close

FreedomWorks

Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
FreedomWorks
CPAC 2011 Matt Kibbe z Freedomworks przemawia do tłumu na CPAC 2011 (5443473439).jpg
Matt Kibbe z FreedomWorks przemawia do tłumu na Amerykańskiej Konserwatywnej Konferencji Politycznej w 2011 roku.
Facet organizacja , organizacja 501(c)(4) i grupa interesu
Fundacja 2004
Siedziba Waszyngton D.C. ( Stany Zjednoczone )
Ideologia Libertariański konserwatyzm
Trumpizm
Prawicowy populizm
Antykomunizm
kluczowi ludzie Donald Trump
Stronie internetowej www.freedomworks.org

FreedomWorks ( hiszp . La libertad works ) to konserwatywna i libertariańska grupa analityczna i rzecznicza z siedzibą w Waszyngtonie. FreedomWorks szkoli wolontariuszy, pomaga w kampaniach i zachęca ich do mobilizacji, angażując zarówno obywateli , jak i ich przedstawicieli politycznych. Grupa stała się szeroko związana z ruchem Tea Party , zanim mocno sprzymierzyła się z Donaldem Trumpem . Bracia Koch byli głównym źródłem finansowania organizacji . [ 1 ] ​[ 2 ] ​[ 3 ]

Historia

FreedomWorks wywodzi się z konserwatywnej grupy politycznej założonej przez braci Davida Kocha i Charlesa Kocha , zwanej „Obywatelami na rzecz zdrowej gospodarki ” ( CSE). W 2004 roku CSE podzieliła się na Americans for Prosperity , kierowaną przez prezydent Nancy Pfotenhauer, oraz pozostałą grupę, która połączyła się z Empower America i została przemianowana na FreedomWorks, kierowaną przez prezesa i dyrektora generalnego Matta Kibbe. [ 4 ] 

W grudniu 2006 roku milioner Steve Forbes dołączył do rady dyrektorów FreedomWorks .

FreedomWorks jest członkiem stowarzyszonym State Policy Network , krajowej sieci amerykańskich think tanków zorientowanych na wolny rynek . [ 5 ]

W 2009 roku magazyn Mother Jones wymienił FreedomWorks jako istotnie negujący zmiany klimatyczne. [ 6 ]

Zajęcia

Wraz z Americans for Prosperity FreedomWorks odegrało ważną rolę i było znaczącą częścią ruchu Tea Party. FreedomWorks postanowił skoncentrować się na negowaniu zmian klimatycznych . [ 7 ]

W 2009 roku FreedomWorks zareagowała na rosnącą liczbę protestów Tea Party w Stanach Zjednoczonych i stała się jedną z kilku grup aktywnych w protestach podatkowych Tea Party. [ 8 ]

Według magazynu The Atlantic trzy narodowe konserwatywne grupy, FreedomWorks, Americans for Prosperity i DontGo , przewodziły ruchowi Tea Party w kwietniu 2009 roku .

FreedomWorks był jednym z głównych organizatorów Marszu Podatników, który odbył się 12 września 2009 w Waszyngtonie [ 9 ] [ 10 ] ​[ 11 ]

Według National Journal , w lutym 2010 FreedomWorks była jedną z dwunastu najbardziej wpływowych grup w ruchu Tea Party . [ 12 ]

Według The Washington Post , we wrześniu 2010 roku FreedomWorks była jedną z pięciu najbardziej wpływowych organizacji w ruchu Tea Party . [ 13 ]

W 2009 roku FreedomWorks opowiedziało się za pokonaniem sponsorowanego przez Partię Demokratyczną ustawodawstwa dotyczącego zmian klimatycznych . [ 14 ]

W 2010 roku FreedomWorks pomogło zorganizować protesty Tea Party i rozpowszechniało propagandę sprzeciwiającą się krajowej polityce klimatycznej. [ 15 ]

FreedomWorks promowało Contract for America, manifest Tea Party, w opozycji do wysiłków administracji Obamy zmierzających do zreformowania narodowego systemu opieki zdrowotnej. [ 16 ]

Kampanie

FreedomWorks sponsorowało kampanię blokującą prawodawstwo klimatyczne, a także globalistyczną agendę Obamy . [ 17 ]

FreedomWorks organizuje między innymi obozy szkoleniowe i szkolenia dla zwolenników i kandydatów Partii Republikańskiej.

FreedomWorks wydał ponad 10 milionów dolarów na wybory w 2010 roku, tylko na wydatki na kampanię. Lista lektur wymaganych dla nowych pracowników obejmuje Saul Alinsky , Frédéric Bastiat i Ayn Rand . [ 18 ]

Według artykułu z 2010 roku, opublikowanego w The New York Times , FreedomWorks „zrobiło więcej niż jakakolwiek inna organizacja, aby zbudować ruch Tea Party”.

W wyborach do Kongresu w 2010 roku FreedomWorks poparło kilku kandydatów, w tym: Marco Rubio , Pata Toomeya, Mike'a Lee i Randa Paula . Oprócz wymienionych powyżej kandydatów do Senatu Stanów Zjednoczonych , FreedomWorks poparł 114 kandydatów na urząd federalny, z których 70 wygrało wybory. [ 19 ] ​[ 20 ]

Niezależne badanie przeprowadzone przez Brigham Young University wykazało, że poparcie FreedomWorks miało statystycznie istotny wpływ na sukces wyborczy kandydata. [ 21 ]

W 2011 r. FreedomWorks przeprowadził serię kampanii skierowanych na zachowania związane z poszukiwaniem czynszu przez firmy .

FreedomWorks prowadziło kampanię, aby doprowadzić firmę energetyczną Duke Energy do zwolnienia dyrektora generalnego Jima Rodgersa, oskarżając Duke Energy o forsowanie i przestrzeganie postępowego programu, aby zapewnić firmie dotacje rządowe na wspieranie zielonej energii . [ 22 ]

Oprócz kampanii przeciwko pogoni za czynszami FreedomWorks jest również aktywny w wielu stanowych i ogólnokrajowych kampaniach, z których jedną jest kampania wyboru szkoły w Pensylwanii . [ 23 ]

FreedomWorks prowadziło aktywną oddolną kampanię wspierającą reformy gubernatora Ohio Johna Kasicha .

FreedomWorks dostarczyło tysiące plakatów i ulotek i ma tysiące zarejestrowanych konserwatywnych wyborców.

Komitet Działań Politycznych

W 2011 roku FreedomWorks założył komitet działań politycznych (PAC) o nazwie FreedomWorks for America .

Deklarowanym celem tego PAC jest wzmocnienie zdecentralizowanej, pozbawionej przywódców społeczności ruchu Tea Party, przy jednoczesnym kontynuowaniu stopniowego przejmowania władzy w Partii Republikańskiej .

Wśród kandydatów wspieranych przez ten PAC należy wyróżnić: Don Stenberg, Ted Cruz , Jeff Flake i Richard Mourdock.

We wrześniu 2013 r. FreedomWorks sprzeciwił się przepisom wzywającym do zezwolenia na użycie siły militarnej przeciwko rządowi syryjskiemu w odpowiedzi na rzekome użycie broni chemicznej . [ 24 ]

12 lutego 2014 r. FreedomWorks dołączył do Rand Paul w procesie sądowym przeciwko administracji byłego prezydenta Baracka Obamy , dotyczącym krajowych raportów NSA dotyczących podsłuchów . Pozew został skierowany przeciwko byłemu prezydentowi Obamie, dyrektorowi wywiadu narodowego Jamesowi Clapperowi i dyrektorowi generalnemu Narodowej Agencji Bezpieczeństwa Keithowi Alexanderowi. Były prokurator generalny Wirginii Ken Cuccinelli reprezentował w tej sprawie Rand Paul i FreedomWorks. [ 25 ]

Niektóre kampanie FreedomWorks wydają się być astroturfingowe , ponieważ odwzorowują fikcyjne wrażenie, że zostały stworzone przez oddolną organizację . [ 26 ] ​[ 27 ] ​[ 28 ]

Podczas kampanii wyborczej w 2020 r. FreedomWorks wysunęło kilka twierdzeń o głosowaniu korespondencyjnym , kierując kampanie reklamowe w stanach o wysokim stężeniu wyborców mniejszościowych, które sugerowały, że głosowanie korespondencyjne nie jest bezpieczne dla wyborców.

Ustawodawstwo uchwalone

FreedomWorks poparł ustawę o bezpieczeństwie elektrycznym i przystępności cenowej (HR 3826; 113 Kongres), która weszła do Izby Reprezentantów 9 stycznia 2014 r. Ustawa uchyliła oczekujący na zatwierdzenie przepis opublikowany przez Agencję Ochrony Środowiska (EPA) 8 stycznia 2014 r. [ 29 ] ​[ 30 ] ​[ 31 ]

Proponowana zasada ustanowiła jednolite krajowe limity emisji gazów cieplarnianych z nowych zakładów wytwarzania energii elektrycznej wykorzystujących węgiel lub gaz ziemny . [ 32 ]

Reguła ustanawia również nowe standardy wydajności dla tych elektrowni , w tym wymóg zainstalowania technologii wychwytywania i składowania dwutlenku węgla .

W poście na blogu ówczesny prezes FreedomWorks Matt Kibbe powiedział, że:

„Ustawa znacznie przyczyniłaby się do ukrócenia totalnej wojny Agencji Ochrony Środowiska (EPA) z przystępną cenowo i niezawodną energią z paliw kopalnych ”.

Kibbe argumentował, że proponowana przez EPA zasada brzmiała: „Oczywista próba skutecznego zakazania węgla, ponieważ normy zostały ustalone znacznie poniżej poziomów emisji osiąganych przez nawet najbardziej zaawansowane zakłady węglowe”.

FreedomWorks wspiera Ustawę Smarter Sentencing Act z 2015 r., Ustawę REDEEM i Ustawę o prywatności poczty e-mail . FreedomWorks sprzeciwia się regulacji neutralności sieci . [ 33 ] ​[ 34 ]

Finansowanie

Według The New York Times FreedomWorks otrzymało wsparcie od przemysłu naftowego . Według liberalnej grupy rzeczniczej Common Cause , FreedomWorks otrzymało również fundusze od Verizon Communications i AT&T . Inni darczyńcy FreedomWorks to między innymi Philip Morris International i fundacje kontrolowane przez rodzinę Scaife, zgodnie z zeznaniami podatkowymi i innymi dokumentami. [ 35 ] ​[ 36 ]

FreedomWorks otrzymuje również fundusze poprzez sprzedaż umów ubezpieczeniowych , dzięki którym ubezpieczający automatycznie stają się członkami. [ 37 ]

W 2012 roku FreedomWorks osiągnął przychód w wysokości 15 mln USD . W 2012 roku, 12 milionów dolarów darowizn Williama S. Rose'a, za pośrednictwem dwóch jego firm, zostało dokładnie zbadane przez członków mediów, różne grupy nadzorcze zażądały zbadania darowizn, twierdząc, że firmy, które zostały utworzone, po prostu ukryły tożsamość podatników. [ 38 ] ​[ 39 ] ​[ 40 ]

Referencje

  1. ↑ Jacobs, Lawrence; Skocpol, Theda (7 stycznia 2016). Reforma opieki zdrowotnej i polityka amerykańska . Wydawnictwo Uniwersytetu Oksfordzkiego . p. 193. ISBN  978-0-19-026203-7 . 
  2. ↑ Herbatka i przebudowa konserwatyzmu republikańskiego . Wydawnictwo Uniwersytetu Oksfordzkiego . 1 sierpnia 2016 r. s. 9-10, 108-109. ISBN  978-0-19-063366-0 . 
  3. ^ „Kampania dezinformacyjna budzi obawy przed głosowaniem mailowym, wykorzystując wizerunek LeBrona Jamesa i wspierana przez grupę sprzymierzoną z Trumpem” . Washington Post . 2020. 
  4. ↑ Pilkington, Ed (18 września 2009). „Republikanie kradną internetowe sztuczki Baracka Obamy” . The Guardian (w języku angielskim) . Źródło 5 kwietnia 2015 . 
  5. ↑ Kopan, Tal (13 listopada 2013). „Raport: Think tanki powiązane z Kochsem” . Polityk (w języku angielskim) . Źródło 24 lutego 2015 . 
  6. ↑ Harkinson, Josh (4 grudnia 2009). „Brudna dwunastka negacji zmian klimatycznych” . Matka Jones (w języku angielskim) . Źródło 17 sierpnia 2015 . 
  7. ↑ Dunlap, Riley; McCright, Aaron; Dryzek, Jan; Norgaard, Richard; Schlosberg, Dawid (2011). Oxford Handbook of Climate Change and Society . Wydawnictwo Uniwersytetu Oksfordzkiego . s. 144-160. 
  8. ↑ Dobrze, Chris (13 kwietnia 2009). „Ruch Tea Party: kto rządzi?” . Atlantyk (w języku angielskim) . Źródło 1 kwietnia 2015 . 
  9. ↑ Brown, Emma; Hohmann, James; Bekon, Perry (13 września 2009). „Lashing Out at the Capitol: Dziesiątki tysięcy protestujących inicjatyw Obamy i wydatków rządowych” . Washington Post . Źródło 13 września 2009 . 
  10. ↑ Pilkington, Ed (13 września 2009). „Barack Obama zadenuncjowany przez prawicowych marszów w Waszyngtonie” . The Guardian (w języku angielskim) . Źródło 15 września 2009 . 
  11. ↑ Isenstadt, Alex (12 września 2009). „Bojownicy o wolność zajmują stanowisko w Waszyngtonie” . Polityk (w języku angielskim) . Źródło 15 września 2009 . 
  12. ↑ Snow Hopkins, Christopher; Mahanta, Siddhartha; Poulson, Theresa (4 lutego 2010). „12 graczy Tea Party do obejrzenia” . Dziennik Krajowy (w języku angielskim) . Źródło 17 kwietnia 2015 . 
  13. ^ „Najlepsi krajowi gracze na przyjęciu herbacianym” . Washington Post . 26 września 2010 . Źródło 17 kwietnia 2015 . 
  14. ↑ Eggen, Dan; Rucker, Philip (16 sierpnia 2009). „Konserwatywne podpory i raczkujące grupy poparcia napędzają opozycję na rzecz reformy zdrowia” . Washington Post . Źródło 19 sierpnia 2015 . 
  15. ↑ Broder, John (20 października 2010). „Wątpliwości związane ze zmianą klimatu to herbaciany artykuł wiary” . The New York Times (w języku angielskim) . Źródło 19 sierpnia 2015 . 
  16. ^ Armey, Dick; Kibbe, Matt (17 sierpnia 2010). „Manifest przyjęcia herbacianego” . The Wall Street Journal (w języku angielskim) . Źródło 19 sierpnia 2015 . 
  17. ↑ Dunlap, Riley E.; Brulle, Robert J. (2015). Zmiany klimatyczne i społeczeństwo : perspektywy socjologiczne . p. 315. ISBN  978-0-19-935611-9 . 
  18. ↑ Weigel, David (11 sierpnia 2009). „Konserwatyści znaleźć strategię ratuszową w lewicowym tekście” . Niezależny Waszyngton . Zarchiwizowane z oryginału w dniu 18 października 2010 . Źródło 31 października 2010 . 
  19. ^ "Lista docelowa Tea-Party? FreedomWorks publikuje swoje wyścigi na rok 2010 – polityka” . Atlantyk (w języku angielskim) . 25 stycznia 2010 . Źródło 29 sierpnia 2010 . 
  20. ^ „Nakładanie się poparcia Tea Party” . Washington Post . 
  21. ↑ Karpowitz, Krzysztof; Monson, J. Quin; Patterson, Kelly; Papież Jeremy (8 kwietnia 2011). «Czas na herbatę w Ameryce? Wpływ ruchu Tea Party na wybory śródokresowe w 2010 roku” . Politologia i polityka 44 ( 2). s. 303-309. doi : 10.1017/S1049096511000138 . Zarchiwizowane od oryginału w dniu 19 stycznia 2012 r. 
  22. ^ „Protestujący schodzą na spotkanie Duke Energy” . Charlotte Business Journal . 5 maja 2011 r. 
  23. ↑ PolitykaPA (red.). „Konserwatywne reklamy telewizyjne i radiowe Target Vance, Yaw ” . 
  24. ↑ Everett, Burgess. „FreedomWorks to walka z rezolucją Syrii” . Polityk (w języku angielskim) . 
  25. ^ „Paul pozywa Obamę za szpiegostwo NSA” . Wzgórze (w języku angielskim) . 
  26. ↑ Phillips, Michael M. (16 maja 2008). „Bailout hipoteczny rozwściecza lokatorów (i Steve Forbes)” . The Wall Street Journal (w języku angielskim) . 
  27. ↑ Krugman, Paweł (13 kwietnia 2009). Herbaciane imprezy na zawsze . The New York Times (w języku angielskim) . Pobrano 2 maja 2010 . 
  28. ↑ NPR (red.). Wielkie Pieniądze wspierają Kampanię Renderów . Źródło 12 czerwca 2015 . 
  29. ↑ Kongres Stanów Zjednoczonych (red.). HR 3826 – Podsumowanie . Pobrano 6 marca 2014 . 
  30. ↑ Kibbe, Matt (28 stycznia 2014). FreedomWorks, wyd. Powiedz swojemu przedstawicielowi/senatorom, aby poparli ustawę o bezpieczeństwie energii elektrycznej i przystępności cenowej . Pobrano 6 marca 2014 . 
  31. ↑ Kongresowe Biuro Budżetowe (red.). „CBO – HR 3826” (w języku angielskim) . Pobrano 28 lutego 2014 . 
  32. ↑ Kasperowicz, Pete (6.03.2014). „Głosy domowe za zablokowaniem regulacji EPA w elektrowniach węglowych” . Wzgórze (w języku angielskim) . Pobrano 6 marca 2014 . 
  33. ↑ Czytelnik, Mallory. FreedomWorks, wyd. „Oto trzy konserwatywne projekty ustaw, które inicjatywa reformy wymiaru sprawiedliwości Izby Reprezentantów powinna rozważyć ” . Źródło 24 lutego 2016 . 
  34. ↑ Coopersmith, Wesley (16 lipca 2012). FreedomWorks, wyd. „Neutralność sieci: staje się globalna ” . Źródło 12 czerwca 2015 . 
  35. ↑ Eggen, Dan; Rucker, Philip (16 sierpnia 2009). „Luźna sieć aktywistów napędza sprzeciw wobec reform” . Washington Post . 
  36. ↑ Pilkington, Ed (20 września 2009). „Republikanie kradną internetowe sztuczki Baracka Obamy” . The Guardian (w języku angielskim) . 
  37. ^ „Z polisą ubezpieczeniową przychodzi członkostwo” . Washington Post . 
  38. ↑ Maguire, Robert (24 października 2013). Centrum Responsywnej Polityki , wyd. „Więcej niż Kochs, mali darczyńcy napędzali działania na rzecz dziedzictwa w 2012 roku ” . Źródło 19 sierpnia 2015 . 
  39. ↑ Schouten, Fredreka (20 grudnia 2012). „Grupy nadzorujące proszą o sondę darowizn super PAC” . USADzisiaj . _ Źródło 16 grudnia 2013 . 
  40. ↑ Gillum, Jack (8 grudnia 2012). Associated Press , wyd. "Ciemny dawca za rekordowe 'super' sprawdza PAC " . Źródło 16 grudnia 2013 . 
Pobrane z « https://es.wikipedia.org/w/index.php?title=FreedomWorks&oldid=146642686 »