close

Hubert Sumlin

Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Hubert Sumlin
Hubert sumlin.jpg
Informacje osobiste
Narodziny 16 listopada 1931
Greenwood ( Stany Zjednoczone ) Przeglądaj i modyfikuj dane w Wikidata
Śmierć 4 grudnia 2011
Wayne (USA) Przeglądaj i modyfikuj dane w Wikidata
Przyczyna śmierci Niewydolność serca Przeglądaj i modyfikuj dane w Wikidata
Narodowość amerykański
Informacje zawodowe
Zawód Gitarzysta
lata aktywności od 1953
Płeć chicago blues
Instrument Gitara elektryczna
etykieta Czarne rekordy Przeglądaj i modyfikuj dane w Wikidata
Powiązani artyści Howlin' Wolf, Keith Richards, Mick Jagger, Eric Clapton, Levon Helm, David Johansen, James Cotton
Stronie internetowej www.hubertsumlinblues.com Przeglądaj i modyfikuj dane w Wikidata

Hubert Charles Sumlin ( Greenwood , Mississippi , 16 listopada 1931 , Wayne , New Jersey , 4 grudnia 2011) był gitarzystą i wokalistą bluesowym Chicago , najbardziej znanym z eksplozji nut i śmiałych rytmicznych zawieszeń, jako członek zespołu Gang Wyjącego Wilka . [ 1 ] [ 2 ] Zajęło 43 miejsce na liście „100 najlepszych gitarzystów wszechczasów” magazynu Rolling Stone . [ 3 ]

Biografia

Sumlin urodził się w Greenwood w stanie Missisipi i dorastał w Hughes w stanie Arkansas. [ 4 ] Swoją pierwszą gitarę dostał, gdy miał osiem lat. [ 5 ] Jako młody człowiek poznał Howlin' Wolfa na jednym ze swoich występów.

Wolf przeniósł się z Memphis do Chicago w 1953 roku, ale jego długoletni gitarzysta Willie Johnson postanowił nie podążać za nim. W Chicago Wolf zatrudnił gitarzystę Jody'ego Williamsa, ale w 1954 roku zaprosił Sumlina, aby przyjechał do Chicago, aby grać na drugiej gitarze w swoim zespole. Williams opuścił zespół w 1955, pozostawiając Sumlina jako gitarzystę prowadzącego, na której to pozycji występował niemal nieprzerwanie (z wyjątkiem krótkiego okresu w 1956, kiedy grał z Muddy Waters ) do końca kariery Wolfa. Według Sumlina, Howlin' Wolf wysłał go do instruktora gitary klasycznej w Chicago Conservatory of Music, aby nauczył go palcowania i skal. [ 6 ] Sumlin zagrał na albumie Howlin' Wolf (nazywanym "albumem z fotelem bujanym", w odniesieniu do ilustracji na okładce), który został uznany za trzeci najlepszy album gitarowy wszechczasów przez magazyn Mojo w 2004 roku. [ 7 ] ​[ 8 ]

Image
Sumlin wystąpił we Francji 17 grudnia 1975 roku, pięć dni przed nagraniem My Guitar and Me

Po śmierci Wolfa w 1976 roku Sumlin grał z innymi członkami zespołu Wolf, takimi jak Wolf Pack, aż do około 1980 roku. Nagrywał również pod własnym nazwiskiem, zaczynając od sesji w Europie w 1964 roku. Jego ostatni album w pasjansie był About Them Shoes , wydany w 2004 roku nakładem Tone-Cool Records. W tym samym roku przechodzi operację płuc, ale kontynuuje ją aż do śmierci. W przeddzień śmierci nagrał utwory na płytę Stephena Dale Petita Cracking the Code (333 Records). Sumlin został wprowadzony do Hall of Fame Blues Foundation w 2008 roku. [ 9 ] Był nominowany do czterech nagród Grammy : w 1999 roku za album Tribute to Howlin' Wolf , z Henrym Grayem, Calvinem Jonesem, Samem Layem i Colinem Lindenem; w 2000 roku dla Legends , z Pinetop Perkins ; w 2006 roku za album About Them Shoes (z występami Keitha Richardsa , Erica Claptona , Levona Helma , Davida Johansena i Jamesa Cottona ) oraz w 2010 roku za udział w albumie Live! w Chicago . Zdobył wiele nagród Blues Music Awards. [ 10 ]

Sumlin mieszkał w Totowa, New Jersey, 10 lat przed śmiercią. Zmarł z powodu niewydolności serca 4 grudnia 2011 r. w wieku 80 lat w szpitalu w Wayne w stanie New Jersey. [ 11 ] ​[ 12 ] ​[ 13 ] Mick Jagger i Keith Richards pokryli koszty jego pogrzebu. [ 14 ]

Galeria

Hubert Sumlin 1975.jpgHubertSumlin2003.jpgHubert Sumlin 1978.jpg

Dyskografia

Albumy

Rok
 Tytuł Pieczęć
 Odniesienie
 Klas
1964 American Folk Blues Przyjaciel 850 043 Niemcy
1969 „Amerykański” blues Huberta! Zwiadowca Sc-4
1974 Kings of Chicago Blues, tom 2 Etykiety modowe BOM 30175 Francja, nagrany 1971
1976 rowek Czarno-niebieski 33 511 Francja, nagrany w 1975 r.
1980 Kobieta hazardzisty L + R 42,008 Niemcy, nagrany w 1980
1987 Blues Party Huberta Sumlina Czarny top BT-1036 NAS
1989 Serce dusza Ślepa świnia BP-3389 NAS
1990 Uzdrowienie Uczucia Czarny top BT-1053 NAS
1991 szef gitary bluesowej JSP 239 UK, nagrany w 1990 roku w Londynie
1994 Wyprodukowano w Argentynie 1993 Blues Specjalne 9501 Argentyna, nagrany w 1993 roku w Buenos Aires z Emilion Villanueva i Kansas City Boys
1994 Jestem człowiekiem tylnych drzwi Blues Specjalne 9506 Argentyna, nagrana w 1993 roku w Buenos Aires
1994 Moja gitara i ja Muzyka dowodowa ECD-26045 Paryż, nagrany 22 grudnia 1975 w Barclay Studio
tysiąc dziewięćset dziewięćdziesiąty szósty Klasyka bluesa Dzwonek 82007 Niemcy, nagrany w 1964 roku w Berlinie Wschodnim
1998 Znam Cię APO 2004 NAS
1998 Pobudka Planeta Blue 1116 NAS
1999 Pinetop Perkins i Hubert Sumlin: Legendy telarc 83446 NAS
2003 Robić nie intuicja 34252 Niemcy; Terraplane Elliotta Sharpa z Hubertem Sumlinem
2004 O nich buty Tone Cool/Artemis Records 51609 USA, także Rykodisc RCD 17307 w Wielkiej Brytanii
2010 Północ Memphis Sun Północna muzyka bluesowa NMB0058 Premiera JW-Jonesa z gośćmi specjalnymi Hubertem Sumlinem i Charliem Musselwhitem
2012 Niebo drogie piosenki żółty ptak 7724-2 Niemcy; Terraplane Elliotta Sharpa z gościem specjalnym Hubertem Sumlinem (nagrane w 2011)

Filmy

Rok Tytuł Etykieta Numer Klas
2005 Bluesowa gitara Huberta Sumlina Samodział
 SUMGT21 USA, VHS i DVD

Referencje

  1. ↑ DuNoyer, Paweł (2003). Ilustrowana Encyklopedia Muzyki . Fulham, Londyn: Flame Tree Publishing. p. 181 . ISBN  1-904041-96-5 . 
  2. ↑ Kitts, Jeff; Toliński, Brad (2002).
  3. ^ "65: Hubert Sumlin" . 100 największych gitarzystów wszechczasów . Toczący Kamień . Źródło 27 marca 2011 . 
  4. ↑ Komara, Edward, wyd. (2005). Sumlin, Hubert . Encyklopedia Bluesa (Psychology Press). p. 938. 
  5. ↑ Brutto, Jason. Huberta Sumlina . Wściekli.pl . Źródło 12 czerwca 2008 . 
  6. ^ Segrest, Jakub; Marka Hoffmanna (2004). Jęki o północy: życie i czasy wyjącego wilka . Nowy Jork: Thunder's Mouth Press. s. 111-112. ISBN  1-56025-683-4 . 
  7. ↑ Barnes, Anthony (21 lipca 2003). „Hendrix heads list 100 najlepszych gitarowych z„ Czy jesteś doświadczony ” . Niezależny (Londyn) . Pobrano 20 lutego 2010 . 
  8. ^ "Hubert Sumlin" . The Daily Telegraph (Londyn). 6 grudnia 2011 r. 
  9. ^ Hill, Dorothy L. „Blues Music Awards 2008” . Źródło 2010-01-21 . 
  10. ^ „Niezależne nagrody muzyczne” . Niezależne nagrody muzyczne. Zarchiwizowane z oryginału 13 lipca 2011 r . . Źródło 7 października 2015 . 
  11. ↑ Shapiro, T. Rees.
  12. ↑ Biały, Jim. "Umiera wielki gitarzysta bluesowy Hubert Sumlin" . Communityvoices.sites.post-gazette.com . Źródło 4 grudnia 2011 . 
  13. ^ „Grób Huberta Sumlina ” . Znajdź grób . 
  14. ^ „Jagger Rolling Stones, Richards zapłacić za pogrzeb Huberta Sumlina” . Billboard . Źródło 7 października 2015 . 

Linki zewnętrzne


Pobrane z « https://es.wikipedia.org/w/index.php?title=Hubert_Sumlin&oldid=140242019 »