NetBIOS
NetBIOS to skrót od Network Basic Input/ Output System . Zwykle odnosi się do API do komunikacji w sieci lokalnej .
Historia
NetBIOS jest protokołem sesyjnym opracowanym przez IBM i Sytec dla tak zwanej sieci PC we wczesnych latach 80 -tych . Chociaż został opublikowany tylko w podręczniku IBM, API protokołu stało się de facto standardem.
Ponieważ sieć PC nie jest już używana, ponieważ została zastąpiona przez sieci TokenRing i Ethernet , protokół NetBIOS może nie być już potrzebny. Ale ponieważ wiele programów zostało napisanych dla NetBIOS API , zostały przystosowane do pracy na innych protokołach, takich jak IPX/SPX i TCP/IP .
NetBIOS przez TokenRing lub Ethernet jest teraz nazywany NetBEUI ( Rozszerzony interfejs użytkownika NetBIOS ). Był on nadal powszechnie używany do czasu wydania systemu operacyjnego Microsoft Windows 98 .
Protokół NetBIOS przez TCP /IP nazywa się NBT i został ustandaryzowany przez RFC 1001 i 1002. NBT oferuje emulację sieci LAN PC opartą na NetBIOS w sieci opartej na protokole IP. Protokół ten został wprowadzony w systemie Microsoft Windows 2000 i jest preferowanym transportem w systemie NetBIOS.
Funkcje
NetBIOS zawsze oferuje trzy usługi:
- Usługa nazw: rejestracja i rozwiązywanie nazwy (wyszukiwanie nazw jest częścią SMB , o jeden poziom wyżej)
- Usługa sesji: niezawodna komunikacja zorientowana na połączenie
- Usługa dystrybucji datagramów: niezaufana komunikacja bez połączenia
Porty używane do tych usług to:
- netbios-ns 137 / udp # Usługa nazw NETBIOS
- netbios-dgm 138 / udp # NETBIOS Datagram Service
- netbios-ssn 139 / tcp # Usługa sesji NETBIOS
Kiedy NetBIOS był protokołem działającym w warstwie łącza danych (warstwa łącza danych) modelu OSI , jego funkcje były dostępne poprzez przerwanie 5Ch . Wiadomości przekazywane do tych funkcji zostały sformatowane zgodnie z formatem Network Block Control .
NetBIOS i NetBEUI są przeznaczone do użytku wyłącznie w sieciach lokalnych. Z tego powodu nie obsługują routingu i mogą zarządzać maksymalnie 72 węzłami. Korzystanie z emisji jest intensywne, szczególnie w przypadku operacji związanych z usługą nazw.
NBT (NetBIOS over TCP/IP) wykorzystuje jeden lub więcej serwerów NBNS (NetBIOS Name Server) do obsługi nazw w wielu podsieciach (podczas gdy transmisja - rozgłaszanie - jest ograniczona do jednej podsieci). NBNS to rodzaj dynamicznego DNS . Implementacja NBNS firmy Microsoft nosi nazwę WINS . Ponadto, aby rozszerzyć sieci wirtualne NetBIOS na wiele podsieci IP, w standardzie wprowadzono użycie jednego lub więcej serwerów NetBIOS Datagram Distribution ( NBDD ).
Bezpieczeństwo
W systemach operacyjnych Windows zaleca się natychmiastowe wyłączenie tej usługi udostępniania informacji i zasobów dla sieci lokalnych, jeśli jest aktywna. Powód tkwi w prostym fakcie, że został zaprojektowany do udostępniania informacji i zasobów w sieci lokalnej, ale występujące na nim błędy i liczne błędy programistyczne pozwalają każdemu spoza sieci lokalnej skojarzyć się z TCP/IP oraz z dobrym skanerem portów i adres IP danej maszyny, aby wykorzystać tę lukę do naruszenia bezpieczeństwa systemu operacyjnego poprzez jego penetrację, umożliwiając w ten sposób pełny dostęp do urządzenia peryferyjnego lub komputera. Atakujący, po wykorzystaniu tej luki, może podłączyć to urządzenie jako wirtualny dysk sieciowy, czyli dysk twardy, drukarkę lub dowolny inny komponent, aby w razie potrzeby wykorzystać je bez konieczności powtarzania ataku. [1]
Notatki
Powiązane pozycje
Linki zewnętrzne
- Wdrożenie CIFS (od zespołu Samba , opublikowanego na licencji Open Publication License ) w języku angielskim
- Specyfikacja NetBIOS w języku angielskim
- NetBios, NetBEUI, NBF, SMB, CIFS Networking w języku angielskim
