Pitos

Pithos z minojskiej strony Knossos

Pithos lub pitos , od starożytnego greckiego πίθος (liczba mnoga to píthoi ), to duży garnek, zwykle jajowaty i brzuchaty, chociaż znaleziono je również w kształcie beczki , kuli, gruszkowatego, wydłużonego jajowatego, i z szerokimi lub wąskimi ustami Były one
używane do przechowywania praktycznie wszystkiego, ale przede wszystkim zbóż i oleju. Gwizdki tego typu , wykonane z prymitywną dekoracją lub bez, mogły osiągnąć wysokość większą niż ludzka. Jako pojemnik typowy miały swoją kontynuację w dolium ceramiki rzymskiej . Typowe dla okresu minojskiego , znaleziono je w obfitości wśród pozostałości Pałacu w Knossos , ale także w podwodnym miejscu Uluburun , co zdaje się potwierdzać ich użycie w transporcie towarów.

Pithos to także nazwa nadana dużym ceramicznym naczyniom używanym przez Fenicjan i Punic do przechowywania i transportu towarów. Mają kształt kulisty lub jajowaty , z szerokim otworem i mogą nosić od dwóch do czterech uchwytów, w przekroju bliźniaczym i okrągłym.

Naczynie tarteskie znalezione w Gades i datowane na VI wiek p.n.e.

Jego dekoracja jest zróżnicowana i obejmuje od pasów malowanych czerwoną halką , oprawionych w czarne linie, po proste poziome linie w kolorze czarnym. Zarówno rodzaj dekoracji, jak i jej forma szybko rozprzestrzeniły się wśród rdzennych ludów Morza Śródziemnego.
Te duże były również używane w nekropolii do składania zwłok w środku w rodzaju pochówku starszego niż późniejsza kremacja i umieszczanie prochów i fragmentów kości w urnach popielnicowych ; tak np. w kulturze iberyjskiej El Argar były one używane, w fazie B (1500-1300 p.n.e.), w pochówkach. ]

Bibliografia

• Fatás, Guillermo (2006). Słownik pojęć sztuki i elementów archeologii, heraldyki i numizmatyki . Madryt: Sojusz wydawniczy. ISBN 84-206-3657-6 . 
• Drogie Bellido, Antonio (2008). Słownik terminów ceramicznych i garncarskich . Kadyks: Agrija Editions. ISBN  84-96191-07-9 .