Transmeta - Transmeta

Transmeta Corporation

Rodzaj	Prywatny
Przemysł	Licencjonowanie własności intelektualnej
Założony	1995 ; 26 lat temu  ( 1995 )
Zmarły	2009 ; 12 lat temu  ( 2009 )
Los	Przejęty przez Novaforę , portfel patentów sprzedany Intellectual Ventures .
Główna siedziba	Santa Clara w Kalifornii
Kluczowi ludzie	Murray A. Goldman , David Ditzel , Colin Hunter
Produkty	Mikroprocesory , patenty na mikroprocesory
Dochód	2,48 mln $ (2007)
Dochód operacyjny	61,121 mln $ (2007)
Dochód netto	66,812 mln $ (2007)
Liczba pracowników	24 (2009)
Rodzic	Novafora

Transmeta Corporation była amerykańską firmą produkującą półprzewodniki z siedzibą w Santa Clara w Kalifornii . Opracowano mikroprocesory o niskiej mocy kompatybilne z x86, oparte na rdzeniu VLIW i warstwie oprogramowania o nazwie Code Morphing Software .

Oprogramowanie do morfowania kodu (CMS) składało się z interpretera , systemu wykonawczego i dynamicznego translatora binarnego . Instrukcje x86 były najpierw interpretowane pojedynczo i profilowane, a następnie, w zależności od częstotliwości wykonywania bloku kodu, CMS stopniowo generował bardziej zoptymalizowane tłumaczenia.

Rdzeń VLIW zaimplementował funkcje zaprojektowane specjalnie w celu przyspieszenia CMS i tłumaczeń. Wśród funkcji znalazła się obsługa ogólnych spekulacji, wykrywanie aliasingu pamięci i wykrywanie samomodyfikującego się kodu x86.

Połączenie CMS i rdzenia VLIW pozwoliło na osiągnięcie pełnej kompatybilności x86 przy zachowaniu wydajności i zmniejszeniu zużycia energii.

Transmeta została założona w 1995 roku przez Boba Cmelika , Dave'a Ditzela , Colina Huntera, Eda Kelly'ego, Douga Lairda , Malcolma Winga i Grega Zynera .

Jej pierwszy produkt, procesor Crusoe, został wprowadzony na rynek 19 stycznia 2000 r. Transmeta weszła na rynek 7 listopada 2000 r. 14 października 2003 r. Wprowadziła na rynek swój drugi główny produkt, procesor Efficeon. W 2005 roku firma Transmeta skupiła się na licencjonowaniu swojego portfolio technologii mikroprocesorowych i półprzewodnikowych. Po zwolnieniach w 2007 r. Firma Transmeta całkowicie odeszła od produkcji półprzewodników na rzecz licencjonowania własności intelektualnej. W styczniu 2009 roku firma została przejęta przez Novaforę, a portfel patentów został sprzedany Intellectual Ventures . Novafora zaprzestała działalności w sierpniu 2009 roku. Intellectual Ventures udziela licencji na własność intelektualną Transmeta innym firmom na zasadzie niewyłączności.

Transmeta wyprodukowała dwie architektury procesorów kompatybilne z x86 : Crusoe i Efficeon - wewnętrzne nazwy kodowe to „Fred” i „Astro”. Te procesory pojawiły się w subnotebookach , notebookach , komputerach stacjonarnych , serwerach kasetowych , tabletach , osobistych komputerach klastrowych i cichych komputerach stacjonarnych, gdzie niskie zużycie energii i rozpraszanie ciepła mają podstawowe znaczenie.

Przed przejęciem przez Novaforę w 2009 roku Transmeta odniosła umiarkowany sukces w licencjonowaniu swojej własności intelektualnej. Licencjodawcami technologii Transmeta są Intel (z wieczystą, niewyłączną licencją na wszystkie patenty i wnioski patentowe Transmeta, w tym wszystkie, które Transmeta może nabyć przed 31 grudnia 2017 r.), Nvidia (z niewyłączną licencją na technologie Transmeta LongRun i LongRun2 oraz inna własność intelektualna), Sony (licencjobiorca LongRun2), Fujitsu (licencjobiorca LongRun2) i NEC (licencjobiorca LongRun2).

Historia

Tryb ukrycia

Założona w 1995 roku firma Transmeta rozpoczęła działalność jako skrytka firma . Firmie udało się w dużej mierze ukryć swoje ambicje aż do oficjalnego otwarcia firmy 19 stycznia 2000 r. W okresie ukrywania podpisano ponad 2000 umów o zachowaniu poufności (NDA). Przez pierwsze kilka lat Transmeta niewiele wiedziano o tym, co dokładnie będzie oferować. Jego strona internetowa została uruchomiona w połowie 1997 roku i przez około dwa i pół roku nie wyświetlała nic poza tekstem: „Tej strony jeszcze nie ma”.

12 listopada 1999 roku pojawił się tajemniczy komentarz w kodzie HTML:

Tak, jest tajna wiadomość i oto ona: polityka Transmety polegała na milczeniu o swoich planach, dopóki nie będzie miała czegoś do zademonstrowania światu. 19 stycznia 2000 r. Transmeta ogłosi i zademonstruje możliwości procesorów Crusoe. Jednocześnie wszystkie szczegóły zostaną udostępnione w tej witrynie sieci Web, aby wszyscy w Internecie mogli je zobaczyć. Crusoe będzie świetnym sprzętem i oprogramowaniem do aplikacji mobilnych. Crusoe będzie niekonwencjonalny, dlatego chcieliśmy poinformować Cię z wyprzedzeniem, abyś przyjrzał się całej witrynie w styczniu, abyś mógł zapoznać się z całą historią i mieć dostęp do wszystkich prawdziwych szczegółów, gdy tylko będą dostępne .

Transmeta usiłowała potajemnie obsadzić firmę, chociaż spekulacje internetowe nie były rzadkością. Z firmy stopniowo wychodziły informacje sugerujące, że pracuje ona nad projektem bardzo długiego słowa instrukcji (VLIW), który tłumaczy kod x86 na własny natywny kod VLIW.

Otwarte dla biznesu

19 stycznia 2000 r. Firma Transmeta zorganizowała inaugurację w Villa Montalvo w Saratoga w Kalifornii i ogłosiła światu, że pracuje nad zgodnym z x86 dynamicznym procesorem tłumaczenia binarnego o nazwie Crusoe. Wydała również 18-stronicowy raport opisujący tę technologię.

Transmeta wprowadziła na rynek swoją technologię mikroprocesorową jako niezwykle innowacyjną i rewolucyjną w segmencie rynku małej mocy. Mieli nadzieję, że będą liderami zarówno pod względem mocy, jak i wydajności w przestrzeni x86, ale wstępne recenzje Crusoe wskazywały, że wydajność znacznie odbiegała od prognoz. Ponadto, gdy Crusoe był w fazie rozwoju, Intel i AMD znacznie zwiększyły prędkość i zaczęły rozwiązywać obawy dotyczące zużycia energii. Tak więc Crusoe szybko trafił do segmentu rynku o małej objętości, małej obudowie (SFF) i małej mocy.

W dniu 7 listopada 2000 r. (Dzień wyborów w USA) Transmeta odbyła pierwszą ofertę publiczną po cenie 21 USD za akcję. Wartość osiągnęła maksimum 50,26 USD, zanim ustabilizowała się do 46 USD za akcję w dniu otwarcia. To sprawiło, że Transmeta była ostatnią z wielkich, zaawansowanych technologicznie ofert publicznych w bańce internetowej . Ich wyniki w dniu otwarcia nie zostały przekroczone aż do debiutu giełdowego Google w 2004 roku.

Firma miała swoje pierwsze zwolnienia w lipcu 2002 r., Zmniejszając zatrudnienie o 40%.

14 października 2003 r. Firma Transmeta ogłosiła, że ​​procesor Efficeon ma dwukrotnie większą wydajność niż oryginalny procesor Crusoe przy tej samej częstotliwości. Jednak wydajność była nadal słaba w porównaniu z konkurencją, a złożoność chipa znacznie wzrosła. Większy rozmiar i zużycie energii mogły osłabić kluczową przewagę rynkową chipów Transmeta nad konkurencją.

W styczniu 2005 roku firma ogłosiła swoją pierwszą strategiczną restrukturyzację, odchodząc od bycia producentem półprzewodników i zaczęła koncentrować się na licencjonowaniu własności intelektualnej. W marcu 2005 r. Transmeta ogłosiła, że ​​zwalnia 68 osób, zatrzymując 208 pracowników. Podano, że Sony jest kluczowym licencjobiorcą technologii Transmeta, a około połowa pozostałych pracowników miała pracować nad technologią optymalizacji zasilania LongRun2 dla Sony.

31 maja 2005 r. Transmeta ogłosiła podpisanie umów zakupu aktywów i licencji z firmą Culture.com Technology Limited z Hongkongu. Umowa rozpadła się z powodu opóźnień w uzyskaniu licencji eksportowych technologii od Departamentu Handlu USA, a strony poinformowały o rozwiązaniu umów 9 lutego 2006 roku.

10 sierpnia 2005 r. Transmeta ogłosiła pierwszy w historii zyskowny kwartał. Następnie z 20 marca 2006 GameSpot poinformował, że Transmeta pracuje nad „nienazwanym” projektem firmy Microsoft . Jak się okazało, była to bezpieczna platforma pod marką AMD dla programu Microsoft FlexGo .

11 października 2006 r. Transmeta ogłosiła, że ​​złożyła pozew przeciwko Intel Corporation za naruszenie dziesięciu amerykańskich patentów Transmeta dotyczących architektury komputerów i technologii energooszczędnych. W skardze zarzucano, że Intel naruszył i naruszył patenty Transmeta poprzez wytwarzanie i sprzedaż różnych produktów mikroprocesorowych, w tym co najmniej linii produktów Pentium III, Pentium 4, Pentium M, Core i Core 2 Intela.

W dniu 7 lutego 2007 r. Transmeta zamknęła dział usług inżynieryjnych, zwalniając przy tym 75 pracowników. Było to równoległe z ogłoszeniem, że firma nie będzie już opracowywać i sprzedawać sprzętu i skoncentruje się na rozwoju i licencjonowaniu własności intelektualnej. Następnie AMD zainwestowało 7,5 miliona dolarów w Transmeta, planując wykorzystanie portfolio patentowego firmy w energooszczędnych technologiach.

24 października 2007 r. Firma Transmeta ogłosiła porozumienie w sprawie rozstrzygnięcia sporu przeciwko Intel Corporation. Intel zgodził się płacić firmie Transmeta z góry 150 milionów dolarów z góry i 20 milionów dolarów rocznie przez pięć lat, a także zrezygnować z roszczeń wzajemnych wobec firmy Transmeta. Firma Transmeta zgodziła się również na udzielenie licencji na kilka swoich patentów i przekazanie niewielkiego zestawu patentów firmie Intel w ramach umowy. Transmeta zgodziła się również nigdy więcej nie produkować procesorów zgodnych z x86. Jednym z istotnych punktów sporu w sprawie Intela była wypłata około 34 milionów dolarów trzem kierownictwu Transmeta. Pod koniec 2008 roku Intel i Transmeta doszły do ​​kolejnego porozumienia w sprawie przekazywania tych 20 milionów dolarów rocznie w jednej ryczałcie.

8 sierpnia 2008 r. Firma Transmeta ogłosiła, że ​​wykupiła licencję na swoje technologie chipowe LongRun i energooszczędne firmie Nvidia za jednorazową opłatą licencyjną w wysokości 25 mln USD. 17 listopada Transmeta ogłosiła podpisanie ostatecznej umowy, która zostanie przejęta przez Novaforę , firmę zajmującą się cyfrowymi procesorami wideo z siedzibą w Santa Clara w Kalifornii , za 255,6 mln USD w gotówce, z zastrzeżeniem korekt zależnych od kapitału obrotowego. Transakcja została sfinalizowana 28 stycznia 2009 r., Kiedy Novafora ogłosiła zakończenie przejęcia Transmety.

Intellectual Venture Funding LLC zakończyło przejęcie portfela patentów wcześniej opracowanego i będącego własnością Transmeta Corporation w dniu 4 lutego 2009 r.

Z powodu kłopotów finansowych i niemożności wykonania, Novafora upadła pod koniec lipca 2009 roku.

Kierownictwo i personel

Ład korporacyjny

Transmeta miała następcę 6 różnych dyrektorów generalnych, którzy kierowali firmą przez całe jej życie.

CEO	Lata służby
David Ditzel	1995–2001
Mark Allen	2001–2001
Murray Goldman z Hugh Barnesem jako dyrektor operacyjny	2001–2002
Matt R. Perry	2002–2005
Art Swift	2005–2007
Lester Crudele	2007–2009

Znani pracownicy

Wśród swoich technologów Transmeta zatrudniła niektóre z bardziej publicznych osobistości z branży, w tym założyciela Linuksa Linusa Torvaldsa , programistę jądra Linux Hansa Petera Anvina , autora Yacc Stephena C. Johnsona i twórcę gier Dave D. Taylor . Częściowo ze względu na obecność tych danych w branży nieustannie szumiały plotki i „ teorie spiskowe ”, co zaowocowało doskonałymi relacjami z prasą .

Historia finansowa

Poniższe wykresy przedstawiają przychody firmy, koszty operacyjne, zyski brutto i straty netto od 1996 do 2007 roku. Liczby są w tysiącach, zgodnie z raportami 10-K. Firma została kiedyś uznana za najważniejszą firmę w Dolinie Krzemowej w artykule redakcyjnym magazynu Upside, ale nie udało jej się uzyskać rentowności, będąc sprzedawcą chipów.

Finansowanie

Transmeta otrzymała łącznie 969 milionów dolarów finansowania w ciągu swojego życia.

Rok	Jedna czwarta	Kwota (mln USD)	Uwagi
1996	-	288	-
2000	Q2	88	-
2000	Q4	273	IPO
2003	Q4	83	Oferta dodatkowa
2007	Q2	7.5	AMD
2007	Q4	150	Rozliczenie firmy Intel
2008	Pytanie 3	80	Rozliczenie firmy Intel

Produkty

Crusoe

Crusoe był pierwszą rodziną mikroprocesorów firmy Transmeta, nazwaną na cześć postaci literackiej Robinsona Crusoe .

Transmeta straciła dużą wiarygodność i spotkała się z poważną krytyką ze względu na duże rozbieżności między przewidywaną wydajnością i zużyciem energii a rzeczywistymi wynikami. Chociaż zużycie energii było nieco lepsze niż w ofertach Intela i AMD, wrażenia użytkownika końcowego (tj. Żywotność baterii) wykazały jedynie marginalną ogólną poprawę. Po pierwsze, oprogramowanie Code Morphing Software (CMS) w połączeniu z architekturą pamięci podręcznej sztucznie zawyżało porównania między testami porównawczymi a aplikacjami w świecie rzeczywistym. Wynika to z powtarzalności wzorców i ich niewielkich rozmiarów. Narzut oprogramowania CMS mógł w rzeczywistości być kluczową przyczyną znacznie niższej wydajności wielu aplikacji w świecie rzeczywistym; prosta architektura rdzenia VLIW nie mogła konkurować z aplikacjami wymagającymi dużej mocy obliczeniowej; a interfejs mostka południowego był ograniczony przez niską przepustowość dla grafiki lub innych aplikacji intensywnie korzystających z operacji we / wy. Niektóre standardowe testy porównawcze nawet nie działały, podważając twierdzenie o pełnej kompatybilności x86.

Efficeon

Efficeon procesora z drugiej generacji transmeta w 256-bitowy procesor VLIW konstrukcji. Podobnie jak Crusoe ( 128-bitowa architektura VLIW), Efficeon podkreślił wydajność obliczeniową, niskie zużycie energii i niewielki ślad cieplny.

Model Transmeta Efficeon 1,6 GHz z 2004 r. (Wyprodukowany przy użyciu procesu 90 nm ) miał mniej więcej taką samą wydajność i charakterystykę mocy, jak 1,6 GHz Intel Atom z 2008 r. (Wyprodukowany przy użyciu procesu 45 nm ). Efficeon zawierał zintegrowany mostek północny , podczas gdy konkurencyjny Atom wymagał zewnętrznego układu mostka północnego, zmniejszając większość korzyści związanych ze zużyciem energii przez Atom.

Transmeta Efficeon procesor skierowana wiele niedociągnięć Crusoe i pokazał poprawę 2x grubsza rzeczywistym całym świecie Crusoe. Jego matryca była znacznie mniejsza niż Pentium 4 i Pentium M, w porównaniu z tą samą technologią procesową. Matryca Efficeon wykonana przy 90 nm ma 68 mm², co stanowi 60% Pentium 4 przy 90 nm, przy 112 mm², przy czym oba procesory mają 1 MB pamięci podręcznej L2.

Pojęcie sprzedaży produktu w określonej osłonie termicznej zwykle nie było rozumiane przez masy recenzentów, którzy mieli tendencję do porównywania Efficeon z gamą mikroprocesorów x86, niezależnie od zużycia energii lub zastosowania. Jeden z takich przykładów tej krytyki sugeruje, że wydajność nadal pozostaje znacznie w tyle za Pentium M (Banias) Intela i Mobile Athlon XP AMD .

Wdrożenia

Technologia

Procesory Transmeta były na zamówienie rdzeniami z bardzo długimi słowami instrukcji (VLIW) ze specjalną warstwą oprogramowania do dynamicznego tłumaczenia binarnego, które razem zapewniały zgodność z architekturą x86. Firma Transmeta zarejestrowała znak towarowy „Code Morphing” w celu opisania ich technologii i określała warstwę oprogramowania jako Code Morphing Software (CMS).

Transmeta zastosowała odwrócone odchylenie ciała, aby zmniejszyć zużycie energii o współczynnik około 2,5. (Podobną technologię zastosowano w procesorach XScale ).

Oprogramowanie do morfowania kodu

Oprogramowanie do morfowania kodu ( CMS ) to technologia używana przez mikroprocesory Transmeta do wykonywania instrukcji x86 . W szerokim ujęciu CMS odczytuje instrukcje x86 i generuje instrukcje dla zastrzeżonego procesora VLIW w stylu Shade. Tłumaczenie CMS jest znacznie droższe niż Shade, ale daje kod o znacznie wyższej jakości. CMS zawiera również interpreter i symuluje działanie zarówno w trybie użytkownika, jak iw trybie systemowym.

Oprogramowanie Code Morphing składało się z interpretera , systemu wykonawczego i dynamicznego translatora binarnego . Instrukcje x86 były najpierw interpretowane pojedynczo i profilowane, a następnie, w zależności od częstotliwości wykonywania i innych heurystyk , CMS stopniowo generował bardziej zoptymalizowane tłumaczenia.

Podobne technologie istniały w latach 90. XX wieku: Wabi dla Solaris i Linux , FX! 32 dla Alpha i IA-32 EL dla Itanium , open-source DAISY, emulator Mac 68K dla PowerPC. Podejście Transmeta ustawiło znacznie wyżej poprzeczkę dla kompatybilności x86 ze względu na możliwość wykonywania wszystkich instrukcji x86 od początkowego rozruchu do najnowszych instrukcji multimedialnych.

Działanie oprogramowania do morfowania kodu firmy Transmeta jest podobne do końcowego przebiegu optymalizacji konwencjonalnego kompilatora. Biorąc pod uwagę fragment 32-bitowego kodu x86:

add eax,dword ptr [esp] // load data from stack, add to eax
add ebx,dword ptr [esp] // ditto, for ebx
mov esi,[ebp]           // load esi from memory
sub ecx,5               // subtract 5 from ecx register

Najpierw przekształca się to w prosty sposób w natywne instrukcje:

ld %r30,[%esp]       // load from stack, into temporary
add.c %eax,%eax,%r30 // add to %eax, set condition codes.
ld %r31,[%esp]
add.c %ebx,%ebx,%r31
ld %esi,[%ebp]
sub.c %ecx,%ecx,5

Optymalizator eliminuje następnie typowe wyrażenia podrzędne i niepotrzebne operacje na kodzie warunków i potencjalnie stosuje inne optymalizacje, takie jak rozwijanie pętli :

ld %r30,[%esp]     // load from stack only once
add %eax,%eax,%r30
add %ebx,%ebx,%r30 // reuse data loaded earlier
ld %esi,[%ebp]
sub.c %ecx,%ecx,5  // only this last condition code needed

Na koniec optymalizator grupuje poszczególne instrukcje („atomy”) w długie słowa instrukcji („cząsteczki”) dla odpowiedniego sprzętu:

ld %r30,[%esp];  sub.c %ecx,%ecx,5
ld %esi,[%ebp];  add %eax,%eax,%r30;  add %ebx,%ebx,%r30

Te dwie cząsteczki VLIW mogłyby potencjalnie wykonać mniej cykli niż oryginalne instrukcje na procesorze x86.

Firma Transmeta twierdzi, że takie podejście ma kilka zalet technicznych:

1. Ponieważ liderzy rynku Intel i / lub AMD rozszerzyliby zestaw instrukcji rdzenia x86, Transmeta mogłaby szybko zaktualizować swój produkt poprzez aktualizację oprogramowania, zamiast wymagać odświeżenia sprzętu. Ta metoda kładzie nacisk na kompatybilność, a nie na wydajność.
2. Wydajność i moc można dostosować w oprogramowaniu do potrzeb rynku.
3. Poprawienie projektu sprzętu lub błędów produkcyjnych w sprzęcie przy użyciu obejść programowych byłoby stosunkowo proste .
4. Więcej czasu można poświęcić na koncentrację na zwiększeniu możliwości rdzenia lub zmniejszeniu jego zużycia energii bez martwienia się o 33 lata wstecznej kompatybilności z architekturą x86.
5. Procesor mógłby emulować wiele innych architektur, być może nawet w tym samym czasie. (Podczas pierwszego uruchomienia Crusoe, Transmeta zademonstrowała, że pico-Java i x86 działają razem na natywnym sprzęcie.)

Przed wydaniem Crusoe plotki wskazywały, że Transmeta polegała na tych korzyściach, aby opracować hybrydowy procesor PowerPC i x86. Ale Transmeta początkowo koncentrowałaby się wyłącznie na rynku x86 o wyjątkowo niskim poborze mocy.

Możliwość szybkiej aktualizacji produktów bez ponownego uruchamiania sprzętu została zademonstrowana w 2002 r. Poprzez aktualizację w terenie (pobranie) w celu zwiększenia wydajności procesora tabletu HP Compaq TC1000 opartego na Crusoe . Został ponownie użyty w 2004 roku, kiedy do linii produktów Transmeta Efficeon dodano obsługę bitów NX i SSE3 bez konieczności wprowadzania zmian sprzętowych. W praktyce modernizacje w terenie były rzadkie, ponieważ dostawcy sprzętu systemowego nie chcieli ponosić dodatkowych kosztów obsługi klienta lub wydawać dodatkowych pieniędzy na kontrolę jakości w związku z potencjalnymi aktualizacjami lub poprawkami błędów w dostarczanych produktach, w przypadku których już zamknęli księgi przychodów.

Rdzeń VLIW

W połączeniu z oprogramowaniem do przekształcania kodu, Efficeon najlepiej odzwierciedla zestaw funkcji procesorów Intel Pentium 4 , chociaż, podobnie jak procesory AMD Opteron , obsługuje w pełni zintegrowany kontroler pamięci , magistralę IO HyperTransport i bit NX lub nie wykonaj rozszerzenie x86 do trybu PAE . Obsługa bitów NX jest dostępna od wersji CMS 6.0.4.

Uważa się, że wydajność obliczeniowa Efficeon w porównaniu z procesorami mobilnymi, takimi jak Intel Pentium M, jest niższa, chociaż wydaje się, że niewiele publikuje się na temat względnej wydajności tych konkurujących procesorów.

Efficeon przyszedł w dwóch rodzajach opakowań: a 783- i 592-contact grid array piłka . Jego pobór mocy był umiarkowany (niektóre pobierały zaledwie 3 waty przy 1 GHz i 7 watów przy 1,5 GHz), więc można go było biernie chłodzić.

Wyprodukowano dwie generacje tego chipa. Pierwsza generacja (TM8600) została wyprodukowana przy użyciu procesu TSMC 130 nm i produkowana z prędkością do 1,1 GHz . Druga generacja (TM8800 i TM8820) została wyprodukowana przy użyciu procesu Fujitsu 90 nm i produkowana z prędkością od 1 GHz do 1,7 GHz.

Wewnętrznie Efficeon miał dwie jednostki arytmetyczno-logiczne , dwie jednostki ładowania / przechowywania / dodawania, dwie jednostki wykonawcze, dwie jednostki zmiennoprzecinkowe / MMX / SSE / SSE2 , jedną jednostkę predykcji rozgałęzienia , jedną jednostkę aliasu i jedną jednostkę sterującą. Rdzeń VLIW może wykonać 256-bitową instrukcję VLIW na cykl. VLIW nazywa się cząsteczką i ma miejsce na przechowywanie ośmiu 32-bitowych instrukcji (zwanych atomami) na cykl.

Efficeon miał 128 KB pamięci podręcznej instrukcji L1, 64 KB pamięci podręcznej danych L1 i 1 MB pamięci podręcznej L2. Wszystkie skrytki umarły.

Ponadto oprogramowanie Efficeon do morfowania kodu (CMS) zarezerwowało niewielką część pamięci głównej (zwykle 32 MB) na bufor dynamicznie tłumaczonych instrukcji x86.

Natywna kompilacja

Zasadniczo powinna istnieć możliwość optymalizacji kodu x86, aby faworyzować oprogramowanie do morfowania kodu , a nawet kompilatory bezpośrednio kierować na natywną architekturę VLIW . Jednak pisząc w 2003 roku, Linus Torvalds najwyraźniej odrzucił te podejścia jako nierealne:

Natywny kod crusoe - nawet jeśli został udokumentowany i dostępny - nie jest zbyt sprzyjający dla systemów operacyjnych ogólnego przeznaczenia. Nie ma pojęcia o ochronie pamięci i nie ma MMU dla dostępu do kodu, więc takie rzeczy jak moduły jądra po prostu nie działałyby.

Tłumaczenia są zwykle lepsze niż statycznie skompilowany kod natywny (ponieważ cały procesor jest przeznaczony do spekulacji, a statyczne kompilatory nie wiedzą, jak to zrobić), a zatem przejście do trybu natywnego niekoniecznie oznacza poprawę wydajności.

Więc nie, tak naprawdę nie skorzystałby na tym, nie wspominając o tym, że nie jest to nawet opcja, ponieważ Transmeta i tak nigdy nie ujawniła wystarczająco dużo szczegółów, aby to zrobić. Głównie ze względów bezpieczeństwa - jeśli zaczniesz udostępniać interfejsy do grzebania w „mikrokodzie”, możesz zrobić naprawdę paskudne rzeczy.

[… Miałem na myśli…] „nie możesz tego zrobić”. Nie powiemy nawet szczegółów, w jaki sposób nie możesz tego zrobić.

W rzeczywistości nawet wewnątrz transmety nie możesz tego zrobić bez specjalnie pobłogosławionej wersji lampy błyskowej, która umożliwia ulepszenia. Jeśli kiedykolwiek zobaczysz maszynę z wyraźnym napisem "CMS zaktualizowany do wersji rozwojowej", to jest to wskazówka, że ​​jest to maszyna, którą deweloperzy TMTA mogliby zmienić.

-  Linus Torvalds, lista dyskusyjna linux-kernel

Późniejsza inżynieria odwrotna , opublikowana w 2004 roku, wyjaśnia pewne szczegóły natywnej architektury VLIW i związanego z nią zestawu instrukcji i sugeruje, że istnieją fundamentalne ograniczenia, które uniemożliwiają przeniesienie do niego systemu operacyjnego, takiego jak Linux.

Ta sama praca porównuje również opatentowaną technologię Transmeta ze stanem techniki opublikowanym, aw niektórych przypadkach opatentowanym przez IBM, i sugeruje, że niektóre twierdzenia mogą nie przejść szczegółowej analizy.

Bibliografia

Zewnętrzne linki

• Zarchiwizowana strona firmowa