Protokół NetWare Core
Protokoły NetWare Core (lub protokoły NCP) to zestaw prymitywnych wywołań usług, które są odpowiedzialne za przekształcanie operacji wysokiego poziomu wykonywanych przez użytkownika na żądania wysyłane przez sieć za pośrednictwem protokołów niższych warstw .
Pochodzenie
Wszystkie poprzednie protokoły architektury Novella dotyczyły przede wszystkim zapewnienia dostępu do sieci i komunikacji z innymi stacjami roboczymi i serwerami. Oprócz tej funkcji potrzebny był mechanizm przekładający zamówienia aplikacji użytkownika na żądania i odpowiedzi do serwerów i stacji roboczych.
Klasyfikacja
KPK są podzielone na kilka kategorii, w zależności od funkcji, jaką pełnią. Niektóre z najważniejszych to:
- AFP NCP: Umożliwia tworzenie, modyfikowanie i usuwanie plików i katalogów w formacie Apple Macintosh na serwerze Novell NetWare .
- Punkty NCP Bindery: używane do zarządzania obiektami związanymi z uprawnieniami firmy Novell i administrowaniem zabezpieczeniami.
- Punkty NCP połączeń: umożliwiają tworzenie, utrzymywanie i zwalnianie połączeń między stacjami klienckimi i serwerami.
- Punkty NCP migracji danych — używane do umieszczania plików na lub z urządzeń pamięci masowej ( płyty CD-ROM , taśmy itp.) w celu zmniejszenia miejsca zajmowanego na woluminach serwera.
- NCP systemu plików: są używane do manipulowania (tworzenia, modyfikowania itp.) i uzyskiwania informacji (nazwy, uprawnień dostępu, rozmiaru itp.) o plikach, katalogach i woluminach.
- NCP wiadomości: służą do wysyłania wiadomości rozgłoszeniowych przez sieć w celu uzyskania połączonych stacji i serwerów, oferowanych usług itp.
- Drukarki NCP: umożliwiają korzystanie z serwerów druku w firmie Novell.
Każda procedura w zestawie NCP jest znana jako indywidualny NCP i jest identyfikowana przez liczbę od „01” do „131”, chociaż istnieją pewne numery usług NCP, które również mają podpodziały.
