Anato
.png)
Anat lub Anut był przede wszystkim semicką boginią płodności w mitologii chaldejskiej . Zarówno siostra, jak i żona Baala , [ 1 ] była często przedstawiana naga z wydatnymi piersiami i okolicą pochwy, nosząca nakrycie głowy podobne do egipskiej bogini Hathor , z którą czasami była związana (pochodzą z obcych krajów, posiadają przemocy i skojarzeń seksualnych).
Anat, oprócz tego, że była bóstwem płodności, była młodą i porywczą boginią wojny, spokrewnioną również z grecką Ateną . [ 1 ] Została opisana w Ugarit (współczesna Ras Shamra) jako „matka bogów” lub „władczyni nieba”. Anaísa Pye , dominikanka voodoo loa , mogłaby być nią zainspirowana.
Jego kult rozprzestrzenił się głównie w Fenicji , Syrii , Cyprze , Palestynie i Egipcie.
Anat w Egipcie
Anat po raz pierwszy pojawił się w starożytnym Egipcie w okresie XVI dynastii ( okres Hyksosów ), wraz z innymi bóstwami północno-zachodnimi semickimi , które pędziły egipski panteon. Przede wszystkim czczono ją w swoim aspekcie jako bogini wojny , często łączona z boginią Astarte . W konfrontacji Horusa i Seta te dwie boginie pojawiają się jako „zagraniczne córki” Ra . Bogini Neit proponuje radzie bogów, aby jako nagrodę przegranego oboje zostali wydani za mąż za Seta, utożsamianego z semickim bogiem Hadadem .
W innym przypadku mitologia egipska przedstawia Seta spacerującego wzdłuż brzegów Nilu, spotykającego Anat, która kąpała się. Więc Set zamienia się w barana i gwałci ją. Ale ponieważ Anat mogła płodzić tylko z boskiego ognia , wypchnęła nasienie z taką siłą, że spadło na głowę Seta, pozostawiając go rannym. Ra zlitował się nad Setem i wysłał Izydę , by go uzdrowiła.
W niektórych przypadkach jest przedstawiana obok boga Min , także boga płodności , co wzmacnia seksualny charakter jej kultu.
W okresie Hyksosów Anat miał świątynie w swojej stolicy, Avaris oraz w Bet-Shan ( Palestyna ), a także był czczony w Memfis . W inskrypcjach znalezionych w Memfis z XV wieku p.n.e. C. do XII a. C. Anat nazywano „Bin-Ptah”, córką Ptaha. W niektórych tekstach była również powiązana z Reszpu ( Kananejczyk : Resef ) i czasami była utożsamiana z egipską boginią Neit. W niektórych przypadkach nazywano ją „Królową Niebios”. Jej ikonografia jest różna, ale zwykle pokazuje się ją dzierżącą jedną lub więcej broni.
Nazwany na cześć Anat-her , egipskiego władcy z XVI dynastii z około 1600 roku p.n.e. C. w II Okresie Przejściowym wywodzi się ewidentnie od „Anat”.
Czczono ją głównie w okresie Nowego Państwa , a Ramzes II uczynił Anata swoim osobistym opiekunem w bitwach i powiększył świątynię Anata w Pi-Ramzes . Ramzes nazwał swoją córkę (którą później poślubił) Bint-Anat („Córka Anat”). Jego pies pojawia się wyrzeźbiony w świątyni w Beit el Wali z imieniem „Anat w mocy”, a jeden z jego koni nazywa się Ana-herte („Anat jest zadowolona”).
Referencje
Bibliografia
- Jordan Michael, Encyklopedia Bogów.
- Samuel H. Brown, Słownik mitologii egipskiej.
Linki zewnętrzne
Wikimedia Commons posiada kategorię mediów dla Anat .
