Barb

Barb
(włoski: Barbiano )
herb	mapa
Stan :	Włochy
Region :	Trentino-Południowy Tyrol
Prowincja :	Bolzano - Południowy Tyrol
Społeczność powiatowa :	Dolina Eisack
Mieszkańcy : (VZ 2011 / 31.12.2019)	1596 / 1754
Grupy językowe : (według spisu z 2011 r. )	97,53% niemiecki 1,87% włoski 0,60% ladyński
Współrzędne	46 ° 36 '  N , 11 ° 31'  E Współrzędne: 46 ° 36 '  N , 11 ° 31'  E46,60358 11,51989 840
Wysokość :	453- 2260  m SLM (środkowa: 840  m SLM )
Powierzchnia:	24,4 km²
Stały obszar osadniczy:	4,2 km²
Grupy parlamentarne :	Barbian , Kollmann , Saubach
Gminy sąsiednie:	Castelrotto , Laion , Renon , Villanders , Waidbruck
Współpraca z :	Kolsas ( A )
Kod pocztowy :	39040
Numer kierunkowy :	0471
Numer ISTAT :	021007
Numer identyfikacji podatkowej:	80005810215
Burmistrz  (2020):	Erich Mur ( starszy wiceprezes )

Barbian ([ ˈbarbɪan ]; Italian Barbiano ) to włoska gmina z 1754 mieszkańcami (stan na 31 grudnia 2019 r.) w dolinie Eisack w Południowym Tyrolu .

geografia

Widok na Barbian z przeciwnej strony doliny

Gmina Barbian znajduje się w dolinie Eisack po prawej orograficznej , zachodniej stronie doliny. Gmina rozciąga się od Eisack po szczyty Alp Sarntalskich . Trzy największe osady to główne miasto Barbian, Saubach i Kollmann . Barbian i Saubach wziąć to niskie pasma górskie do 840  m oraz 800  m , a, Kollmann znajduje się w pobliżu dna doliny na 500  m . Najwyższą wioską jest Bad Dreikirchen na 1120  m . Na zachód od niego wznosi się Rittner Horn , który na wysokości 2260  m jest najwyższym punktem w gminie.

fabuła

Nazwisko

Nazwa Barbian pochodzi prawdopodobnie od łacińskiego imienia „Barbius” i przyrostka -anu .

Powstanie

Nie wiadomo, kiedy powstał Barbian. Znaleziska archeologiczne wskazują, że ludzie przemieszczali się przez obszar Barbi i osiedlali się tam jeszcze przed Rzymianami. W starożytności w pobliżu Kollmann znajdowała się osada rzymska, której pozostałości wyszły na jaw podczas prac budowlanych w 1927 roku i które często utożsamiane jest w literaturze ze wspomnianą w starożytnych źródłach stacją drogową Sublavio . Istnienie osady od początku II do końca IV wieku można założyć na podstawie znalezisk monet z możliwością datowania.

Ersturkundlich lokalizację jako „Parpian” w latach 993 / 94-1005 jest potwierdzone, tak jak w tradycyjnym notatki z biskupstwa Freising , bawarski hrabia Otto z rodziny Rapotonen bp Gottschalk Freising tam przeniesiony zawodnika.

Spór o wodę między społecznościami Barbian i Renon

Już w latach 30. doszło do sporu o wodę, ponieważ gmina Ritten zgłosiła roszczenia do źródła Pennleger , które znajduje się w gminie Barbian. Spór o źródło rozpoczął się, gdy źródło Pennlegera stało się „publiczne”. Społeczność barbijska została wówczas zapewniona, że ​​nie musi martwić się o źródło i nie zabiegać o prawa do wody. W 1939 r. gmina Ritten wystąpiła z wnioskiem o przekierowanie źródła Pennleger. Barbiowie oparli się temu. Z powodu II wojny światowej sprawa ta utrzymała się na długo. W okresie powojennym Barbian złożył wniosek o odprowadzenie wody, po czym spory zaczęły się od nowa. Stanowy magistrat wody zdecydował, że 60% wody powinno trafić do Ritten, a 40% do Barbianu. Na tym nie skończyły się spory o wodę. Barbian był zadowolony z 40% wody, ale Ritten chciał całą wodę dla siebie. Obie społeczności domagały się politycznego poparcia w tej sprawie. Decyzję podjął radny prowincjalny Michl Laimer . Barbian ponownie złożył apelację i oddał decyzję w ręce rządu prowincji Południowego Tyrolu , który zaproponował kompromis. Gmina Ritten złożyła jednak apelację, na co sąd kasacyjny nie uwzględnił , co na razie zakończyło spór o wodę.

Polityka

Ratusz

herb

Herb Barbianu przedstawia trzy kościoły ustawione w szeregu na zielono-czarnym tle. Dolna część herbu przedstawia na czarnym tle dawny posterunek celny w Kollmann.

Burmistrz

Burmistrz od 1952 roku:

• Anton Rabensteiner: 1952-1960
• Ambros Rabensteiner: 1960-1964
• Hermann Rabanser: 1964–1969
• Anton Rabenstein: 1969-1974
• Hermann Rabanser: 1974-1980
• Anton Krapf: 1980-2000
• Izydor Puntaier: 2000-2009
• Alfons Klammsteiner: 2009-2017
• Erich Mur: od 2017

Edukacja

W gminie znajdują się dwie szkoły podstawowe dla niemieckiej grupy językowej, a mianowicie w głównym mieście Barbian iw Kollmann.

Kultura i zabytki

Wdzięki kobiece

• pochylona wieża kościoła parafialnego św. Jakuba (na wysokości ok. 37 m, szczyt znajduje się 1,57 m od pionu)
• Bad Dreikirchen , mała osada, w której znajdują się trzy połączone ze sobą małe kościoły
• Wodospad (86 m w swobodnym spadku)
• Heiliggrabkirchlein, poniżej drogi z Waidbruck do Barbian, w pobliżu Wohlaufhof
• Friedburg w Kollmann, pierwotnie zbudowany w 1480 roku za arcyksięcia Zygmunta Mennicy bogatej jako placówka celna
• Kościół parafialny pw Św. Trójcy we frakcji Kollmann, zbudowany w 1588 roku wraz z komorą celną i kilkakrotnie przebudowywany, do dziś zachował się neogotycki ołtarz główny z 1894 roku pomimo pożaru wsi z lutego 1938 roku
• W Dreikirchen znajdują się dwa dobrze zachowane domy zaprojektowane przez architekta Lois Welzenbacher

• Zabytki w Barbi i okolicach
• 

  Łupkowa wieża kościoła Barbian

• 

  Friedburg w Kollmann

• 

  Kościół parafialny pw. Trójcy Przenajświętszej w Kollmann

• 

  Ołtarz główny kościoła parafialnego Kollmann

Jakinger

Jakinger to nazwa gazety społeczności barbijskiej. Nazwa Jakinger powstała z początków dawnych frakcji St. Jakob, St. Ingenuin i St. Gertraud. Artykuł ukazał się po raz pierwszy w 2009 roku. Od tego czasu ukazuje się raz w roku w styczniu, kwietniu, lipcu i październiku. Jakinger informuje o wydarzeniach i nowościach w społeczności Barbian. Jest on wystawiany w kościele i można go stamtąd zabrać bezpłatnie.

towarzystwa

Życie społeczności kształtują liczne stowarzyszenia i grupy lokalne. Poniższa lista zawiera przegląd oferty klubu:

• Mearlboden interesuje się alpejskimi pastwiskami
• Amatorski klub sportowy ASC Barbian
• Amatorski klub sportowy Kollmann ASV
• Lokalna grupa AVS Barbian
• Ratownictwo górskie Ritten / Barbian
• Barbańska Ochotnicza Straż Pożarna
• Stowarzyszenie Pszczelarskie Barbian
• Łowcy
• Służba Młodzieży Klausen
• Katolicki ruch kobiecy KFB Kollmann
• KJS Kat. Jungschar Południowy Tyrol
• Katolickie Stowarzyszenie Ludzi Pracy KVW - Barbian
• Katolickie Stowarzyszenie Ludzi Pracy KVW - Kollmann
• Zespół barbijski
• Zespół Kollmanna
• Klub Seniora Barbian
• Klub Seniora Kollmann
• Południe t. Młodzież katolicka
• Południe t. Wojownicy i bojownicy na froncie
• Organizacja rolników Południowego Tyrolu Barbian
• Południowotyrolska młodzież rolnicza Barbian
• SVP lokalna grupa Barbian
• SVP lokalna grupa Kollmann
• Stowarzyszenie Przyjaciół Szopek Barbian
• Volksbühne Barbian VB

literatura

• Gmina Barbian (red.): Barbian - przedstawia się gmina . Barbian 2003. ( online )
• Karl Gruber : Przywódca Kościoła Barbian: Biblia obrazkowa pod krzywą wieżą . Tappeiner, Lana 2004.

linki internetowe

• Wpis do Atlasu Tyrolskiego Instytutu Geografii Uniwersytetu w Innsbrucku
• Rada Gminy Barbian
• Plan krajobrazowy gminy Barbian . Urząd ds. Ekologii Krajobrazu, Autonomiczna Prowincja Bolzano - Południowy Tyrol (plik PDF)
• Katastrofa powodziowa w Kollmann. Sprawozdanie z komunikatów Niemieckiego i Austriackiego Klubu Alpejskiego nr 16 Wiedeń, 31 sierpnia 1891 r.
• Historia-Tyrol: Barbian

Indywidualne dowody

1. ^ Egon Kühebacher : Nazwy miejscowości Południowego Tyrolu i ich historia. Tom 1, Athesia, Bozen 1995, ISBN 88-7014-634-0 , s. 51f.
2. ↑ barbiano.eu
3. ↑ Martin Bitschnau , Hannes Obermair : Tiroler Urkundenbuch, II Dział: Dokumenty dotyczące historii dolin Inn, Eisack i Pustertal. Tom 1: Do roku 1140 . Universitätsverlag Wagner, Innsbruck 2009, ISBN 978-3-7030-0469-8 , s. 135-137, nr 170 . 
4. ↑ H. Dorfmann: Spór o wodę między społecznościami Barbian i Ritten. W: Barbian przedstawia się społeczność. Gmina Barbian 2003, s. 181-184.
5. ↑ Burmistrzowie gmin Południowego Tyrolu od 1952 r. (PDF; 15 MB) W: Festschrift 50 lat Związku Gmin Południowego Tyrolu 1954–2004. Związek Gmin Południowego Tyrolu, s. 139–159 , dostęp 16 listopada 2015 r . 
6. ↑ barbian.eu
7. ↑ barbiano.eu