SP70 - SP70

Panzerhaubitze 70
Wehrtechnische Sammlung der Bundeswehr (27859093839) .jpg
Skalowany model SP70 w prototypowej wersji B z 1984 roku (wzór niemieckiej Bundeswehry)
Rodzaj Działo samobieżne
Miejsce pochodzenia Niemcy, Wielka Brytania i Włochy
Historia produkcji
Zaprojektowany 1973-1984
Specyfikacje
Masa 43,524 t (47,977 ton amerykańskich)
Długość 7,637 m (25 stóp 0,7 cala)
Szerokość 3,5 m (11 stóp 6 cali)
Wysokość 2,8 m (9 stóp 2 cale)
Załoga 5 (kierowca, noszący, szef załogi, operator magazynu, ładujący)
Szybkostrzelność 3 strzały w 10 sekund (seria)
lub 6 strzałów na minutę
Efektywny zasięg ognia 24 km (15 mil)
30 km (19 mil) (z podstawowymi pociskami krwawienia )
Zbroja aluminium 50 mm
+ opcjonalna ochrona przed bombą
Główne
uzbrojenie
 Armata artyleryjska FH70 155 mm L / 39
(32 nabojów)

Uzbrojenie dodatkowe
 jeden zamontowany na dachu karabin maszynowy 7,62 mm
Silnik MTU MB871 8-cylindrowy turbodoładowany diesel
1000 KM (736 kW)
Moc / waga 22 KM / t
Zawieszenie drążek skrętny

Zasięg operacyjny
 420 km (260 mil) biegów przełajowych
550 km (340 mil) po drogach
Maksymalna prędkość Droga: 67,7 km / h (42 mph)

SP70 (w języku niemieckim również Panzerhaubitze 70 lub Panzerhaubitze 155-1 ) z własnym napędem pistolet była ustanowiona przez kilku europejskich krajów, w tym Wielkiej Brytanii, Niemiec i Włoch rozpoczynających w roku 1973. Projekt został odłożony na półkę na rzecz US M109 , który był już w służbie. SP70 został kilkakrotnie „przegrany” przez M109, a dalszy rozwój został odwołany w latach 80.

Rola przewidziana dla SP70, która miała zastąpić powszechnie używaną amerykańską haubicę samobieżną M109, została ostatecznie spełniona w służbie brytyjskiej przez AS-90 („System artyleryjski lat dziewięćdziesiątych”), inny samobieżny zestaw haubic 155 mm. , który został pierwotnie stworzony przez niezależny zespół, który przewidywał niepowodzenie projektu SP70.

Opis techniczny

Załoga

Układ wnętrza ma miejsce dla trzech członków załogi po prawej stronie (naczelnik, szef załogi i operator magazynu) i ładowarkę po lewej stronie. Całkowity oddział to pięciu ludzi, kierowca znajduje się z przodu w kadłubie. Istnieją dwa luki w wieżyczkach wyposażone w peryskopy, które umożliwiają szefowi załogi i ładownikowi widoczność dookoła zarówno w dzień, jak iw nocy. Masa podnosząca składa się z pistoletu i przedłużenia kołyski zarówno dla systemu ładowania, jak i kołyski oraz mechanizmu odrzutu. Masa jest osadzona na dwóch łożyskach czopowych i dużym siodełku, które nie tylko łączy ją z wieżyczką, ale również blokuje otwarcie wieży.

Ochrona

Zarówno kadłub, jak i powłoka wieży SP70 są wykonane z aluminium i spełniają wymagania dotyczące ochrony przed pociskami przeciwpancernymi 7,62 mm , pociskami przeciwpancernymi 14,5 mm z odległości 100 metrów oraz odłamkami pocisków 152 mm pękających z wysokości 10 metrów.

NBC uszczelnienie jest zapewnione przez jarzmem i jarzmem uszczelki. SP70 zapewnia pełną ochronę zbiorową NBC dla załogi dzięki filtrom węglowym i jednostce wentylacyjnej.

Uzbrojenie

System elewacji składa się z połączonej windy i windy. Podobnie jak system odrzutu, jest to doskonały włoski wkład w SP70. System elewacji składa się z siłownika hydraulicznego, który zapewnia moc zarówno do napędu podnoszenia, jak i koryguje niewyważenie ruchu masy podnoszącej, jeśli po wystrzeleniu naboju wystąpi odchylenie elewacji działa, kompensator re - ustala prawidłowy kąt elewacji, umożliwiając w ten sposób automatyczne osiągnięcie wysokiej szybkostrzelności celnego ognia. Zamontowano konwencjonalny trawers wspomagany, a na wypadek awarii zasilania istnieje ręczna rezerwa zarówno dla trawersu, jak i elewacji.

Balistyka wewnętrzna haubicy FH70 spełnia wymogi protokołu ustaleń w zakresie balistyki czworokątnej ; tj. można wykorzystać wszystkie ładunki i wystrzelić obecne i przyszłe pociski 155 mm. Lufa ma konstrukcję monoblokową autofretnapięciową, wyposażoną w hamulec wylotowy i pochłaniacz oparów . Mechanizm zamka ma pionowy blok przesuwny otwierany do góry; istnieje krzywka otwierająca, która automatycznie otwiera zamek w przypadku bicia. Zamek jest wyposażony w magazynek spłonki, który automatycznie wyrzuca zużyty spłonkę i podaje nową.

Obsługa amunicji

Na zewnątrz pistoletu znajduje się osprzęt do uzupełniania pocisków z wysuwanym ramieniem, które można regulować, aby zbierać pocisk z poziomu ziemi lub z tyłu ciężarówki. Od tego momentu pocisk pozostaje nietknięty ręką człowieka; gdy dotrze do magazynka w wieży, jest przesuwany przez podnośnik magazynka do wybranego rzędu składowania, a następnie przesuwany wzdłuż rzędu za pomocą sztywno zamontowanych zapadek. Stąd tytuł „sztywny magazyn zapadkowy”. Ten magazyn zawiera 32 pociski i pomieści każdy z aktualnej rodziny pocisków M107 , M549, M483 .

Aby przenieść pocisk 155 mm do zamka, podnośnik magazynka zbiera pocisk, który jest wypychany do przodu na ramię transferowe pocisku; i to ramię, które jest obracane na czopach, wychyla się w linii z przedłużeniem kołyski. Tutaj pocisk jest przenoszony na gotową tacę. Jeśli taca ładunkowa jest pusta, pocisk jest automatycznie wtaczany dalej na tacę ładującą, gotowy do wbicia szybkim ruchem w broń.

Mechanizm do uzupełniania pocisków jest w stanie przeładować magazynek z szybkością czterech pocisków na minutę, co oznacza, że ​​32-nabojowy magazynek można napełnić w 8 minut. Oczywiście w ramieniu przenoszącym łuski znajdują się wycięcia zabezpieczające, które zapobiegają obrażeniom zewnętrznych członków załogi podczas jego eksploatacji. Naboje miotające są umieszczone po lewej stronie zamka; a ładowarka naboju kończy czynność ładowania, łącznie z sygnałem zamknięcia zamka. Podczas pierwszej rundy taca ładunkowa jest podnoszona hydraulicznie do kolejnych rund misji, ponieważ broń, która się kończy, przechodzi obok mechanicznego zaczepu i podnosi wraz z nią tacę ładunkową.

SP70 może wystrzelić serię trzech pocisków w ciągu 10 sekund, co daje mu niezwykle potężne uderzenie, którego „szybki” współczynnik daje co najmniej sześć pocisków na minutę, aż do wyczerpania amunicji w magazynku. W przypadku pożaru podtrzymywanego normalną procedurą jest użycie „ładowania pośredniego” z zewnętrznych zapasów amunicji.

System celowniczy

Pośredni ognia Periscopic wzrok jest wyposażony w elektroniczny kompensator pochylenia, który rejestruje przechył pojazdu za pomocą czujników i konwertuje go bezpośrednio do sygnałów korekcyjnych, które są automatycznie stosowane do elewacji i azymutu, jak wyświetlane na wyświetlaczu warstwy. Okular celownika peryskopowego jest zamontowany w taki sposób, że zarówno naczelnik, jak i szef załogi mogą po kolei patrzeć, co daje szefowi załogi możliwość sprawdzenia warstwy. Polecenie strzału jest przekazywane do armaty za pośrednictwem jednostek wejścia / wyjścia danych, które łączą broń bezpośrednio ze sprzętem kierowania ogniem. Celownik z bezpośrednim ogniem dzień / noc jest umieszczony w taki sposób, aby mógł być używany przez naczelnika lub szefa załogi.

Podwozie

Podwozie jest budowane na zamówienie przez Porsche przy użyciu sprawdzonych komponentów czołgu Leoparda 1 . Silnik wysokoprężny firmy MTU zapewnia armacie samobieżnej mobilność równie dobrą jak czołg podstawowy , ale ma również dwie inne ważne zalety: jest zapas mocy na każdy wzrost masy spowodowany przyszłymi ulepszeniami oraz po drugie, ponieważ jest niedoceniany dla większości warunków użytkowania, jego niezawodność jest doskonała. Dzięki turbodoładowanemu, chłodzonemu cieczą silnikowi wysokoprężnemu V8 o mocy 1000 KM stosunek mocy do masy jest lepszy niż 22 koni mechanicznych (KM) na tonę. Jako APU zastosowano silnik wysokoprężny Fiat 237A o mocy 35 KM .

SP70 ma zasięg na drogach 550 kilometrów i zasięg do biegów przełajowych 420 kilometrów. Ponieważ mobilność jest uważana za tak ważną, SP70 jest zaprojektowany do brodzenia na głębokość ponad 2 metrów, wystarczy nacisnąć przełącznik i zamknąć właz kierowcy, częściowo dzięki skutecznemu uszczelnieniu NBC.

Bibliografia