Priscus
| Priscus | ||
|---|---|---|
| Informacje osobiste | ||
| Narodziny |
Julian III w. Damaszek ( Cesarstwo Rzymskie ) | |
| Śmierć | 249 | |
| Rodzina | ||
| Tata | Julio Marino | |
| Informacje zawodowe | ||
| Zawód | polityczny i wojskowy | |
| Zajmowane pozycje |
| |
Gaius lub Gaius Julius Priscus ( III wiek ) ( łac . Gaius Iulius Priscus ) był uzurpatorem , wojskowym i członkiem gwardii pretoriańskiej za panowania Gordiana III .
Biografia
Początki
Priscus urodził się w rzymskiej prowincji Syrii , prawdopodobnie w Damaszku , syn Juliusza Marinusa, miejscowego obywatela rzymskiego, być może o pewnym znaczeniu. Nie znamy imienia jego matki, ale jego bratem był Marek Juliusz Filippi , późniejszy cesarz rzymski pod imieniem Filip Arabski. Priscus miał żonę Tryfonianę i syna, który zmarł bardzo młodo.
Priscus był prawdopodobnie starszy od Filipa, ponieważ jego późniejszą karierą wojskową kierował sam. Według wielu inskrypcji Priscus był prefektem prowincji Mezopotamii , prokuratorem Macedonii , zastępcą gubernatora Egiptu i odpowiedzialnym za sądownictwo w Aleksandrii .
Priscus został członkiem Gwardii Pretoriańskiej około 242 roku podczas kampanii perskiej Gordiana III, a kiedy w 243 roku zmarł Timestheus , prefekt pretorianów, przekonał młodego cesarza, by zastąpił go swoim własnym bratem Filipem. Przez rok Priscus i Filip byli de facto regentami Gordiana III.
Dojście jego rodziny do władzy
Kiedy Gordian został zamordowany przez zbuntowanych żołnierzy w 244 r., nowym cesarzem został Filip. Jako jego brat i zaufany sojusznik, Priscus pozostał na Wschodzie, podczas gdy Filip udał się do Rzymu. Priscus przejął władzę we wschodnich prowincjach, a współczesne inskrypcje nazywają go Rektorem Orientisem . [ 1 ]
Jego rządy były surowe i uciążliwe, ponieważ zgodnie z dyrektywami brata, Priscus pobierał nadmierne podatki dla ludzi, co ostatecznie doprowadziło do buntu i powstania Jotapiana , jednego z czterech znanych uzurpatorów za panowania Filipa . Najwyraźniej Priscus zdołał opanować bunt.
cesarz rzymski
Po śmierci swojego brata i młodego bratanka Filipa II z rąk nowego cesarza, uzurpatora Decjusza , Priscus ogłosił się cesarzem we wschodnich prowincjach. Rebelia nie została szybko opanowana, a Priscus miał czas na zabezpieczenie swoich pozycji.
Aby zrealizować swoje cele, sprzymierzył się z Gotami , którzy atakowali prowincję Mezja na granicy z Dunajem . Decjusz zginął w bitwie pod Abritus przeciwko Gotom (251), ale bunt się nie powiódł i Priscus został prawdopodobnie zabity na początku panowania Trebonianusa Gallusa (251-253).
Nie mylić z Titus Julius Priscus , innym niepowiązanym uzurpatorem tamtych czasów.
Referencje
- ↑ CIL III 14149,05 = AE 1899, 100 = AE 1900, 162, Shahba ( Syria ): C(aio) / Iul(io) Prisco / v(iro) (e)m(inentissimo)fratri / et patru[o ] dd (ominorum) / nn(ostrorum) Philipporum / Augg(ustorum) et praef(ecto) / praet(orio) rect(o)riq(ue) / Orientis Trebo/nius Sossianus / p(rimus) p(ilus) domo col( onia) Hel(iopoli) / devotus Numini maiestatiq(ue) / eorum
- ^ Zosimo , Histoire nouvelle , I, 20
