załamanie - Slumping
Wybrzuszanie jest techniką, w której elementy są wykonane w piecu poprzez kształtowanie szkła na formach w wysokich temperaturach. Wybrzuszanie z Stożki Segera jest często stosowana do pomiaru temperatury w piecu.
Zawartość
Technika
Załamanie szkła jest operacją bardzo techniczny, który jest przedmiotem wielu odmian, zarówno kontrolowane i niekontrolowane. Gdy element jest opadł w piecu, forma, nad którym jest uformowany (który może być wykonany z ceramiki , piaskiem lub metalowym), muszą być pokryte środkiem zapobiegającym przywieraniu , który zatrzymuje stopionego szkła przywieraniu do formy. Takie środki antyadhezyjne, typowo jeden jest azotek boru , wydzielają toksyczne pary, gdy ogrzewa się najpierw i musi być stosowany w wentylowanym pomieszczeniu.
Szkło jest cięty na kształt formy (ale nieco większe, aby umożliwić skurczu) i umieszczono na wierzchu, przed piecem ogrzewa.
Etapy wypalania może się zmieniać, ale zwykle zaczynają wznoszenia dość dużą szybkością aż ciepła umieszcza szkła w „stanie pomarańczowej”, czyli elastyczne. W tym momencie, grawitacji pozwoli szkło opadają do formy i temperaturę utrzymuje się na stałym poziomie przez okres, który jest znany jako „wygrzewania”. Po tej scenie, piec pozostawia się do ostygnięcia powoli tak, aby spadły szkło można przyłączać i zostać usunięte z pieca. Jeśli dwa różne kolory szkła stosowane są w jednym kawałku z pracy, w tym samym RE ( współczynnik rozszerzalności cieplnej ), szklane muszą być stosowane, a gotowy kawałek cierpi z powodu złamań jak szkło kurczą w różnym tempie i umożliwiają napięcie zbudować aż do momentu zniszczenia. Aby to zrekompensować, wielu producentów szkła subskrybować aby szkło do tej samej Rady Europy. Przykłady obejmują widma układu szkła 96 lub uroborus 96 szeregowo, a wykorzystanie tego szkła pozwoli na chłodzenie pozostaje jednorodna i upewnić się, że nie tworzy się jako napięcie chłodzi pracy.
Historia
Podczas rzymską otwartych pojemników, takich jak miski i talerze, mogą być wytwarzane przez formowanie płyty szklanej na rdzeń lub wzorników. Technika ta spowodowała statków z chropowatych powierzchni, które mogą być następnie zmielonych lub polerowane na gładkim wykończeniu. Dodatkowa technika stosowana w produkcji rzymskich słupkowych formowanych pojemników, wykorzystywane płaskiego narzędzia, aby przekonać żebra na tafli szklanej przed załamanie. Stworzyło miskę z selera zewnątrz, a te były następnie polerowane wokół obręczy i czasami podane poziomych linii cięcia wewnątrz do dalszej dekoracji.
