była pokusa) jest wykonana z glinianego garnka, nadając jej kształt gwiazdy z siedmioma punktami, które reprezentują siedem grzechów głównych, i jest pokryta kolorowym papierem. przyciągająca wzrok i wypełniona słodyczami i owocami, gdy piñata jest gotowa, reprezentuje diabła. Aby go złamać, najpierw wiesza się go, dzieci są zabandażowane (odwracano je 33 razy na pamiątkę 33 lat życia Chrystusa), ponieważ oznacza to wiarę, która pozwala nam kontynuować bez patrzenia, drewniany kij, którym jest uderzany, przedstawia Boga, który daje siłę do przezwyciężenia pokus. Gdy piniata zostanie złamana, wypadają słodycze i owoce, które zawierała, co reprezentuje miłość Boga, ponieważ niszcząc zło uzyskuje się Boże błogosławieństwo. Wreszcie na końcu posady rozdawane są „aguinaldos”, czyli małe torebki ze słodyczami, owocami i przekąską. W trakcie posady nie można zapomnieć o owocowym ponczu.
Obecnie popularne stało się nazywanie każdego niereligijnego święta obchodzonego między 16 a 24 grudnia posada , co doprowadziło do protestów grup katolickich przeciwko masowemu używaniu tego terminu. [ 1 ] W każdej szkole w Republice Meksykańskiej odbywają się szkolne posady, do których uczęszczają w normalnych lub codziennych ubraniach, a nie w szkolnym mundurku.
W 2020 r. Posady nie zrobiły tego z powodu pandemii COVID-19, podobnie jak świąteczne posady w szkołach z powodu COVID-19 .
