Przetwarzanie herbaty - Tea processing
Przetwarzanie herbaty to metoda, w której liście rośliny herbacianej Camellia sinensis są przetwarzane na suszone liście do zaparzenia herbaty .
Kategorie herbat wyróżniają się obróbką, której podlegają. W swojej najbardziej ogólnej postaci przetwarzanie herbaty obejmuje różne sposoby i stopnie utlenienia liści, zatrzymanie utleniania, formowanie herbaty i jej suszenie.
O wrodzonym smaku suszonych liści herbaty decyduje rodzaj odmiany krzewu herbacianego, jakość oskubanych liści herbaty oraz sposób i jakość procesu produkcyjnego, którym są poddawane. Po przetworzeniu herbatę można mieszać z innymi herbatami lub mieszać ze środkami aromatyzującymi, aby zmienić smak końcowej herbaty.
Historia
Historia przetwarzania herbaty ściśle koresponduje z rolą, jaką herbata odgrywała w chińskim społeczeństwie oraz z preferowanymi metodami jej spożywania w starożytnym społeczeństwie chińskim. Udomowienie herbaty i rozwój metod jej przetwarzania prawdopodobnie rozpoczęły się na obszarze dzisiejszych południowo-zachodnich Chin, Indo-Birmy i Tybetu. Odmiany tych technik przetwarzania są nadal stosowane w nowoczesnym przetwarzaniu herbaty, chociaż są znacznie bardziej zmechanizowane.
Zielony
Starożytne chińskie społeczeństwo po raz pierwszy zetknęło się z rośliną herbacianą na terenie dzisiejszych południowo-wschodnich Chin i przetworzyło ją jako dodatkowe zioło lecznicze do użytku w chińskiej ziołolecznictwie . Technika przetwarzania stosowana do przetwarzania świeżych liści herbaty polegała na natychmiastowym parowaniu świeżych liści herbaty i suszeniu ich w celu konserwacji, co jest najstarszą znaną dotychczas chińską formą przetwarzania liści herbaty. Ta metoda przetwarzania została udoskonalona pod koniec dynastii Han (206 p.n.e. – 220 n.e.) i wyprodukowała suszoną herbatę, którą dziś klasyfikuje się jako zieloną herbatę i jest dość podobna do współczesnej japońskiej senchy . Do spożycia suszone liście herbaty albo ugotowano z wodą i innymi ziołami, albo zmielono na proszek do bezpośredniego spożycia lub zawieszono w płynie na wzór matchy .
Wraz ze wzrostem wykorzystania herbaty w chińskiej ziołolecznictwie zmieniły się metody produkcji, w których przetworzone liście zielonej herbaty nie były natychmiast suszone po parowaniu. Zamiast tego, liście herbaty na parze były najpierw sproszkowane do postaci pasty, następnie pasta została uformowana w foremkach i powoli suszona w herbatę z cegły , technika ta została dobrze opisana przez Lu Yu w jego pracy The Classic of Tea . Na ogół nie używano delikatnych liści i pączków liściowych, ponieważ do produkcji herbaty preferowano starsze dojrzałe liście herbaty. Niektóre cegiełki herbaty były również produkowane z dojrzałych całych liści, co zwykle wymagało użycia gotowanej zawiesiny ryżu (米湯) do związania cegiełek herbaty. Preferencja wytwarzania herbaty w formie cegiełek wynika prawdopodobnie z faktu, że można ją łatwiej transportować i przechowywać.
Żółty i sfermentowany
Użycie pary do utrwalania (殺青) enzymów liści herbaty jest ważnym etapem przetwarzania herbaty, przy czym liście są szybko schładzane, a następnie poddawane dalszej obróbce. Mniej ściśle kontrolowane jej metody w przeszłości skutkowały powstaniem żółtej herbaty, gdy liście herbaty były nadmiernie parowane w celu utrwalenia lub nie były szybko rozprowadzane, oblewane wodą i chłodzone. Chociaż zielona herbata była najbardziej popularna w czasach Lu Yu, osobiście uważał żółtą herbatę za lepszą od zielonej.
Nawet jeśli liście zostały szybko schłodzone, jeśli zostaną pozostawione w stosach (渥堆) zbyt długo przed obróbką, zaczną podlegać fermentacji mikrobiologicznej, aby wyprodukować herbatę po fermentacji . Ta technika jest nieco podobna do kompostowania , aczkolwiek ściśle kontrolowana, i nadal stosowana w produkcji herbaty Liu'an (安徽六安籃茶) i została niedawno wprowadzona do produkcji dojrzałej herbaty typu Pu-erh . Produkcja herbat w formach ceglanych i ich przechowywanie zaowocowała także innym rodzajem herbaty postfermentowanej, która była produkowana w procesie starzenia. Długi czas transportu i przechowywania w ciągu dnia powodował, że cegiełki herbaty były narażone na długotrwałe działanie czynników atmosferycznych i różnej mikroflory, co skutkowało starzeniem, utlenianiem i fermentacją zielonych cegiełek. Cegła zielonej herbaty, która była przechowywana i dojrzewana do postaci herbaty poddanej fermentacji, została zwęglona na węglu drzewnym, aby pozbyć się warstwy resztek, kurzu i błyszczących wielobarwnych narośli, zanim została rozdrobniona na proszek, ugotowana, a następnie skonsumowana. Pod koniec panowania dynastii Tang (618–907 ne) zielona, żółta i poddana fermentacji herbata była powszechnie używana w Chinach i przeszła z czysto używanej w ziołolecznictwie do picia dla przyjemności.
Oolong i biały
Dynastii Tang był również okres, kiedy oolong herbata została opracowana w Fujian prowincji. Pierwotnie produkowano ją w postaci cienkiej cegły, znanej wówczas pod nazwą herbata Beiyuan (北苑茶). Znaczenie procesu więdnięcia dla produkcji herbaty oolong opisał poeta Huang Furen (皇甫冉) w swoim wierszu „送陸鴻漸棲霞寺采茶”, który wskazał, że przetwarzanie liści herbaty nie jest zadaniem prostym, wymagającym wspinanie się po stromych klifach, aby zbierać najlepsze liście i więdnięcie liści pod wpływem słońca i ciepłych wiatrów ("采茶非采菉，遠遠上層崖。布葉春風暖，盈筐白日斜...").
Biała herbata (白茶) została również opracowana w prowincji Fujian, a jej pierwsze wzmianki znajdują się w dokumencie „ Traktat o herbacie” z dynastii Song , gdzie chwalono delikatne pąki używane do produkcji białej herbaty, trudności w jej produkcji, jej smak i rzadkość. Metoda produkcji białej herbaty została opisana przez autora z dynastii Ming Tian Yihenga (田艺蘅) w "Zhuquan Xiaopin" (煮泉小品) (wyprodukowanej w 33 roku panowania cesarza Jiajing ) na temat białej herbaty Fuding (福鼎白茶). W swojej pracy stwierdził, że pąki herbaty, które utrwaliły się przez płukanie nad ogniem (jak w przypadku zielonej herbaty), ustępują białej herbacie, którą po prostu pozostawiono do wyschnięcia na słońcu, ponieważ ma bardziej naturalny smak i brakuje jej aromatów nadawanych przez dym i płomienie. ("芽茶以火作者为次，生晒者为上, 亦更近自然，且断烟火气耳")
Czarny
Technika wytwarzania czarnej herbaty została po raz pierwszy opracowana podczas późnej dynastii Ming w Wuyishan, Fujian , albo w wyniku nadmiernego utlenienia liści herbaty podczas produkcji herbaty oolong, albo pośrednio z metod wytwarzania zielonych i białych herbat. Na początku lat 1600, producenci herbaty w górach Wuyi zaczął ugniatanie fusów słońcem zwiędły je macerate, następnie pozostawiono do wyschnięcia pod słońcem, a tym samym osiągnięcie pełnego utleniania i produkcji Gongfu czarną herbatę (工夫紅茶). Kiedy nie było wystarczająco dużo słońca, a temperatura była niska, zwiędłe liście były przetwarzane w pomieszczeniach w ogrzewanych pomieszczeniach i pozostawione do pełnego utlenienia, a następnie wędzone do sucha nad sosnowymi ogniskami, w wyniku czego wytwarzano lapsang souchong . Zgodnie z ustnymi tradycjami regionu odkrycie przetwarzania Lapsang Souchong było spowodowane przechodzeniem wojsk wojskowych przez fabrykę herbaty Wuyishan w ostatnich latach panowania dynastii Ming, co spowodowało opóźnienia w przetwarzaniu liści herbaty, co skutkowało całkowitym utlenieniem liści, które producent uratowany przez suszenie nad ogniem zbudowanym z gałęzi sosny. W czasach dynastii Qing zarówno czarna herbata Lapsang Souchong, jak i Gongfu były dobrze znane w Chinach i odnotowane w „Zapisach na górze Yiwu” (武夷山志) przez uczonego Dong Tiangong (董天工).
Procedura
Ogólny
Chociaż każdy rodzaj herbaty ma inny smak, zapach i wygląd, przetwarzanie herbaty dla wszystkich rodzajów herbaty składa się z bardzo podobnego zestawu metod z niewielkimi różnicami. Bez starannej kontroli wilgotności i temperatury podczas jej wytwarzania i późniejszego życia grzyby będą rozwijać się na herbacie. Ta forma grzyba powoduje prawdziwą fermentację, która zanieczyszcza herbatę i może sprawić, że herbata będzie niezdatna do spożycia.
.jpg)
- Zrywanie : Liście herbaty i wykwity, które obejmują końcowy pączek i dwa młode liście, są zbierane z krzewów Camellia sinensis zwykle dwa razy w roku wczesną wiosną i wczesnym latem lub późną wiosną. Jesienne lub zimowe zbiory spłuczek herbacianych są znacznie rzadsze, chociaż zdarzają się, gdy pozwala na to klimat. Zbiór odbywa się ręcznie, gdy potrzebna jest herbata o wyższej jakości lub gdy koszty pracy nie są wygórowane. W zależności od umiejętności zbieracza, zbieranie ręczne odbywa się poprzez pociągnięcie koloru za pomocą pstrykania przedramienia, ramienia, a nawet barku, przy czym zbieracz chwyta pęd herbaty za pomocą kciuka i palca wskazującego, czasami używa się środkowego palca w połączeniu. Herbaty i liście mogą być również zbierane maszynowo, chociaż będzie więcej połamanych liści i częściowych spłukiwania, które obniżą jakość herbaty. Wykazano jednak również, że skubanie maszynowe we właściwych terminach zbiorów może wytworzyć dobre liście do produkcji wysokiej jakości herbat.
- Więdnięcie/Więdnięcie : Liście herbaty zaczną więdnąć wkrótce po zerwaniu, wraz ze stopniowym początkiem utleniania enzymatycznego . Więdnięcie służy do usuwania nadmiaru wody z liści i umożliwia bardzo niewielkie utlenienie. Liście można umieścić na słońcu lub pozostawić w chłodnym, przewiewnym pomieszczeniu, aby wyciągnąć wilgoć z liści. Odpowiednie warunki do więdnięcia, takie jak temperatura i wilgotność względna, nie są łatwo określone w literaturze, ponieważ mogą się one różnić w zależności od klimatu, regionu produkcji i rodzaju stosowanego procesu. Wykazano jednak, że różnice w szybkości więdnięcia, takie jak twarde lub miękkie więdnięcie, wpływają na związki smakowe. Liście czasami tracą więcej niż jedną czwartą swojej wagi w wodzie podczas więdnięcia. Proces ten jest również ważny w promowaniu rozkładu białek liściowych na wolne aminokwasy i zwiększa dostępność uwolnionej kofeiny, które zmieniają smak herbaty.
- Zakłócenie : Znane w zachodnim przemyśle herbacianym jako zakłócenie lub maceracja liści , herbaty są posiniaczone lub rozdarte w celu przyspieszenia i przyspieszenia utleniania. Liście mogą być lekko posiniaczone na brzegach poprzez potrząsanie i wrzucanie do bambusowej tacy lub przewracanie w koszach. Bardziej rozległe łamanie liści można osiągnąć poprzez ugniatanie, walcowanie, rozdzieranie i miażdżenie, zwykle maszynowo. Siniaki rozbijają struktury wewnątrz i na zewnątrz komórek liściowych i pozwalają na mieszanie się enzymów oksydacyjnych z różnymi substratami, co pozwala na rozpoczęcie utleniania. Powoduje to również uwolnienie niektórych soków z liści, które mogą wspomagać utlenianie i zmieniać profil smaku herbaty.
- Utlenianie : W przypadku herbat, które wymagają utleniania, liście pozostawia się w pomieszczeniu o kontrolowanym klimacie, w którym stopniowo ciemnieją. W niektórych przypadkach towarzyszy temu pobudzenie. W tym procesie chlorofil w liściach jest rozkładany enzymatycznie, a jego garbniki są uwalniane lub przekształcane. Producent herbaty może wybrać, kiedy należy zatrzymać utlenianie, co zależy od pożądanych właściwości herbaty końcowej oraz warunków atmosferycznych (ciepło i wilgotność). W przypadku jasnych herbat oolong może to być od 5-40% utlenienia, w ciemniejszych herbatach oolong 60-70%, a w czarnych herbatach 100% utlenienia. Utlenianie jest bardzo ważne w tworzeniu wielu związków smakowych i zapachowych, które nadają herbacie kolor, moc i rześkość. W zależności od rodzaju pożądanej herbaty niedotlenienie lub nadmierne utlenienie może skutkować trawiastymi lub zbyt gęstymi winnymi posmakami. Proces ten jest czasami błędnie określany jako fermentacja w przemyśle herbacianym.
- Fixation / kill-green : Kill-green lub shāqīng (殺青) ma na celu zatrzymanie utleniania liści herbaty na pożądanym poziomie. Proces ten jest realizowany przez umiarkowane ogrzewanie liści herbaty, dezaktywując w ten sposób ich enzymy oksydacyjne i usuwając niechciane zapachy z liści, bez uszkadzania smaku herbaty. Tradycyjnie liście herbaty są smażone w woku lub gotowane na parze, ale wraz z postępem technologicznym, kill-green jest czasami robiony przez pieczenie lub patelnię w bębnie toczącym się. W przypadku niektórych herbat białych i niektórych herbat czarnych, takich jak CTC blacks , zabijanie zieleni odbywa się jednocześnie z suszeniem.
- Upał/żółknięcie : Unikalne dla żółtych herbat , ciepłe i wilgotne liście herbaty po „zabójczej zieleni” mogą być lekko podgrzane w zamkniętym pojemniku, co powoduje, że poprzednio zielone liście żółkną. Powstałe liście wytwarzają napój, który ma charakterystyczny żółto-zielony odcień w wyniku przemian chlorofilu w liściach. Podczas podgrzewania przez 6-8 godzin w temperaturze zbliżonej do ludzkiego ciała , aminokwasy i polifenole w przetworzonych liściach herbaty ulegają przemianom chemicznym, aby nadać tej herbacie wyrazistą rześkość i łagodny smak.
- Zwijanie / kształtowanie : wilgotne liście herbaty są następnie zwijane w celu uformowania pomarszczonych pasków, ręcznie lub za pomocą maszyny do zwijania, która powoduje, że herbata owija się wokół siebie. To obracanie powoduje również wyciekanie niektórych soków, olejków eterycznych i soków z liści, co dodatkowo poprawia smak herbaty. Paski herbaty można następnie formować w inne kształty, takie jak zwijanie w spirale, ugniatanie i zwijanie w granulki lub wiązanie w kulki, stożki i inne skomplikowane kształty. W wielu rodzajach oolongów zwinięte paski liści herbaty są następnie zwijane w kulki lub półkulki, a wilgotne liście są zazwyczaj umieszczane w dużych płóciennych torebkach, które są następnie ugniatane ręcznie lub maszynowo w określony sposób. Herbatę można również prasować w cegły za pomocą ciężkich kamieni lub pras.
- Suszenie : Suszenie odbywa się w celu dokończenia sprzedaży herbaty. Można to zrobić na wiele sposobów, w tym panoramowanie, opalanie, suszenie powietrzem lub pieczenie. Pieczenie jest zwykle najczęstsze. Należy bardzo uważać, aby nie przegotować liści. Suszenie wyprodukowanej herbaty odpowiada za wiele nowych związków smakowych, szczególnie ważnych w herbatach zielonych.
- Dojrzewanie/peklowanie : Chociaż nie zawsze jest to wymagane, niektóre herbaty wymagają dodatkowego starzenia, fermentacji lub pieczenia, aby osiągnąć swój potencjał do picia. Na przykład zielona herbata puerh, przed utwardzeniem w postaci herbaty poddanej fermentacji, jest często gorzka i cierpka w smaku, ale staje się słodka i aksamitna w wyniku fermentacji pod wpływem wieku lub wilgoci. Dodatkowo oolong może korzystać ze starzenia, jeśli jest wypalany na węglu drzewnym. Herbaty smakowe wytwarzane są na tym etapie poprzez spryskiwanie herbaty aromatami i aromatami lub przechowywanie ich wraz z ich aromatami.
- Sortowanie : Sortowanie herbaty może pomóc usunąć zanieczyszczenia fizyczne, takie jak łodygi i nasiona. Stosowanie urządzeń sortujących w celu poprawy wydajności produkcji herbaty jest bardzo powszechne w zakładach przetwórstwa herbaty, zwłaszcza w przetwórstwie czarnej herbaty. Sorter kolorów może być również używany do klasyfikacji końcowych klas produktów według koloru i kształtu.
| Mocowanie do pieczenia na patelni | |||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
 Koreański bhikkhuni do pieczenia liści herbaty na patelni do utrwalenia
| |||||||||||
| chińskie imię | |||||||||||
| Tradycyjne chińskie | 麩 炒 茶 | ||||||||||
| |||||||||||
| Koreańska nazwa | |||||||||||
| Hangul | 덖음차 / 부초 차 | ||||||||||
| Hanja | --茶/麩炒茶 | ||||||||||
| |||||||||||
| Mocowanie parowe | |||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
 Parujące liście herbaty do utrwalenia
| |||||||||||
| chińskie imię | |||||||||||
| Tradycyjne chińskie | 蒸製 茶 | ||||||||||
| |||||||||||
| Koreańska nazwa | |||||||||||
| Hangul | 찐차 / 증제차 | ||||||||||
| Hanja | -茶/蒸製茶 | ||||||||||
| |||||||||||
Zbieranie herbaty przez zbieraczy herbaty w Puttabong Tea Estate, Darjeeling
Pracownik zbierający spłuczki herbaciane w Tanzanii .
Liście herbaty więdną w fabryce herbaty w Bangladeszu
Maszyny używane do utrwalania, zwijania, rozdrabniania zwiniętej herbaty i suszenia herbaty.
Parzenie i prasowanie herbaty pu-erh w cegiełki
Pracownicy wykonujący fiksację (Kill-green) na liściach herbaty na chińskiej plantacji, 1987 r.
Specyficzne dla typu
Herbata jest tradycyjnie klasyfikowana na podstawie stopnia lub okresu utlenienia lub fermentacji, którym przeszły liście:
- Zielona herbata
- Ta herbata przeszła najmniej utleniania. Proces utleniania jest wstrzymywany przez szybkie zastosowanie ciepła po zbiorze herbaty, albo za pomocą pary , metody preferowanej w Japonii, albo przez prażenie na sucho i gotowanie na gorących patelniach, preferowane w przetwórstwie herbaty chińskiej. Liście herbaty można pozostawić do wyschnięcia jako oddzielne liście lub zwinąć je w małe granulki, aby przygotować herbatę proszkową . Ten proces jest czasochłonny i zwykle odbywa się za pomocą pekoes wyższej jakości. Herbata jest przetwarzana w ciągu jednego do dwóch dni od zbioru i jeśli jest prawidłowo wykonana, zachowuje większość składu chemicznego świeżych liści, z których została wyprodukowana. Różnice w czasie gotowania na parze w celu utrwalenia lub przetwarzania z dodatkowych etapów walcowania i suszenia są czasami stosowane w celu poprawy lub zmiany smaku rodzajów zielonej herbaty. Liście zielonej herbaty utrwalają się przez prażenie (panelowanie) lub gotowanie na parze. Ogólnie rzecz biorąc, odmiany prażone są bogatsze w smak, podczas gdy odmiany gotowane na parze mają żywsze kolory.
- Żółta herbata
- Herbata ta jest przetwarzana w podobny sposób do zielonej herbaty, ale zamiast natychmiastowego suszenia po utrwaleniu, jest układana w stosy, przykrywana i delikatnie podgrzewana w wilgotnym środowisku. To inicjuje utlenianie chlorofilu liści w sposób nieenzymatyczny i niemikrobiologiczny, co skutkuje żółtawym lub zielonkawo-żółtym kolorem.
- Biała herbata
- Młode liście lub nowe pąki wzrostu, które uległy ograniczonemu utlenianiu poprzez lekkie uschnięcie podczas naturalnego suszenia na słońcu lub specyficznie uschnięte, a następnie zatrzymanie procesów utleniania poprzez pieczenie w optymalnych warunkach więdnięcia w temperaturze 30 stopni Celsjusza (65% wilgotności względnej) przez 26 godzin . Więdnięcie liści może trwać od około jednego do trzech dni w zależności od pory roku i temperatury środowiska przetwarzania. Pąki mogą być osłonięte przed światłem słonecznym, aby zapobiec tworzeniu się chlorofilu. Liście herbaty przeznaczone do herbat białych nie są ugniatane ani nie utrwalane, co pozwala zachować dużą część białych włosków na liściach i nadaje herbacie stosunkowo łagodny smak. Biała herbata jest produkowana w mniejszych ilościach niż większość innych stylów i może być odpowiednio droższa niż herbata z tej samej rośliny przetworzona innymi metodami. Jest mniej znana w krajach poza Chinami , choć to się zmienia wraz ze wzrostem zainteresowania herbatą Zachodu. Istnieje międzynarodowy spór dotyczący definicji białej herbaty między Chinami a innymi krajami produkującymi, gdzie w Chinach termin ten jest stosowany głównie do odmian herbaty wytwarzanych w procesie produkcji białej herbaty, podczas gdy w innych krajach termin ten jest ogólnie używany do herbat wytwarzanych w tym procesie .
- Herbata oolong
- Utlenianie tej herbaty jest zatrzymane gdzieś pomiędzy standardami zielonej herbaty i czarnej herbaty. Przetwarzanie trwa zwykle od dwóch do trzech dni od zwiędnięcia do wyschnięcia ze stosunkowo krótkim, kilkugodzinnym okresem utleniania. Pod tym względem większość herbat Darjeeling o lekkim poziomie utlenienia jest bardziej zbliżona do herbat zielonych lub oolong. W języku chińskim herbaty półutlenione są zbiorczo grupowane jako niebieska herbata (青茶, dosłownie: niebiesko-zielona herbata; także herbata seledynowa dla ceramiki), podczas gdy termin oolong jest używany jako nazwa niektórych herbat półutlenionych. . Na Tajwanie (duży producent Oolonga) powszechnie uważa się, że lekko utleniona herbata jest taka, że zbyt mała ilość utlenionych herbat denerwuje żołądek niektórych konsumentów. Mimo to niektórzy producenci starają się zminimalizować utlenianie w celu wytworzenia określonego smaku lub umożliwienia łatwego zwinięcia liści herbaty w kulisty lub półkulisty kształt, którego domagają się nabywcy na rynku.
- Czarna herbata
- Pozostawia się liście herbaty do całkowitego utlenienia. Czarna herbata jest najpierw suszona, aby wywołać rozpad białek i zmniejszyć zawartość wody (68-77% oryginalnej). Liście następnie przechodzą proces znany w przemyśle jako rozrywanie lub maceracja liścia , który poprzez siniaki lub cięcie niszczy struktury komórkowe liści, uwalniając soki z liści i enzymy aktywujące utlenianie. Proces utleniania trwa od 45 do 90 minut do 3 godzin i odbywa się przy wysokiej wilgotności między 20 a 30 °C, przekształcając większość katechin liści w złożone taniny. Przetworzone czarne herbaty Ortodoks są dalej klasyfikowane zgodnie z poprodukcyjną jakością liści w systemie Orange Pekoe , podczas gdy herbaty kruszące się, łzawiące, zwijające (CTC) wykorzystują inny system klasyfikacji. Liście herbaty prawosławnej są mocno zwijane ręcznie lub mechanicznie na cylindrycznym stole rolującym lub łopatce wirnika. Stół na kółkach składa się z prążkowanego blatu przesuwającego się w sposób ekscentryczny do dużego zasobnika liści herbaty, którego liście są dociskane do blatu. W procesie powstaje mieszanka całych i połamanych liści oraz cząstek, które są następnie sortowane, utleniane i suszone. Rotovate składa się ze ślimaka przepychającego zwiędłe liście herbaty przez cylinder łopatkowy, który miażdży i równomiernie tnie liście. Kruszenie, rozrywanie, zwijanie to metoda produkcji opracowana przez Williama McKerchera w 1930 roku, w której wykorzystuje się maszyny z przeciwbieżnymi wirnikami z wzorami powierzchni, które tną i rozrywają liście, tworząc produkt popularny w torebkach z herbatą. Rotovate jest często używany do wstępnego krojenia zwiędłej herbaty przed CTC i do tworzenia połamanej, tradycyjnie przetwarzanej czarnej herbaty.
- Herbata pofermentowana
- Herbaty, którym pozwolono przejść drugiemu utlenianiu po utrwaleniu liści herbaty, takie jak Pu-erh , Liu'an i Liubao , są w języku angielskim zbiorczo określane jako herbaty wtórne lub po fermentacji. W języku chińskim klasyfikuje się je jako ciemną herbatę lub czarną herbatę . Nie należy tego mylić z angielskim terminem czarna herbata , znanym po chińsku jako czerwona herbata. Pu-erh, znana również jako Póu léi (Polee) po kantońsku, jest najczęstszym rodzajem herbaty pofermentacyjnej na rynku.
Zielony Pu-erh tuo cha, rodzaj skompresowanego surowego pu-erh
Fuding Baihao Yinzhen , biała herbata
Da Hong Pao , herbata oolong
Organiczna biała herbata Darjeeling przetwarzana w Arya Tea Estate w Darjeeling
Yunnan złoty Dianhong , czarna herbata
Czarna herbata produkowana w procesie CTC
.jpg)
