SGML
| Standardowy uogólniony język znaczników | ||
|---|---|---|
 | ||
| deweloper | ||
| Charles Goldfarb | ||
| Informacje ogólne | ||
| rozszerzenie pliku | sgml | |
| typu mim | aplikacja/sgml i tekst/sgml | |
| Jednolity identyfikator typu | public.xml | |
| typ formatu | język znaczników | |
| rozszerzony z | Uogólniony język znaczników | |
| rozszerzony do | HTML , XML | |
| Normy | [1] | |
| otwarty format |
 | |
Standard Generalized Markup Language ( SGML ; ISO 8879 : 1986 ) to standard definiowania uogólnionych języków znaczników dla dokumentów. ISO 8879 definiuje załącznik A.1 ogólnego oznakowania:
- Znaczniki powinny być deklaratywne: powinny opisywać strukturę i inne atrybuty dokumentu, zamiast określać przetwarzanie, które ma być wykonane w znacznikach deklaratywnych, co jest mniej prawdopodobne, że będzie kolidować z technicznymi i nieprzewidzianymi przyszłymi potrzebami przetwarzania.
- Znaczniki muszą być rygorystyczne, aby techniki dostępne do przetwarzania ściśle określonych obiektów, takich jak programy i bazy danych, mogły być również wykorzystywane do przetwarzania dokumentów.
HTML teoretycznie był przykładem języka opartego na SGML aż do HTML5 , który przyznaje, że przeglądarki nie mogą parsować go tak jak SGML (ze względu na kompatybilność) i koduje dokładnie to, co powinien zrobić.
DocBook SGML i LinuxDoc są lepszymi przykładami, ponieważ były używane prawie wyłącznie z prawdziwymi narzędziami SGML.
Wersja standardowa
SGML to norma ISO : „ISO 8879:1986 Przetwarzanie informacji – Systemy tekstowe i biurowe – Standard Generalized Markup Language (SGML)”, której istnieją trzy wersje:
- Pierwotnie SGML, został zaakceptowany w październiku 1986 roku, po czym nastąpiła niewielka poprawka techniczna.
- SGML ( ENR ), w 1996 roku, był wynikiem korekty technicznej, aby dodać rozszerzone zasady nazewnictwa, które pozwalają na dowolne języki i znaczniki skryptów.
- SGML ( ENR + WWW lub WebSGML ), w 1998 roku, był wynikiem naprawy błędów, aby lepiej spełniać wymagania XML i WWW.
SGML jest częścią trio norm ISO dla dokumentów elektronicznych opracowanych przez ISO/IEC JTC 1/SC 34 (ISO/IEC dołącza do Komitetu Technicznego 1, Podkomitetu 34 - Języki opisu i przetwarzania dokumentów):
- SGML (ISO 8879) — Uogólniony język znaczników.
- SGML został opracowany w 1998 roku w formacie XML , który jest udanym profilem SGML. Pełne wykorzystanie SGML w nowych projektach jest rzadko lub wcale.
- DSSSL (ISO/IEC 10179) - (Document Style Semantics and Specification Language) to język opisu stylów w dokumentach na podstawie schematu .
- HyTime uogólniony hipertekst i programowanie.
SGML jest obsługiwany przez różne raporty komputerowe, w szczególności
- ISO / IEC TR 9573 - Przetwarzanie informacji - Usługi wsparcia dla SGML - Techniki korzystania z SGML
- Część 13: Podmiot publiczny ustanowiony dla matematyki i nauki.
- W 2007 roku grupa robocza W3C MathML zgodziła się przejąć utrzymanie tych zestawów encji.
- Część 13: Podmiot publiczny ustanowiony dla matematyki i nauki.
Historia
SGML jest potomkiem IBM Generalized Markup Language (GML), który Charles Goldfarb, Edward Mosher i Raymond Lorie opracowali w latach 60. Goldfarb, dyrektor międzynarodowego standardu, ukuł termin „GML, używając inicjałów swojego nazwiska. Goldfarb napisał również ostateczną pracę nad składnią SGML w „Podręczniku SGML”. Składnia SGML jest bardzo podobna do formatu COCOA . Jako język znaczników dokumentów, SGML został pierwotnie zaprojektowany, aby umożliwić wymianę dużych dokumentów w rządzie, prawie i przemyśle. Wiele z tych dokumentów musi pozostać w stanie nienaruszonym przez kilkadziesiąt lat – przez długi czas w dziedzinie technologii informatycznych . SGML jest również szeroko stosowany przez wojsko i przemysł lotniczy, jako referencje techniczne oraz przez przemysł wydawniczy. Pojawienie się profilu XML sprawiło, że SGML nadaje się do szerokiego zastosowania na małą skalę i ogólnego użytku.
