Post punk
| post punk | ||
|---|---|---|
| muzyczne pochodzenie | ||
| pochodzenie kulturowe | Późne lata 70. Wielka Brytania | |
| Wspólne instrumenty | Wokal , gitara elektryczna , bas elektryczny , perkusja , instrumenty klawiszowe | |
| Popularność | Media na całym świecie, ale najpopularniejsze sceny zajmują się w Europie , Stanach Zjednoczonych i Kanadzie . | |
| pochodne | ||
| podgatunki | ||
| Coldwave , dance-punk , no wave , rock gotycki | ||
| fuzje | ||
| Post-hardcore , post-punkowe odrodzenie [ 1 ] | ||
Post - punk lub post - punk , [ przypis 1 ] pierwotnie nazywany new musick , [ 4 ] to szeroki podgatunek rocka , który pojawił się pod koniec lat 70., kiedy muzycy odeszli od surowej i tradycyjnej prostoty punka , zamiast adaptować wpływów awangardowych . Zainspirowani punkową energią i etyką DIY, ale zdecydowani oderwać się od rockowych klisz , postpunkowi artyści eksperymentowali ze stylami takimi jak funk , elektronika i jazz , a także z technikami produkcji dubowej i muzyką disco , podkreślając również częste przecięcia między sztuką a polityką, w tym teorią krytyczną , sztuką współczesną , filmem i literaturą . [ 5 ] [ 6 ] Powstały niezależne wytwórnie płytowe, wytwórnie sztuk wizualnych, pokazy multimedialne i fanziny.
Wczesną awangardę post-punku reprezentowały takie grupy jak Siouxsie And The Banshees , Wire , Public Image Ltd. , The Pop Group , Cabaret Voltaire , Magazine , Pere Ubu , Joy Division , Talking Heads , Devo , Gang of Cztery , szczeliny , lekarstwo i upadek . [ 7 ]
Definicja
Post -punk to szeroki gatunek [ 8 ] , który wyłonił się z kulturowego środowiska punk rocka pod koniec lat 70. [ 9 ] [ 10 ] [ przypis 2 ] Pierwotnie określany jako „ nowa muzyka ” [ sic ] ( w języku hiszpańskim : «nowa muzyka», z «K» po «C»), termin ten był używany przez różnych autorów pod koniec lat 70. do opisania tych grup, które odeszły od standardowego garażowego rocka punka do wejść w bardziej zróżnicowane obszary. [ 4 ] Jon Savage z magazynu Sounds używał już słowa " post-punk " na początku 1978 roku. [ 12 ] Paul Morley z NME również twierdził, że "prawdopodobnie" sam wymyślił to określenie. [ 13 ] W tym czasie pojawił się nowy entuzjazm dotyczący tego, co to słowo będzie definiować, a Sounds publikuje wiele prewencyjnych artykułów wstępnych na temat nowej muzyki . [ 14 ] Pod koniec dekady niektórzy dziennikarze używali " art punk " jako pejoratywu dla zespołów wywodzących się z garażowego rocka , które uważano za zbyt wyrafinowane i nie pasujące do punkowych dogmatów . [ 15 ] Samo określenie „ sztuka ” często nosiło negatywne konotacje, takie jak „agresywnie awangarda” czy „pretensjonalnie postępowa”. [ 16 ] Dodatkowo pojawiły się pewne obawy co do autentyczności tych zespołów. [ 15 ]
Historia
Początki
Podczas pierwszej fali ruchu punkowego zespoły takie jak Ramones i Sex Pistols zaczęły kwestionować style i konwencje muzyki rockowej tamtych czasów, używając podstawowych akordów i progresji oraz kładąc większy nacisk na szybkość i postawę. Później niektóre zespoły zaczęły eksperymentować z nietypowymi strukturami i bardziej introwertycznym, złożonym i eksperymentalnym podejściem artystycznym niż klasyczny punk rock .
Chociaż ruch ten powstał w Wielkiej Brytanii , inne ważne przejawy tego ruchu muzycznego miały później miejsce w innych krajach, takich jak Stany Zjednoczone z Telewizją , Pere Ubu , Wipers , Minutemen , The Gun Club i Mission of Birma ; W Niemczech z Pink Turns Blue i Xmal Deutschland ; W Irlandii z Virgin Sunes i U2 ; i Australia z The Birthday Party i Fetus .
W pierwszej połowie lat 80. zaczęły kształtować się nowe style muzyczne wywodzące się z post-punka i punk rocka , takie jak rock alternatywny ; ale bez wątpienia gatunkiem, który zaczerpnął najwięcej inspiracji z tej muzyki, był rock gotycki , który dodał glamrockową muzykę i estetykę o ciemniejszym tonie oraz, w niektórych grupach, użycie syntezatorów ze złowrogą atmosferą, a w innych Zespoły, szybkość gitar z brudnym brzmieniem i głosami to z pewnością satyra na post-punk powstały na przełomie lat siedemdziesiątych i osiemdziesiątych .
Rozwój
Post-punk położył podwaliny pod rock alternatywny i rock gotycki , rozszerzył ideę o elementy krautrocka , jamajskiej muzyki dub , amerykańskiego funku , muzyki ska i eksperymentów studyjnych. Artyści, którzy wpłynęli na post-punk, to między innymi takie ikony rocka jak David Bowie z Low , Heroes and Lodger , Iggy Pop z The Idiot i Lust For Life oraz wczesne prace The Velvet Underground .
Przykłady głównych zespołów postpunkowych to Siouxsie And The Banshees , Wire , Talking Heads , Magazine , The Fall , Public Image Ltd. , Killing Joke , Bauhaus , Devo , The Psychedelic Furs , The Cure , Echo & The Bunnymen , Gang of Four , XTC , Sad Lovers & Giants , The Chameleons i Joy Division , które po śmierci ich piosenkarza Iana Curtisa zmieniły nazwę na New Order . Z ich pierwszym albumem The Scream , Siouxsie and the Banshees zostali wymienieni jako wpływowi muzyków Joy Division. [ 17 ]
Magazyn, który powstał na przykład z Buzzcocks lub Sex Pistols 'Public Image Ltd. Lista poprzedników tego gatunku obejmuje Television , której album Marquee Moon , choć wydany w 1977 roku (kiedy dopiero powstawał punk ), jest uważany za styl post-punkowy (jednak wielu uważa zespoły takie jak Television i New York Dolls za punkowe ). zespoły ). Inne grupy, takie jak The Clash i The Jam , pozostały zespołami z natury punkowymi , ale inspirowane i inspirowane elementami ruchu post-punkowego.
Post-punk w Ameryce Łacińskiej i Hiszpanii
Jeśli chodzi o scenę hiszpańskojęzyczną, to hiszpańskie zespoły Paralisis Permanente i Décima Víctima były pionierami postpunku w latach 80., zbiegając się z ruchem kulturowym znanym jako Movida .
Później Argentine Soda Stereo zrobiło to samo pod wpływem tego ruchu, który pojawił się w Wielkiej Brytanii . Permanent Paralysis poszedł w kierunku bardziej złowrogiego post-punku i nowej fali , kończąc na tym, że został zaszufladkowany jako zespół należący do nurtu gotyckiego rocka i deathrocka .
Jeśli chodzi o Soda Stereo, ten wpływ widać na ich czterech albumach z lat 80., a zwłaszcza na udanym albumie z 1986 roku Signos , w którym ten styl jest mocno zaznaczony.
W Meksyku , pod koniec lat siedemdziesiątych , Dangerous Rhythm pojawiła się pod nazwą piosenki Ultravox ; oprócz Size , w którym Javier Baviera opuścił w pierwszych miesiącach i utworzył Rebel d'Punk w jednej z najpopularniejszych dzielnic na północ od stolicy, w przeciwieństwie do Los Pijama A Go-Go z bardziej uprzywilejowanej części miasta; większość grup składa się z muzyków z sektora eksperymentalnego rocka progresywnego ; tylko dwóm pierwszym udało się doczekać oficjalnych nagrań wydanych w 1980 roku, obydwa przez wytwórnię New Rockers. W ciągu dekady inne grupy zmieniają swoje brzmienie, na przykład Chac Moo montuje Caricia Digital w 1984 roku w międzynarodowej wytwórni, produkcję o estetyce nowej fali. Rozmiar się rozpadł i po koncercie w Cuernavaca w 1985 roku Walter Schmidt i Carlos Robledo dołączyli do Ulalume Zavali i Humberto Álvareza, tworząc synthpopową grupę Casino Shanghai, z którą nagrali album Film, wydany w 1984 roku w niezależnej wytwórni Comrock. Kolejną kluczową grupą była Syntoma i ich album I Can't Control Me wydany w 1983 roku przez wytwórnię Trópico Digital. Wszystko to miało wpływ na komercyjne zespoły, które określają się mianem „Rock in your language”: Caifanes , Santa Sabina , Fobia , Café Tacuba , Los Amantes de Lola , Neón , MCC oraz na niezależne projekty, takie jak Sangre Asteka , Década 2, TNT, Las Ánimas i wielu innych, które nawet nie zdążyły nagrać, przyjmując obraz post-punka i zróżnicowanych stylów muzycznych, przeładowanych nową falą z elementami muzyki latynoamerykańskiej, jedne i inne na poziomie dowolny kraj w Europie.
W Peru , latynosko-peruwiański muzyk Miki González również był pod wpływem tej angielskiej sceny post-punkowej, komponując piosenki w tym stylu na albumach takich jak So Many razy z 1987 roku z jedną z jego najbardziej klasycznych piosenek, Vamos a Tocache . Były również pod wpływem tego stylu Voz Propia i Salón Dadá , powstałe w połowie lat 80. XX wieku.
W Chile wyznawcami tego stylu były Los Prisioneros , Cura Fácil (Osorno), Los Morton, Los Super Sordos, Los Peores de Chile, Machuca (Concepción) i ostatnio Les Miserables . Ze swojej strony w Wenezueli Sentimiento Muerto jest uważane za część tego gatunku .
W Kolumbii najważniejszym przedstawicielem gatunku jest Hora Local , będąca pionierami, podczas gdy Estados Alterados w swoim pierwszym samotytułowanym albumie pokazuje duży wpływ gatunku.
W Urugwaju zespoły, które miały najwięcej postpunkowych wpływów to:
1) Żołądki (1983/ 1989). Głównie ich pierwsze trzy albumy „Tango que me Hiciste Mal”, La Ley es Otra i homonimiczny „Estómagos” wyraźnie prezentują surowe brzmienie emanujące z Bauhausu i Joy Division w utworach takich jak „Esa pasión”, „Los ser vivos”, „ Cold Dark", "No place" i introspektywne teksty o mrocznej i odczarowanej poetyce.
2) Zero . Jego album "Visitantes" z 1987 roku jest wspaniałym przedstawicielem post punka z akcentami nowej fali, od estetyki, muzyki i tekstów z piosenkami takimi jak "Riga", "Ahuyentando el fear" i "Soy Escorpión". W 1995 roku ponownie wydali "Visitantes" z dodatkiem "No cambias" (wspaniała wersja piosenki INXS "Don't change").
3) Musimy również uwzględnić zespół Traidores , zwłaszcza z ich trzeciego albumu "Traidores" (znanego jako "Disco Negro") z 1988 roku, gdzie klawisze są włączone do ich najsurowszego punkowego brzmienia.
Legacy
Ewolucja postpunka w stosunku do swojego poprzednika jest krytykowana za zmianę sposobu pojmowania muzyki i jej przekazów. Niektórzy krytycy gatunku wskazują na ruch post-punkowy jako komercyjną asymilację punka i jego wywrotowych przesłań, zastępowanych bardziej indywidualnymi tekstami i mniej rewolucyjnymi przekazami. [ 18 ] Ta ewolucja trwa do dziś w kolejnych rewizjach, jakie miał gatunek.
Grupy
Notatki
- ^ Prawidłowym odpowiednikiem słowa „ post-punk ” byłby „postpunk”, ponieważ „punk” jest obcym terminem zaadaptowanym i zaakceptowanym w języku hiszpańskim. [ 2 ] [ 3 ]
- ^ Punk rock , którego kryteria i kategoryzacja znacznie się różniły na początku lat 70., w połowie dekady był gatunkiem obszernym i fragmentarycznym. [ 11 ]
Referencje
- ↑ https://rateyourmusic.com/genre/post-punk/
- ↑ Królewska Akademia Hiszpańska i Stowarzyszenie Akademii Języka Hiszpańskiego. "punk" . Słownik języka hiszpańskiego (wydanie 23) . Źródło 14 września 2021 .
- ↑ Królewska Akademia Hiszpańska i Stowarzyszenie Akademii Języka Hiszpańskiego (2005). «post-» . Panhiszpański słownik wątpliwości . Madryt: Santillana. ISBN 978-8-429-40623-8 . Źródło 14 września 2021 .
- ↑ a b Cateforis, 2011 , s. 26-27.
- ^ Reynolds, Simon (kwiecień 2005). „To przyszło z Londynu: wirtualna wycieczka po korzeniach post-punka” . Limit czasu w Londynie . Źródło 18 września 2021 .
- ↑ Reynolds, 2005 , s. XXXI.
- ^ Heylin, 2007 , „Siouxsie i Banshees”, Magazyn i PiL, Wire”; Reynolds, 2013 , s. 210 «... 'post-punkowa awangarda' – jawnie polityczne grupy, takie jak Gang of Four, Au Pair, Pop Group...» ; Kootnikow, 2010 , s. 30 „[post-punkowe] zespoły, takie jak Joy Division, Gang of Four i the Fall, miały ogromny wpływ” ; Cavanagh, 2015 , „Gang Czterech, Kabaret Voltaire, The Cure, PiL, Throbbing Gristle, Joy Division”, s. 192-193; Bogdanov, Woodstra i Erlewine, 2002 , "Pere Ubu, Gadające Głowy", s. 1337; Cateforis, 2011 , „Devo, Throbbing Gristle, Siouxsie and the Banshees, the Slits, Wire”, s. 26.
- ^ Lezard, Mikołaj (23 kwietnia 2005). «Fani pamięci | Simon Reynolds „ Rip It Up and Start Again”: Postpunk 1978-1984 Book Review . The Guardian (w języku angielskim) . Źródło 4 marca 2022 .
- ↑ Ogg, Alex (1 października 2009). „Poza Rip It Up: w kierunku nowej definicji post punka?” . Quietus (w języku angielskim) . Źródło 4 marca 2022 .
- ^ „Post-punk” . AllMusic (w języku angielskim) . Źródło 4 marca 2022 .
- ↑ Taylor, 2003 , s. 14, 16.
- ↑ Savage, Jon (18 lutego 1978). „Power Pop cz. 2: Pokolenie C&A w krainie mdłości” . Dźwięki (w języku angielskim) . Backpages Rocka . Źródło 1 grudnia 2017 . (wymagana subskrypcja) .
- ↑ Morley, Paul (rozmówca) (2015). „Big Gold Dream – Muzyka poza Londynem” [fragment] . Vimeo (w języku angielskim) (Szkocja: Tartan Features) . Źródło 4 marca 2022 .
- ↑ Wilkinson, 2016 , s. 1.
- ^ ab Gittins , 2004 , s. 5.
- ↑ Murray, Noel (28 maja 2015). "60 minut muzyki, która podsumowuje pionierów art-punku Wire" . Klub AV (w języku angielskim) . Źródło 4 marca 2022 .
- ^ „Playlista” – „Nagrania terenowe” Petera Hooka . Qmagazyn . 23 kwietnia 2013 r . Źródło 10 stycznia 2017 . „Siouxsie and the Banshees byli jednym z naszych wielkich wpływów [...] Pierwszy LP The Banshees był jedną z moich ulubionych płyt, a sposób gry gitarzysty i perkusisty był naprawdę niezwykłym sposobem grania”.
- ^ "Co to jest postpunk, zespoły i albumy do słuchania" . Magazyn chartów . Źródło 2 października 2019 .
Bibliografia
- Bogdanow, Włodzimierz; Woodstra, Chris; Erlewine, Stephen Thomas , wyd. (2002). All Music Guide to Rock: The Definitive Guide to Rock, Pop i Soul . Książki o rytmie wstecznym. ISBN 978-0-87930-653-3 . Źródło 19 września 2021 .
- Catephoris, Theo (2011). Czy nie jesteśmy nową falą : nowoczesny pop na przełomie lat 80. XX wieku . Wydawnictwo Uniwersytetu Michigan . ISBN 978-0-472-03470-3 . Źródło 18 września 2021 .
- Cavanagh, David (2015). Dobranoc i dobra przejażdżka: jak trzydzieści pięć lat Johna Peela pomogło ukształtować współczesne życie . Faber i Faber. ISBN 978-0-571-30248-2 . Źródło 19 września 2021 .
- Heylin, Clinton (2007). Płonący Babilon: od punka do grunge . Wiking, Pingwin. ISBN 978-0-14-102431-8 .
- Gittins, Ian (2004). Gadające Głowy: Raz w życiu : historie kryjące się za każdą piosenką . Sala Leonarda. ISBN 978-0-634-08033-3 . Źródło 4 marca 2022 .
- Kootnikow, Dawid (2010). U2: Biografia muzyczna (w języku angielskim) . ABC-CLIO. ISBN 978-0-313-36523-2 . Źródło 19 września 2021 .
- Reynolds, Simon (2005). Zgraj i zacznij od nowa: Postpunk 1978-1984 (w języku angielskim) . Londyn: Faber i Faber. ISBN 978-0-14-103672-2 .
- Reynolds, Simon (2013). „Radical Dance Fictions Post-Punk” . W Cateforis, Theo, wyd. Czytelnik historii rocka . Routledge. ISBN 978-0-415-89212-4 . Źródło 19 września 2021 .
- Taylor, Steve (2003). Fałszywy prorok : Notatki terenowe z punkowego podziemia . Wesleyan University Press. ISBN 978-0-8195-6668-3 . Źródło 4 marca 2022 .
- Wilkinson, David (2016). Post-punk, polityka i przyjemność w Wielkiej Brytanii . Skoczek. ISBN 978-1-137-49780-2 . Źródło 4 marca 2022 .
Linki zewnętrzne
Wikimedia Commons zawiera kategorię mediów na Post-punk .- Post-punk w AllMusic
- Ta praca zawiera pochodne tłumaczenie « Post-punk » z Wikipedii w języku angielskim, w szczególności tę wersję z 5 lutego 2022 roku, opublikowaną przez jej wydawców na licencji GNU Free Documentation License i Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 Unported License .
