close

Turmalin

Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
turmalin
Elbait z albitem - São José da Safira, Minas Gerais, Brazylia.jpg
Ogólny
Kategoria Minerały cyklokrzemianowe
Klasa 9.CK.05 ( Strunz )
Wzór chemiczny ( Na , Ca ) ( Al , Fe , Li ) ( Al , Mg , Mn ) 6 ( BO 3 ) 3 ( Si 6 O 18 ) ( OH , F ) 4 .
właściwości fizyczne
Kolor prawie wszystkie kolory
Naszywka brązowy
Połysk Szklisty
kryształowy system trójkątny
Łuszczenie się Nie
Pęknięcie muszlowy
Twardość 7 - 7,5
Gęstość 2,98 - 3,26 g/cm³
Dwójłomność od -0,018 do -0,040; zwykle około 0,020, ale na ciemniejszych kamieniach może osiągnąć 0,040
Pleochroizm zazwyczaj umiarkowana do silnej
Właściwości optyczne podwójne załamanie, jednoosiowy negatyw
Fluorescencja UV w różowych kamieniach
Image
Główne kraje produkujące turmalin

Turmalin to nazwa grupy minerałów klasy IX ( krzemiany ), według klasyfikacji Strunza , grupa cyklokrzemianów. Posiada bardzo złożony wzór chemiczny : (Na,Ca)(Al,Fe,Li)(Al,Mg,Mn) 6 (BO 3 ) 3 (Si 6 O 18 ).(OH,F) 4 ​​​​.

Nazewnictwo

Image
Turmalin.

Nazwa turmalin pochodzi od syngaleskiego słowa „touramalli”, co oznacza „kamienie o mieszanych kolorach” i pierwotnie nazwa ta była stosowana do serii kamieni, głównie cyrkonii . Uważa się również, że jego nazwa może pochodzić od syngaleskiego słowa „turamali”, co oznacza „kamień przyciągający popiół”, co odnosi się do jego właściwości piropiezoelektrycznych.

Obecnie w tej kategorii rozpoznawanych jest około 40 gatunków, w wielu przypadkach bardzo trudnych do odróżnienia. Najważniejsze z nich to siewka, elbait, uwit, drawit, liddykoatyt, buergeryt , foitite i povondrait. [ 1 ]

znaczenie historyczne

Przez ponad 2300 lat kamień ten przyciągał uwagę filozofa Teofrast , którego nazwał „lyngurionem”, prawdopodobnie turmalinem, i który po podgrzaniu miał właściwość przyciągania słomy, popiołu lub małych kawałków drewna. właściwości piroelektryczne. Dla tej samej posiadłości Holendrzy z XVIII wieku nazywali ją „asshentrekker” lub „popielnik”.

Fakt , że bardzo przypomina różne kamienie szlachetne , sprawił , że pojawił się w różnych klejnotach , takich jak rubiny z XVI-wiecznej korony rosyjskiej . Co więcej, uważa się, że duża część „rozważanych” rubinów pochodzących z Ameryki Południowej podczas kolonizacji portugalskiej mogła być w rzeczywistości turmalinami.

Największym wielbicielem turmalinów był Tzu Hsi , cesarzowa wdowa, która rządziła Chinami od 1860 do 1908 roku. Cesarzowa używała kamienia jako oprawy, w szpilkach do łańcuszków zegarków lub w guzikach marynarek dworu cesarskiego i ważnych osób. Cesarzowa spoczywa teraz na turmalinowej poduszce.

Funkcje

Kolor

Może występować praktycznie we wszystkich barwach, od bezbarwnej ( akroit ) do czarnej ( schorl , drawit ), przechodzącej przez brązową lub żółtą ( dravite , buergeryt), czerwień, niebieską, różową i zieloną, przy czym w odmianach przeważają odcienie ciemnej zieleni i różu. kamienie szlachetne ( elbait , liddikoatyt). Najcenniejszy jest kolor zielony bliższy szmaragdowej zieleni (chromowa zieleń) i odmiana Paraíba, która ma żywy elektryczny błękit ( turmalin paraíba ). Najrzadsza odmiana niebieska ( indygolit ). Czerwony turmalin to rubelit , a zielony turmalin to verdelite , chociaż nazwy te nie reprezentują gatunków. Istnieją turmaliny, które mają kilka kolorów w tym samym krysztale. Okazy, które wykazują promieniową symetrię od czerwieni (środek) do zieleni (zewnętrzna krawędź) są znane jako „turmalin arbuzowy”.

Cechy szczególne

Turmalin ma zarówno właściwości piroelektryczne , jak i piezoelektryczne . Oznacza to, że przeciwne ładunki gromadzą się na obu końcach zarówno pod ciśnieniem, jak i po podgrzaniu. Ładunki te mogą przyciągać lekkie przedmioty i dały elementowi jego nazwę, ponieważ turamali to cejloński oznaczający kamień, który przyciąga popiół . Są odporne na kwasy. Odmiany magnezowe łatwo topią się w płomieniu pochodni, w przeciwieństwie do odmian żelaznych, które są odporne na płomień.

Image
Sieweczka odmiany turmalinu

Gatunki z rodziny turmalinów

Image
Brazylijski turmalin Paraíba, najrzadsza i najdroższa odmiana ze wszystkich.

Biorąc pod uwagę chemiczną złożoność turmalinu, istnieje wiele gatunków (biorąc pod uwagę te o ekstremalnych składach), które tworzą między sobą serie.

33 gatunki minerałów zaliczane do grupy turmalinów według Międzynarodowego Stowarzyszenia Mineralogicznego
Adachit CaFe 2+ 3 Al 6 (Si 5 AlO 18 )(BO 3 ) 3 (OH) 3 OH
Bosiita NaFe 3+ 3 (Al 4 Mg 2 )Si 6 O 18 (BO 3 ) 3 (OH) 3 O
siewka NaFe 2+ 3 Al 6 Si 6 O 18 (BO 3 ) 3 (OH) 3 OH
Chromodrawit NaMg 3 Cr 6 Si 6 O 18 (BO 3 ) 3 (OH) ale jest bardzo dobry
Chromowo-glinowy vondrait NaCr 3 (Al 4 Mg 2 )Si 6 O 18 (BO 3 ) 3 (OH) 3 O
darrellhenryita NaLiAl 2 Al 6 Si 6 O 18 (BO 3 ) 3 (OH) 3 O
Drawit NaMg 3 Al 6 Si 6 O 18 (BO 3 ) 3 (OH) 3 OH
elbait Na(Li 1,5 ,Al 1,5 )Al 6 Si 6 O 18 (BO 3 ) 3 (OH) 3 OH
feruwit CaFe 2+ 3 (MgAl 5 )Si 6 O 18 (BO 3 ) 3 (OH) 3 OH
Fluorburgeryt NaFe 3+ 3 Al 6 Si 6 O 18 (BO 3 ) 3 O 3 F
Fluorgrawit NaMg 3 Al 6 Si 6 O 18 (BO 3 ) 3 (OH) 3 F
fluorelbait Na(Li 1,5 ,Al 1,5 )Al 6 Si 6 O 18 (BO 3 ) 3 (OH) 3 F
Fluorliddikoatyt Ca(Li 2 Al)Al 6 Si 6 O 18 (BO 3 ) 3 (OH) 3 F
Fluorchorl NaFe 2+ 3 Al 6 Si 6 O 18 (BO 3 ) 3 (OH) 3 F
Fluorsilaisite NaMn 2+ 3 Al 6 Si 6 O 18 (BO 3 ) 3 (OH) 3 F
Fluorowit CaMg 3 (Al 5 Mg) Si 6 O 18 (BO 3 ) 3 (OH) 3 F
foitite □(Fe 2+ 2 Al)Al 6 Si 6 O 18 (BO 3 ) 3 (OH) 3 OH
Lucchesiite Ca(Fe 2+ ) 3 Al 6 Si 6 O 18 (BO 3 ) 3 (OH) 3 O
Luinaite-(OH) (Na,□)(Fe 2+ ,Mg) 3 Al 6 Si 6 O 18 (BO 3 ) 3 (OH) 3 OH
magnezjofityt □(Mg 2 Al) Al 6 Si 6 O 18 (BO 3 ) 3 (OH) 3 OH
maruyamaita K(MgAl 2 )(Al 5 Mg) Si 6 O 18 (BO 3 ) 3 (OH) 3 O
olenit NaAl 3 Al 6 Si 6 O 18 (BO 3 ) 3 O 3 OH
Oksychromodrawit NaCr 3 (Mg 2 Cr 4 )Si 6 O 18 (BO 3 ) 3 (OH) 3 O
Oksydrawit Na(Al 2 Mg)(Al 5 Mg)Si 6 O 18 (BO 3 ) 3 (OH) 3 O
oksyfoityt □(Fe 2+ Al 2 )Al 6 Si 6 O 18 (BO 3 ) 3 (OH) 3 O
oksychorlo Na(Fe 2+ 2 Al)Al 6 Si 6 O 18 (BO 3 ) 3 (OH) 3 O
oksywanadiodrawit NaV 3 (V 4 Mg 2 )Si 6 O 18 (BO 3 ) 3 (OH) 3 O
Povondraite NaFe 3+ 3 (Fe 3+ 4 Mg 2 )Si 6 O 18 (BO 3 ) 3 (OH) 3 O
Rossmanit □(LiAl 2 )Al 6 Si 6 O 18 (BO 3 ) 3 (OH) 3 OH
Tsilaisita NaMn 2+ 3 Al 6 Si 6 O 18 (BO 3 ) 3 (OH) 3 OH
uvita CaMg 3 (Al 5 Mg) Si 6 O 18 (BO 3 ) 3 (OH) 3 OH
Oksychromodrawit wanadu NaV 3 (Cr 4 Mg 2 )Si 6 O 18 (BO 3 ) 3 (OH) 3 O
Oksydrawit wanadu NaV 3 (Al 4 Mg 2 )Si 6 O 18 (BO 3 ) 3 (OH) 3 O

Aplikacje

Zastosowania turmalinu skupiają się zarówno na jego piroelektrycznych i piezoelektrycznych właściwościach, jak i na jego wyglądzie.

Turmalin jest używany głównie w urządzeniach do pomiaru ciśnienia, zwłaszcza w oprzyrządowaniu podwodnym i sprzęcie wojennym. Ten klejnot został użyty w czujniku ciśnienia pierwszej bomby atomowej.

Depozyty

Turmalin znajduje się w granitowych pegmatytach , ale także w skałach metamorficznych, takich jak gnejsy , których skład został zmieniony przez wody hydrotermalne zawierające borany .

Referencje

  1. ^ „Turmalin. Umysł» . 

Linki zewnętrzne

Pobrane z « https://es.wikipedia.org/w/index.php?title=Turmaline&oldid=146046757 »