Obiektowy model komponentu rozproszonego
Skocz do nawigacji
Skocz do wyszukiwania
Distributed Component Object Model ( akronim DCOM , z angielskiego „Object Model for Distributed Components ”) to technologia komputerowa zaprezentowana w 1996 roku przez Microsoft w celu przeciwdziałania CORBA . DCOM jest oparty na Component Object Model , również firmy Microsoft, i w ten sposób jest częścią tych technologii, które sam Microsoft zamierza zastąpić platformą Microsoft .NET .
DCOM pozwala na zdalne wywołanie procedur przez sieć, dbając o wszystkie niezbędne mediacje, niezależnie od języka. Skład klas i ich metod jest jasno określony w języku definicji interfejsu , IDL ( ang. Interface Description Language ).
W szczególności DCOM dodaje do COM następujące ważne funkcje:
- Serializacja ( marshalling ): kodowanie i dekodowanie w sekwencjach bajtowych parametrów i wartości zwracanych wywołań metod zdalnych, aby umożliwić ich transmisję przez sieć.
- Distributed garbage collection : zapewnia zwolnienie odwołań przechowywanych przez interfejsy klienta, na przykład w przypadku awarii procesu klienta lub awarii połączenia sieciowego.
