Hełm

hełm
Postać Władcy Pierścieni
Stworzone przez	John Ronald Reuel Tolkien
odcinki	Dodatek A : Roczniki Królów i Władców
Informacje osobiste
Alias	Ręka młotka z żelaza
Narodziny	TE 2691
Śmierć	TA 2759 (68 l.) Helmowy Jar
Narodowość	Rohir
Dom	Edoras Hornburg
Charakterystyka fizyczna
Wyścig	Mężczyźni
Seks	Męski
rodzina i relacje
Rodzina	Gram (ojciec) Hild (siostra)
Synowie	Haleth Háma A córka
Informacje zawodowe
Tytuł	Król Rohanu

Helm to fikcyjna postać należąca do legendarium stworzonego przez brytyjskiego pisarza J.RR Tolkiena , której historia opowiedziana jest w dodatkach do powieści Władca Pierścieni . Nazywany Iron Hand lub Hammer Hand , jest dziewiątym królem zasiadającym na tronie Rohanu i ostatnim z pierwszej linii królów. Jest synem Grama , który zmarł w 2741 roku Trzeciej Ery Słońca .

Historia

Podczas swojego panowania otrzymał przydomek Hammerhand , kiedy zabił Frecę , Dunlending z krwi Rohirric, który twierdził, że jest potomkiem króla Fréawine'a . Freca planowała poślubić swojego syna Wulfa z córką Helma. Pomaszerował więc do Edoras z dużą grupą strażników, zamierzając zastraszyć starego króla, by przyjął jego propozycję. Jednak, ku zaskoczeniu Freki, Helm odmówił. Potem obaj królowie wymienili się obelgami, aż w końcu Helm uderzył Frecę w twarz, co ku zaskoczeniu wszystkich zabiło go natychmiast.

Ale nie było nic wartościowego ani mądrego w tej akcji, ponieważ cztery lata później Wulf podbił Rohan, najeżdżając Edoras przy wsparciu Dunlandczyków i korsarzy, którzy przepłynęli przez Isen , i ogłosił się królem Rohanu, podczas gdy Helm zabarykadował się w Hornvillage (forteca, która znajduje się w wąwozie zwanym później Helmowym Jarem ). Gondor nie mógł się powstrzymać przed korsarzami z Umbaru , którzy najeżdżali ich ziemie od południa.

W Hornvillage nastała długa zima, a w obliczu ostrego oblężenia Dunlending zasoby były ograniczone, a ludzie popadli w desperację. Helm zaczął samotnie najeżdżać na wroga. Ubrany na biało i pod osłoną burz, wymordował gołymi rękami wielu Dunlendingów.Te ataki na obozy Dunlendingów były tak okrutne, że zaczęli myśleć, że skoro nie nosił broni, jest na nie odporny. Przed każdym najazdem dął w wielki róg Hornburga, a Dunlendingowie nauczyli się bać tego dźwięku.

Pewnej nocy zabrzmiał róg, Helm wyszedł, ale nigdy nie wrócił, gdy słońce wzeszło, znaleźli króla zamrożonego, stojącego. Nawet po śmierci wierzono, że jego duch nawiedza wrogów, strasząc ich na śmierć. Kopiec, na którym został pochowany w Edoras, był pokryty simbelmyne , kwiatami, które przypominały śnieg, w którym zmarł.

Legenda o powrocie Helma była wciąż pamiętana przez Dunlendingów i orków 300 lat później, podczas oblężenia Hornburga podczas Wojny o Pierścień . Mówi się, że przed kontratakiem Theodena i Aragorna zadął róg cytadeli, który rozbrzmiewał we wszystkich jaskiniach Dolnego i zdawał się nie umierać. Piorunujący dźwięk przeraził wszystkich wrogów Rohana, którzy pomimo swojej przewagi liczebnej przegrali bitwę.

Jego następcą został jego siostrzeniec Fréaláf Hildeson , który został pierwszym z drugiej linii królów w TA 2759, jego synowie Haleth i Hama zostali zabici w inwazji Dunlendingów.

Kreacja i ewolucja

Podczas tworzenia dodatku A do Władcy Pierścieni JRR Tolkien napisał trzy teksty o domu Eorla , linii królów Rohanu. W pierwszym, napisanym szybko, jest tylko krótki zarys historii Helma, w którym Tolkien opowiada, jak schronił się w Hornburgu podczas Długiej Zimy , śmierć jego synów przez zagubienie w śniegu i porażkę Wulfa w ręce Helma Fréaláfa . Jednak w tym zarysie nie ma żadnej konkretnej wzmianki o inwazji Wulfa na Rohan, a Wulf zostaje królem po śmierci Helma z pomocą Dunlandmanów . W drugim i trzecim tekście Tolkien nie dokonał żadnych zmian w historii Helma i ostatecznie skomponował ją ab initio , wpisując sekcję dotyczącą domu Eorla . ]

Bibliografia

• Tolkien, JRR (1993). Władca Pierścieni . Edycje Minotaura. ISBN 84-450-7179-3 . 

• Tolkien, JRR (2002). Ludy Śródziemia . Edycje Minotaura. ISBN 84-450-7359-1 . 

Poprzednik: Gram

Król Rohanu 2741 – TA 2759 ( w stanie wojny z Wulfem z TA 2758 )

Następca: Fréaláf