System ścieków
Drenaż [ 1 ] to naturalne lub sztuczne usuwanie wód powierzchniowych i gruntowych z obszaru z nadmiarem wody. Wewnętrzny drenaż większości gleb rolniczych jest wystarczająco dobry, aby zapobiec poważnemu zaleganiu wody (warunkom beztlenowym, które niszczą wzrost korzeni), ale wiele gleb wymaga sztucznego drenażu, aby poprawić produkcję lub zarządzać zasobami wody. W inżynierii i planowaniu urbanistycznym to system rur, zlewów lub syfonów, wraz z ich połączeniami, umożliwia odprowadzanie z ludności cieczy, głównie deszczówki .
Rodzaje drenażu
Drenaż sanitarny
Nazywa się to odpływem sanitarnym łazienkowym, który transportuje płynne ścieki z domów, firm i fabryk, które nie zanieczyszczają środowiska. W niektórych miastach kierowane są do oczyszczalni w celu oczyszczenia i późniejszego zrzutu do kanału, który umożliwia kontynuowanie cyklu hydrologicznego wody .
Odwodnienie burzowe
Pod tą nazwą znany jest system odwadniający, który odprowadza wodę deszczową do miejsc, w których zorganizowane jest jej wykorzystanie.
W wielu miejscowościach nie rozróżnia się kanalizacji sanitarnej i deszczowej, a cały zebrany materiał jest skoncentrowany w tym samym miejscu przeznaczenia, co powoduje sklejanie się wszystkich rodzajów odpadów.
Operacja
Odwodnienie działa grawitacyjnie.Rury są połączone pod kątem w dół, od wnętrza lokalu do sieci miejskiej, od centrum gminy na zewnątrz. W każdej określonej odległości wiercone są pionowe włazy, aby umożliwić dostęp do sieci w celach konserwacyjnych.
W przypadku kanalizacji deszczowej, na chodnikach ulic założone są kanały ściekowe, połączone bezpośrednio z głównym rurociągiem, w celu wychwytywania wody deszczowej.
Historia
Ślady systemów odwadniających znaleziono w cywilizacjach tak starych jak te z Doliny Indusu ; były one jednak powierzchowne, a nie podziemne.
W Cesarstwie Rzymskim system był skuteczny, ale zaraźliwy: Cloaca Maxima przed erą cesarską, która istnieje do dziś, jest godnym uwagi przykładem rzymskiej inżynierii sanitarnej. Najchętniej służył do odprowadzania bagiennych wód z podglebia.
Pierwsza podziemna sieć kanalizacyjna została zbudowana w Paryżu we Francji w XIX wieku . Wiele miast w Europie Środkowej, obok dużych rzek, musiało budować duże roboty hydrauliczne do odprowadzania ścieków lub ścieków: tak jest w Wiedniu , gdzie część Dunaju została ukierunkowana na port rzeczny i zbudował rozległa podziemna sieć kanalizacyjna, którą częściowo ukazuje film Trzeci człowiek .
Niebezpieczeństwa
Ponieważ systemy odwadniające umożliwiają usuwanie odpadów domowych i handlowych bez kontroli, możliwe jest ich zanieczyszczenie niebezpiecznymi, a nawet toksycznymi materiałami. Zwykle w małych ilościach nie stanowią krótkotrwałego zagrożenia.
Kiedy duże ilości są odprowadzane do tych sieci, niebezpieczeństwo jest większe, jak miało to miejsce w mieście Guadalajara , Jalisco , Meksyk 22 kwietnia 1992 r., kiedy wyciek paliwa w kanalizacji sanitarnej spowodował kilka eksplozji w ciągu ośmiu godzin. sektor Reforma, powodując kilka ofiar śmiertelnych.
Niefortunnym przykładem problemu niewystarczającego odwodnienia miejskiego w dużym mieście jest ten, który poniósł miasto Nowy Orlean w Stanach Zjednoczonych, kiedy huragan Katrina spowodował pod koniec sierpnia 2005 r. katastrofalną powódź, zaostrzoną przez trudności w szybkim osuszenie zalanych części i przerwanie wałów przeciwpowodziowych rzeki Missisipi, które zalały miasto na wyższy poziom, nawet po przejściu huraganu.
Powódź była tak dotkliwa, że spowodowała śmierć około 29 000 osób i ogromne, trudne do oszacowania szkody. Doświadczenie tego huraganu wydaje się sugerować, aby w pobliżu wałów rzecznych wybudowano rury, które zbierałyby wodę z otworów wału powyżej pewnego poziomu i doprowadzały ją do wybrzeża, gdzie byłaby opróżniona, co ograniczyłoby możliwości powodzi .
