Wzmocnienie kodu

Zysk kodu (w  dB ), a także kodowanie wzmocnienia , opisuje w teorii kodowania różnicę w wymaganej energii bitowych, w każdym przypadku w odniesieniu do gęstości widmowej mocy szumu , pomiędzy zakodowanej i zakodowanej wiadomości w celu osiągnięcia tej samej szybkości błędu bitu . Niekodowana wiadomość reprezentuje odniesienie, z którym jest porównywany komunikat kodowania: ${\ displaystyle C}$

${\ Displaystyle C = \ lewo. {\ Frac {E_ {b}} {N_ {0}}} \ prawo | _ {\ mathrm {niekodowany}} - \ lewo. {\ Frac {E_ {b}} {N_ {0}}} \ right | _ {\ mathrm {coded}}}$

Z

• stosunek energii bitu do gęstości mocy szumu ${\ displaystyle {\ frac {E_ {b}} {N_ {0}}}}$
  • informacja o nieco wydatkowanej energii  E _b ; ta energia bitu jest znormalizowana i uwzględnia nadmiarowe bity przesyłane w transmisji kodowanej.
  • widmowa gęstość mocy szumu  N ₀ .

Kodowanie wiadomości jest zawsze wykonywane w tym kontekście przez kodowanie kanałowe , którego zadaniem jest dodanie nadmiarowych informacji w celu zwiększenia bezpieczeństwa, np. B. zapewnienie błędów transmisji lub przechowywania. Przyczynami błędów mogą być usterki, takie jak B. wywołane hałasem .

literatura

• Kristian Kroschel: transfer danych. Wstęp. Springer-Verlag, Berlin / Heidelberg 1991, ISBN 3-540-53746-5 .