Sprachbund

Sprachbund ( niem . „unia języków”, wymawiane AFI : [ ʃpraːx.bʊnt ], pl. sprachbünde [ ˈʃpraːxˌbyndə ]) lub obszar zbieżności językowej , jest zdefiniowany jako grupa języków , które nabyły pewne podobieństwa w ich systemy gramatyczne lub fonetyczne ze względu na bliskość geograficzną.

Pojęcie sprachbund zostało po raz pierwszy zaproponowane przez rosyjskiego językoznawcę Nikołaja Trubieckoja w jego artykule „Wieża Babel i mieszanka języków” („ Вавилонская башня и смешение языков”) w 1923 roku . region geograficzny, który dzieli język z jego odmianami dialektowymi lub z kolei grupę wzajemnie zrozumiałych języków (jak w przypadku języków skandynawskich ). Ten rodzaj obszaru językowego jest również nazywany sprachraum . W swojej najbardziej ogólnej interpretacji obszar językowy może obejmować oba pojęcia.

Języki wchodzące w skład sprachbund mogą, ale nie muszą być spokrewnione genetycznie lub bardzo daleko spokrewnione. Termin sprachbund nie ma zastosowania, jeśli wszystkie języki są spokrewnione, a ich podobieństwa można wytłumaczyć zachowaniem cech odziedziczonych po prajęzyku , z którego wszystkie się wywodzą. Dlatego przy podejmowaniu decyzji, czy dana grupa języków stanowi sprachbund , ważne jest, aby wiedzieć, czy istnieje między nimi związek genetyczny.

Przykłady sprachbünde

Przykładami obszarów językowych lub sprachbünde są:

Szersza lista powszechnie akceptowanych i dobrze udokumentowanych obszarów geograficznych jest następująca: ^{[ 1} ]

Bałkany (Europa)
Etiopia (Afryka)
Mezoameryka (Ameryka)
Północno-zachodni Pacyfik (Ameryka Północna)
Basen Vaupés (Amazonia)
Azja Południowo-Wschodnia (Azja)
Wschodnia kraina Arnhemu (Australia)
Rzeka Daly (Australia)

Zobacz także

Referencje

↑ Heine i pielęgniarka, 2007, s. 15-16

Bibliografia

B. Heine i D. Nurse (2007): Geografia językowa Afryki , Cambridge University Press , ISBN 978-0-521-87611-7 .

[1] Heine i pielęgniarka, 2007, s. 15-16

[ 1