sufikso

Esperanto

 Substantivo

Elparolo

Sono :

(

lingvo -eo-

)

(dosiero)

Signifoj

1. (vortmorfologio) postfiksaĵo, postsilabo, afiksa silabo, per kiu oni povas krei novan vorton kun aldona aŭ nova senco el la radiko, metanta tiun silabon je la fino de la radiko.

   Ekzistas pluraj sufiksojn, kiel ekzemple -ist, -eg, -ant, -in.

Vidu ankaŭ

afikso, prefikso, infikso, antaŭfiksaĵo, postfiksaĵo

Tradukoj

   

angla: suffix → en franca: suffixe → fr vira germana: Nachsilbe → de, Suffix → de neŭtra hungara: rag → hu, utótag → hu, képző → hu

rumana: sufix → ro neŭtra rusa: суффикс → ru vira, постфикс → ru vira

Referencoj kaj literaturo

• Ĉefred. G. Waringhien, Plena Ilustrita Vortaro de Esperanto (PIV), SAT: Paris, 2005 -- kapvorto "sufikso".
• La Simpla Vortaro, „sufikso“.
• Majstro, la Esperanta multlingva tradukvortaro: „sufikso“.
• Tatoeba, la fraza tradukvortaro, frazoj kun tradukoj al aliaj lingvoj "sufikso"