Kod bankowy - Bank code

Kod banku jest to kod przypisany przez bank centralny , bank organu nadzorczego lub Stowarzyszenie Bankierów w kraju dla wszystkich jego członków licencjonowanych banków lub instytucji finansowych . Zasady są bardzo różne w poszczególnych krajach. Zmienia się również nazwa kodów bankowych. W niektórych krajach kody bankowe można przeglądać w Internecie, ale głównie w lokalnym języku.

(Krajowe) kody bankowe różnią się od międzynarodowego kodu identyfikacyjnego banku (BIC/ISO 9362, znormalizowanego kodu - znanego również jako kod identyfikacyjny firmy, międzynarodowy kod banku i kod SWIFT ). Te kraje, które używają międzynarodowych numerów rachunków bankowych (IBAN), w większości zintegrowały kod banku z prefiksem określania numerów rachunków IBAN. Kody bankowe również różnią się od kodu karty bankowej (CSC).

Termin „kod banku” jest czasami (niewłaściwie) używany przez sprzedawców w odniesieniu do kodu bezpieczeństwa karty wydrukowanego na odwrocie karty kredytowej.

Europa

  • Belgia ma krajowy system z 12-cyfrowymi numerami kont. Nie ma oddzielnych kodów bankowych. Pierwsze 3 cyfry numeru rachunku nazywane są numerem protokołu i wskazują bank, do którego należy konto.
  • Czechy i Słowacja mają 4-cyfrowe kody bankowe, używane za numerem konta (numer konta krajowego to XXXXXX-YYYYYYYYY/CCCC, gdzie CCCC to kod banku). Oddział banku można zidentyfikować na podstawie kodu banku.
  • Dania ma 4-cyfrowy kod banku (tzw. Registreringsnummer lub Reg. nr. ).
  • Francja ma 10-cyfrowy kod, pierwsze 5 cyfr zawiera identyfikator rozliczeniowy firmy bankowej ( Code Banque ), po którym następuje 5-cyfrowy kod oddziału ( Code Guichet ). Oba numery są używane tylko jako łączony prefiks dla ogólnopolskiego pełnego numeru konta.
  • Niemcy mają 8-cyfrowy kod routingu. Pierwsze 4 cyfry identyfikują firmę bankową, a pozostałe 4 cyfry są przypisane do oddziału. W 4-cyfrowym identyfikatorze banku:
    • pierwsza cyfra odpowiada jednemu z 8 regionów rozliczeniowych Niemiec,
    • pierwsze 3 cyfry (identyfikator regionu rozliczeniowego i kolejne 2 cyfry po nim) identyfikują „lokalizację bankową” ( Bankplatz ),
    • ostatnia cyfra (czwarta w całym kodzie rozliczeniowym) oznacza klasyfikację firmy bankowej ( Bankengruppe ).
Wartości klasyfikacji banków i identyfikatory dla niemieckich regionów rozliczeniowych, patrz Bankleitzahl (w języku niemieckim).
Pełną listę identyfikatorów „lokalizacji banku” w Niemczech można znaleźć w Bankplätze (w języku niemieckim).
  • Grecja ma 7-cyfrowy Ηellenic Bank Identification Code (HEBIC), gdzie pierwsze 3 cyfry to kod banku, a ostatnie 4 to kod oddziału.
  • Węgry zaczynają się od 3 cyfr numeru konta to kod banku wydany przez MNB. Po nim następuje czterocyfrowy identyfikator oddziału, który może wybrać instytucja kredytowa.
  • Irlandia używa 6-cyfrowego sort code, po którym następuje 8-cyfrowy numer konta podobny do systemu brytyjskiego i częściowo zintegrowany z nim.
Pierwsze dwie cyfry kodu rozliczeniowego identyfikują bank (na przykład 90-xx-xx = [Bank Irlandii], 98-xx-xx = [Ulster Bank]), a ostatnie 4 identyfikują oddział.
Istnieje wyjątek od 99-xx-xx - te kody są używane w międzynarodowych bankach Irish Clearing ACs i niektórych kontach pocztowych.
  • Włochy mają podobny system rozliczeniowy , w którym stosuje się 5 cyfr identyfikujących firmę bankową ( Codice ABI ), po których następuje 5-cyfrowy CAB ( Codice di Avviamento Bancario ) identyfikujący oddział, a następnie numer konta.
  • Holandia ma krajowy system z numerami kont z 9 lub 10 cyfr. Nie ma oddzielnych kodów bankowych. Pierwsze 5 cyfr numeru rachunku służy do identyfikacji banku (pierwotnie również oddziału, ale klienci często mogą zachować numer rachunku, gdy przenoszą się do innego oddziału).
  • Hiszpania również ma podobny format, gdzie pierwsze 4 cyfry identyfikują firmę bankową, kolejne 4 identyfikują oddział, kolejne 2 to suma kontrolna, po której następuje 10-cyfrowy numer konta.
  • Szwajcaria ma 3 do 5 cyfrowy kod banku ( Bankenclearing-Nummer ); pierwsza cyfra oznacza grupę klasyfikacyjną banku. Po kodzie banku 4-cyfrowy numer identyfikacyjny kodu oddziału. Aby zapoznać się z listą kodów szwajcarskich banków, zobacz Numer rozliczeniowy banku .
  • Szwecja ma 4-cyfrowe kody bankowe ( clearingnummer ), z dodatkową cyfrą kontrolną dla Swedbank . Pierwsza cyfra lub dwie to grupa banku, a reszta oddział. Aby zapoznać się z listą szwedzkich kodów bankowych, zobacz lista över clearingnummer till svenska banker (w języku szwedzkim).
  • Ukraina ma 6-cyfrowe kody bankowe. Numer konta nie zawiera kodu banku. Lista kodów bankowych jest dostępna na stronie Narodowego Banku Ukrainy.
  • W Wielkiej Brytanii obowiązuje 6-cyfrowy kod sortowania . Prefiksy identyfikujące brytyjskie firmy bankowe można znaleźć na liście kodów sortowania w Wielkiej Brytanii .
  • Rosja ma 9-cyfrowy kod banku (БИК код).

Od lutego 2014 r. wszystkie kraje Jednolitego Obszaru Płatniczego w euro przeszły na system rozliczeń oparty na IBAN (w tym TARGET2 dla przelewów transgranicznych). Krajowe kody bankowe zostały włączone do definicji IBAN, w większości przypadków na początku nowego numeru rachunku (zaczynając od pozycji 5 po wspólnym prefiksie dwuliterowego identyfikatora kraju i dwóch cyfr kontrolnych). Dotyczy to przelewów w walucie euro. Kraje, które zachowują własną walutę, używają własnego systemu do przelewów w swojej walucie.

Ameryka północna

  • Stany Zjednoczone – Amerykańskie Stowarzyszenie Bankowców od 1910 r. używa 9-cyfrowego numeru tranzytowego do identyfikacji amerykańskich banków, które są wykorzystywane do automatycznego przetwarzania czeków. Firma banku jest identyfikowana za pomocą cyfr od 5 do 8 (4 cyfry przed ostatnią cyfrą sumy kontrolnej). Numer firmy przypisany do banku zawiera prefiks regionalny wskazujący obszar metropolitalny i/lub stan.
  • Kanada używa kodów nazywanych numerami rozliczeniowymi . Składają się z 5 cyfr identyfikujących oddział i 3 cyfr identyfikujących instytucję finansową.

Ameryka Południowa

  • Wenezuela – Bank Centralny Wenezueli , od 2001 r., używa 20-cyfr do identyfikacji banków wenezuelskich. Firma bankowa jest identyfikowana za pomocą pierwszych czterech cyfr, po których następują cztery cyfry dla agencji, dwie cyfry dla sumy kontrolnej i ostatnie dziesięć cyfr dla konta bankowego.
  • Argentyna - W tym kraju każde konto bankowe jest identyfikowane przez CBU (Clave Bancaria Uniforme) . Jest to 22-cyfrowy kod skonstruowany w następujący sposób: 3 cyfry dla kodu banku, 4 cyfry dla oddziału, 1 cyfra kontrolna i 13 cyfr dla rachunku bankowego.

Azja-Pacyfik

  • Australia ma 6-cyfrowy kod oddziału bankowego (BSB), który poprzedza numer konta. Pierwsze 2 lub 3 cyfry oznaczają instytucję finansową, a pozostałe 3 lub 4 cyfry to kody oddziału nadawane przez instytucję.
  • Nowa Zelandia ma 6-cyfrowy prefiks identyczny z australijskim kodem BSB i chociaż wyglądają podobnie (np. konta bankowe ANZ w obu krajach zaczynają się od 01, Westpac od 03), nie są kompatybilne. Pierwsze 2 cyfry oznaczają bank, a kolejne 4 cyfry oddziału. Wszystkie cyfry wraz z siedmiocyfrowym numerem konta i dwu- lub trzycyfrowym sufiksem są wymagane dla wszystkich przelewów bankowych, niezależnie od tego, czy jest to przelew wewnątrzbankowy, czy międzybankowy.
  • Indie mają 11-cyfrowy alfanumeryczny kod indyjskiego systemu finansowego (IFSC). Pierwsze 4 znaki wskazują instytucję finansową, piąta cyfra to 0, a pozostałe 6 cyfr wskazuje oddział. Pomiędzy spacją wystarczy wpisać 0, aby zakończyć.
  • Irak ma od 1 do 3 cyfrowy kod banku, który identyfikuje oddział banku.
  • Indonezja Służy do rozliczania/kliring transakcji, takich jak czeki, giros itp. PayPal używa tego krajowego kodu rozliczeniowego do przesyłania pieniędzy z kont PayPal użytkowników indonezyjskich na ich indonezyjskie konta bankowe w rupii . Pierwsze trzy cyfry kodu banku są również używane do przelewów międzybankowych przy użyciu bankomatu .
  • Od 2010 r. Korea Południowa używa 7-cyfrowego kodu zaczynającego się od 0 lub 2 . Pierwsze 3 cyfry, zwane kodem banku, są wymagane w przypadku przelewów międzybankowych. Ostatnie 4 cyfry to rzadko używany kod oddziału.

Zobacz też

Bibliografia

  1. ^ "Tabela routingu" .
  2. ^ Narodowy Bank Ukrainy (w języku ukraińskim)
  3. ^ „Numery plików i rozliczeń instytucji finansowych” . Najczęściej zadawane pytania . Kanadyjskie Stowarzyszenie Płatności. Zarchiwizowane od oryginału w dniu 2015-03-30 . Źródło 21 stycznia 2018 .
  4. ^ „Nota de prensa: czek unico” . Bank Centralny Wenezueli (w języku hiszpańskim). Zarchiwizowane z oryginału w dniu 19 kwietnia 2005 . Źródło 27 stycznia 2018 .