Snooker

Snooker
Mark Selby ćwiczący uderzenia w snookera.
pierwsze zawody	XIX  wiek
Charakterystyka
Kontakt	Nie
Płeć	Bilard
Akcesoria	Sprzęt bilardowy do snookera
olimpijski	Nie

Snooker to brytyjska odmiana bilarda dla dwóch graczy, rozgrywana na dłuższym niż zwykle stole, rozgrywana kijem i 22 bilami: jedna biała napędzająca resztę, 15 czerwonych o wartości jednego punktu oraz 6 różnych kolorów: żółty (2 zielony (3 punkty), brązowy ( 4 punkty), niebieski (5 punktów), różowy (6 punktów) i czarny (7 punktów). ]

Gracze muszą kolejno wbić czerwoną i kolorową bilę, które zostaną zastąpione, gdy na stole będą czerwone bile. ​ Gdy nie ma już więcej czerwonych, kolorowe kulki należy ułożyć w kolejności punktowania. ​ Każde trafienie dodaje punkty do tablicy wyników; jeśli dana osoba nie dotrze do dołka lub popełni faul, oddaje swoją kolej przeciwnikowi. Mecze są podzielone na rundy ( klatki ), a zwycięzcą ogłaszany jest gracz, który wygrał najwięcej rund spośród rozegranych. ]

Ta gra została wynaleziona w XIX  wieku przez żołnierzy armii brytyjskiej stacjonujących w Raju , a później została wyeksportowana do Anglii . Większość jej praktykujących pochodzi z Wielkiej Brytanii , krajów Wspólnoty Narodów , a od XX  wieku z Chin i Azji Południowo-Wschodniej . Najważniejszymi zawodami są Mistrzostwa Świata , które odbywają się co roku w Sheffield od 1927 roku . ]

Snooker nigdy nie był sportem olimpijskim, ale był częścią Igrzysk Paraolimpijskich w latach 1960-1976 i 1984-1988 . ]

Historia

Gracz ma zamiar wbić czerwoną bilę.

Snooker to pochodna bilarda , który zaczął być uprawiany w połowie XIX  wieku . Brytyjskie wojsko stacjonujące w Jabalpur ( Indie ) opracowało w latach 70. XIX w. wariant Black Pool z 15 czerwonymi kulami i jedną czarną, do której dodano cztery kolorowe kule z przypisanym wynikiem. Wynalezienie tej modalności przypisuje się oficerowi Neville'owi Chamberlainowi , który w 1938 roku opublikował list — potwierdzony przez Comptona Mackenzie — wyjaśniający pochodzenie słowa snooker : pejoratywnego terminu używanego przez generałów w odniesieniu do kadetów , później przystosowany do gry. Jednak osobą, która wyeksportowała go do Anglii był bilardzista John Roberts, Jr. ]

Zasady gry w snookera zostały ujednolicone na początku XX  wieku . Pierwotnie były to cztery kolorowe kule: żółta , zielona , różowa i czarna . Brązowe i niebieskie kule zostały dodane lata później. ]

W 1927 roku zawodowy bilard Joe Davis zorganizował w Sheffield w Anglii pierwsze Mistrzostwa Świata w Snookera . Davis wygrał pierwsze piętnaście edycji tego turnieju aż do przejścia na emeryturę w 1946 roku . Jednak w latach 50. doszło do szeregu sporów federalnych, które wpłynęły na popularność snookera, zepchnęły do ​​angielskiego bilarda i bilarda , a nawet doprowadziły do ​​anulowania mistrzostw świata w latach 1958-1963. Problemy te zostały rozwiązane w 1968 r. wraz z narodzinami Światowego Związku Zawodowego Bilarda i Snookera (WPBSA). ]

Był częścią Igrzysk Paraolimpijskich od pierwszej edycji w Rzymie 1960 do Seulu 1988 .

Snooker odzyskał swój prestiż dzięki telewizji . Menedżer programowy BBC Two , David Attenborough , zorganizował pierwszy w historii turniej snookera Pot Black w 1969 roku , aby zaprezentować techniczny potencjał telewizji kolorowej . Sukces publiczności w tym miejscu sprawiłby, że snooker stałby się stałym elementem brytyjskich programów telewizyjnych, chociaż BBC nie nadawała Mistrzostw Świata dopiero w 1978 roku. Od tego czasu snooker ugruntował swoją pozycję jako bardzo popularny sport w Wielkiej Brytanii , Wspólnocie Narodów i krajach Azji Wschodniej . ]

Mechanika gry

Mechanika snookera polega na zdobyciu większej liczby punktów niż twój rywal, wbijanie bil do rozgrywania — 15 czerwonych i 6 kolorowych — we właściwej kolejności. Gracze na zmianę rzucają i każdy z nich musi pchać bilę końcówką kija (tacada), aby wprowadzić pozostałe bile do łuz. Zgodnie z ogólną zasadą, bila czerwona i bila kolorowa muszą być wbijane kolejno; jeśli gracz nie zdobędzie punktu lub nie popełni faulu, oddaje swoją turę przeciwnikowi. ]

Gra w snookera ( mecz ) podzielona jest na zestawy ( ramki ). Gracz otrzymuje ramkę , jeśli na jej końcu ma więcej punktów niż jego rywal. Profesjonalne gry to zazwyczaj najlepszy z 9 rund ( najlepszy z dziewięciu ), podczas gdy w turniejach jest to najlepszy z 11, 15 lub 17 rund. Finał Mistrzostw Świata w Snookera to najlepszy z 35 setów i trwa dwa dni. ]

W grach snookera występuje sędzia , który egzekwuje zasady, w razie potrzeby umieszcza piłki na rynience i przypomina graczom o ich wyniku. ]

Zasady i punktacja

Wyjściowa pozycja bil na planszy snookera: 15 czerwonych, 6 kolorowych i jedna biała wewnątrz półksiężyca.

Kolor	Wartość
Czerwony	1 punkt
Żółty	2 punkty
Zielony	3 punkty
brązowy	4 punkty
Niebieski	5 punktów
Różowy	6 punktów
Czarny	7 punktów

Na początku każdej klatki kulki umieszczane są według określonego ułożenia, odzwierciedlonego w obrazie. Każda wbita bila otrzymuje punktację. Czerwone są warte 1 punkt, a kolorowe mają następujące wartości: żółty (2), zielony (3), brązowy (4), niebieski (5), różowy (6) i czarny (7). W ten sposób przy ich wkładaniu przyznawane są punkty, które idą w górę do znacznika gracza w ramce. ​ Jeśli nie jest jasne, piłka do rozgrywania musi zostać ogłoszona przed wykonaniem uderzenia. ]

Gracz, który rozpoczyna grę, musi zawsze najpierw uderzyć w czerwone. Kule czerwone są ułożone w trójkąt, natomiast kule kolorowe mają określone rozmieszczenie w punktach ( plamkach ) zaznaczonych na planszy. Biała bila jest umieszczana wewnątrz półksiężyca ( D-Zone ), w pozycji preferowanej przez gracza, który będzie strzelał. ]

Czerwone bile nigdy nie są odkładane na stół po wbiciu do łuzy. Zamiast tego, kolory muszą być umieszczone z powrotem na swojej pozycji wyjściowej, jeśli na stole nadal są czerwone. W przypadku, gdy ich miejsce jest zajęte, przenoszone są do wolnego punktu o najwyższej wartości. Kiedy wszystkie bile czerwone zostaną wbite, bile kolorowe należy wbić w kolejności punktacji: żółta , zielona , brązowa , niebieska , różowa i czarna . ]

Punkty są również przyznawane graczowi, jeśli jego przeciwnik popełni faul. Najczęstsze to chybienie właściwej bili (np. trafienie kolorowej, gdy czerwona powinna być dotknięta), wkładanie bili białej do łuzy, dotykanie bilami innych bil, podnoszenie bili białej tak, aby przeskoczyła innym lub dotknij dwukrotnie bili białej jednym uderzeniem. ​ Jeśli bila do rozgrywania jest uderzona, ale w tym samym uderzeniu wbita jest kolejna zbiórka, uważa się za faul, jeśli bila do rozgrywania nie wpadnie jako pierwsza. Kary różnią się w zależności od używanej piłki: 4 punkty (od czerwonej do brązowej piłki), 5 (niebieska), 6 (różowa) i 7 (czarna), przyznawane przeciwnikowi. ]

Kolejny wynik w rzutach karnych nazywa się przerwą . Idealną grą jest uzyskanie maksymalnego wybicia 147 punktów , co oznacza, że ​​wbito 36 kolejnych bil: wszystkie 15 czerwonych, w łańcuchu z 15 czarnymi bilami jako jedynym kolorem, a następnie 6 kolorowych w kolejności. Ronnie O'Sullivan to zawodnik, który w swojej karierze zawodowej osiągnął najwięcej "147". ]

Inne uwagi

• Jeśli biała bila jest wbita (brak), rywal ma w ręku bilę, która wejdzie do półksiężyca serwisu.
• Kilka czerwonych bil może być wbitych na raz, ale nie kilka kolorowych. W ten sam sposób ważne jest dotknięcie czerwonego, aby umieścić kolejny czerwony, co jest niedozwolone, jeśli są kolorowe. ]
• Jeżeli bila wpadnie do łuzy bez uderzenia inną bilą i nie będąc częścią uderzenia, sędzia zastąpi ją bez wpływu na wynik. Jest to jeden z wyjątków, w których można przenieść czerwone kule.
• Jeśli gracz wie, że nie ma już matematycznych możliwości pokonania przeciwnika w frejmie , może przyznać się do porażki, gdy ma turę ( sprzedając ), a frejma się skończy. Zwykle dzieje się tak, jeśli nie wstaje w swojej kolejce do strzału. ]

Akcesoria

Wykorzystanie mostka mechanicznego w snookera do wykonania uderzenia.

W snookera gra się na większym niż zwykle stole bilardowym : o długości 3,6 metra i szerokości 1,8 metra, zwanym również „dwunastoma stopami”, z powierzchnią z drobnego zielonego sukna . Jest sześć kieszeni: cztery w każdym rogu i dwie kolejne pośrodku długich szyn , z siatką pod spodem, która umożliwia sędziemu wyciągnięcie piłki. Każda kieszeń ma zaokrąglone kontury, które utrudniają wejście piłki po odbiciu. Na macie narysowana jest pozioma biała linia z półksiężycem, w której zostanie umieszczona biała kula do zagrywki. ]

Na początku każdej gry muszą być 22 kule: jedna biała do trafienia, 15 czerwonych i 6 kolorowych ( żółta , zielona , brązowa , niebieska , różowa i czarna ). Piłki snookerowe mają średnicę 52,5 mm, nieco mniejszą od piłek bilardowych.

Najczęstsze akcesoria w snooker to kreda bilardowa (zwykle węglan wapnia ), trójkąt bilardowy do trzymania czerwonych bil oraz marker. Kij snookerowy ma 140 centymetrów długości i około 9 mm średnicy na końcu. Jeśli bila jest zbyt daleko, aby dobrze ręką wykonać mostek lub jest przeszkoda, gracz może użyć rozległych kijów ( mostek mechaniczny ) o kształcie krzyża lub podkowy, które pomogą wykonać uderzenie.

Tablica wyników snookera pomaga śledzić wynik gry. Liczydła były tradycyjnie używane do sumowania zarówno punktów, jak i przerw , chociaż zostały zastąpione przez elektroniczne tablice wyników.

Zasady specjalne

armata

Nazywa się to armatą , gdy gracz uderza bilę nie tylko z zamiarem wbicia bili obiektowej, ale także w celu przemieszczenia innych. Celem tej strategicznej gry jest poprawienie rozmieszczenia pozostałych piłek, generalnie czerwonych, w celu łatwiejszego złamania łańcucha. ]

Dotykająca piłka

Jeżeli bila biała zatrzyma się w kontakcie z jedną lub więcej bil rozgrywanych, sędzia musi zgłosić istnienie bili dotykającej . Biorąc to pod uwagę, zawodnik wykonujący obrót musi wykonać rzut w taki sposób, aby dotykająca piłka nie poruszyła się, w przeciwnym razie uważa się, że ją dotknął i popełniłby faul. Jeśli jesteś w stanie do pierwszej łuzy, musisz wskazać sędziemu, którą bilę chcesz włożyć do łuzy, nie dotykając drugiej, która znajduje się w sytuacji dotykania bili . ]

Snooker

Przykład sytuacji ze snookerem: pomiędzy białą bilą a bilami czerwonymi (są to bile do rozgrywania) znajdują się dwie kolorowe, które utrudniają rzut.

Gdy gracz nie ma możliwości wykonania uderzenia w linii prostej między białą bilą a celem, ponieważ biała bila jest całkowicie lub częściowo zablokowana przez inną kolorową bilę, mówi się, że istnieje „sytuacja snookera” ( snooker ). Jest to również posunięcie strategiczne, ponieważ utrudnia przeciwnikowi możliwość strzału, ponieważ popełniłby faul, jeśli uderzy inną piłkę, która jest poza grą. Pamiętaj, że nie wolno przeskakiwać bili nad przeszkodą, więc strzał musi być wykonany w linii prostej lub w kierunku band. ]

Freeball

Uznaje się ją za wolną piłkę , gdy po faulu na stole pojawia się sytuacja snookera, a gracz na służbie chce skorzystać ze swojego prawa do rzutu, wyznaczając dowolną piłkę jako cel. Jeśli na stole nadal znajdują się czerwone bile, będzie ona miała wartość i cechy bil czerwonych: będzie warta jeden punkt i będzie miała możliwość kontynuowania normalnej gry. Jeśli na stole nie ma już więcej czerwonych, ta piłka będzie miała wartość piłki, którą należy zagrać. Po zakończeniu rzutu, jeśli wolna bila zostanie wbita, zostanie przeniesiona do swojego punktu na stole, a jej wartość zostanie dodana do tablicy wyników. Zasada ta nie może być określona, ​​gdy na stole pozostają tylko różowa i czarna kula. ]

Błąd i brak

Uznaje się za „ faul i pudło ” , gdy zawodnik nie uderzy bili rozgrywanej, a sędzia oceni, że był w stanie to zrobić. Istnieją dwa wyjątki od tej zasady: jeśli na stole pozostaje tylko czarna bila lub w sytuacjach, w których uderzenie jest niemożliwe (np. w przypadku dotknięcia bili ). W obu przypadkach sędzia weźmie pod uwagę zamiar uderzenia bili rozgrywanej, w przeciwnym razie może to wskazywać na faul i porażkę. ]

Po zasygnalizowaniu tego wykroczenia, przeciwnik może rozegrać swoją kolejkę lub poprosić sprawcę o powtórzenie swojego strzału, z pozycji bezpośrednio poprzedzającej faul lub z nowej pozycji bili białej. W tym drugim przypadku cel będzie taki sam jak w poprzednim: dowolna czerwień, zapowiadany kolor lub kolor wybrany przez rywala. ]

Mistrzostwa

Trofeum Mistrzostw Świata w Snookera .

Od 1968 roku organizacją, która reguluje zawodowy snooker jest World Professional Billiard and Snooker Association (WPBSA, lepiej znany jako World Snooker ). Mecz na poziomie amatorskim jest prowadzony przez Międzynarodową Federację Bilarda i Snookera (IBSF). ]

Profesjonalni zawodnicy tworzą klasyfikację generalną World Snookera , utworzoną w sezonie 1976/77. Wyniki rankingowe zależą od osiągnięć i tytułów z ostatnich dwóch lat. Elita snookera, składająca się z 16 najlepszych graczy w kwalifikacjach, trafia od razu do turniejów organizowanych przez WPBSA. Większość zawodników składa się również z 64 graczy z największą ilością nagród pieniężnych, kolejnych 30 z zaproszeniami na ich występ, młodzieżowych i międzynarodowych mistrzów, kandydatów na Players Tour Championship , członków Q School , a nawet miejsc kontyngentowych dla kontynentów bez reprezentacja ( Afryka , Ameryka i Oceania ).

Najważniejszą imprezą są Mistrzostwa Świata w Snookera , organizowane corocznie od 1927 roku (z wyjątkiem II wojny światowej i okresu 1958-1963 ) . Odbywa się w maju w Crucible Theatre w Sheffield w systemie bezpośredniej eliminacji , w fazie kwalifikacyjnej oraz w rundzie finałowej 32 uczestników. Mistrzostwa Świata to najbardziej prestiżowe wydarzenie, zarówno pod względem zawodowym, jak i finansowym: dla zwycięzcy 500 000 funtów szterlingów . Ponadto jest emitowany w telewizji BBC i Eurosport . Przez dziesięciolecia był wspierany przez Imperial Tobacco , ale ograniczenie sponsorowania sportu przez firmy tytoniowe na ziemi brytyjskiej doprowadziło do sponsorowania różnych internetowych domów bukmacherskich .

Poniżej Pucharu Świata znajdują się turnieje ważne do klasyfikacji generalnej, wśród których najbardziej prestiżowe to Mistrzostwa Wielkiej Brytanii (listopad); wydarzenia Players Tour Championship (które obejmują również pretendentów do elitarnego obwodu) oraz mistrzostwa na zaproszenie, takie jak Master of Snooker (styczeń) i Champion of Champions (październik). Turnieje zaproszeniowe nie dodają punktów do rankingu World Snooker .

Sezon snookera rozpoczyna się pod koniec czerwca (zazwyczaj od Australian Open), a kończy się w maju następnego roku mistrzostwami świata.

Wyróżnieni gracze

Joe Davis jest jednym z pionierów snookera.

Od pierwszych profesjonalnych zawodów do dnia dzisiejszego było niewiele osób, które odnosiły sukcesy w snookeru z najwyższej półki. Profesjonalny obieg jest ograniczony, a najlepsi gracze żyją z wygranych w turniejach, więc utrzymanie się w ogólnym rankingu World Snooker ma kluczowe znaczenie dla ich zainteresowań. ]

Pionierem profesjonalnego snookera był Brytyjczyk Joe Davis (1901-1978), organizator pierwszych mistrzostw świata w snookera w 1927 r. i zwycięzca tych samych podczas pierwszych piętnastu edycji, odchodząc na emeryturę niepokonany w 1946 r. po przywróceniu go pod koniec II wojny światowej . Davis był ekspertem w snookera i bilardzie angielskim; jego dominacja była taka, że ​​został pokonany tylko cztery razy, gdy był aktywny, wszystkie przez jego młodszego brata Freda Davisa (1913-1998). Późniejszy upadek snookera skomplikował certyfikację wyników, chociaż kolejne dekady miały wyraźnych dominatorów, wszyscy z Wielkiej Brytanii: Anglicy John Pulman i John Spencer ( lata 60. ), Walijczyk Ray Reardon ( lata 70. ), Anglik Steve Davis i Irlandczyk z Północy Alex Higgins ( lata 1980 ). ]

Liczba profesjonalnych graczy wzrosła dzięki transmisjom telewizyjnym i stworzeniu Światowego Stowarzyszenia, co pozwoliło na rozwój nowych rozgrywek. Do Mistrzostw Świata dodano dwa nowe turnieje międzynarodowe: Snooker Master ( 1975 ) i Mistrzostwa Wielkiej Brytanii ( 1977 ), które od 1984 roku są otwarte dla graczy spoza Wielkiej Brytanii. Ponadto WPBSA stworzyła ogólny ranking do monitorowania poziomu konkurencyjności najważniejszych wydarzeń. W latach 90. wyróżniał się Szkot Stephen Hendry jako człowiek, który zdobył najwięcej tytułów w rankingu (36), oraz Anglik Ronnie O'Sullivan , z maksymalnym rekordem 147 punktów. Jednak od XXI  wieku nie ma nikogo, kto by się wyróżniał, między innymi dzięki rozwojowi zawodowemu w krajach członkowskich Wspólnoty Narodów oraz w Chinach .

Australijczyk Neil Robertson został pierwszym spoza Wielkiej Brytanii, który zdobył potrójną koronę w 2014 roku. ]

Potrójna korona

Ronnie O'Sullivan wygrał potrójną koronę snookera w 2001 roku.

Osiągnięcie trzech najważniejszych turniejów snookerowych: Mistrzostw Wielkiej Brytanii , Masters i Mistrzostw Świata znane jest jako „ Potrójna Korona ” . Poniższa lista zawiera graczy, którzy go wygrali, oraz rok osiągnięcia:

• Steve Davis (1982)
• Terry Griffiths (1983)
• Alex Higgins (1984)
• Stephen Hendry (1999)
• John Higgins (1999)
• Mark Williams (2000)
• Ronnie O'Sullivan (2001)
• Neil Robertson (2014)
• Marek Selby (2014)
• Shaun Murphy (2015)
• Judd Trump (2019)

Zobacz także

• Portal:Sport . Treści związane ze sportem .

Bibliografia

• Oficjalne zasady gry w snookera i angielskiego bilarda . Bristol: Światowy Snooker. 2014. Zarchiwizowane od oryginału 4 marca 2016 . Źródło 4 maja 2016 . 
• Boru, Sean (2010). Mała Księga Snookera . Stroud : The History Press. ISBN  978-0-7509-5401-3 . 

Linki zewnętrzne

• Oficjalna strona World Snooker (w języku angielskim)
• Oficjalna strona Międzynarodowej Federacji Bilarda i Snookera (w języku angielskim)
• Strona Europejskiego Stowarzyszenia Bilarda i Snookera (w języku angielskim)
• LASE - Amatorska Liga Snookera Hiszpania
• Pabsa – Pan American Bilard & Snooker Association