Zdalne Initial Program Load - Remote Initial Program Load

Zdalnego ładowania programu początkowego ( RIPL lub RPL ) jest protokołem do uruchamiania komputera i ładowania swój system operacyjny z serwera za pośrednictwem sieci . Taki serwer uruchamia sieciowego systemu operacyjnego , takich jak LAN Manager , LAN Server , Windows NT Server, Novell NetWare , LANtastic , Solaris lub Linux .

RIPL jest podobna do Preboot Execution Environment (PXE), ale korzysta z Novell NetWare opartej bagażnika metody. Został pierwotnie opracowany przez IBM .

Serwer IBM LAN

IBM LAN Server umożliwia klientom (requesterów Ripl), aby załadować system operacyjny DOS lub OS / 2 poprzez 802.2 / DLC -protocol z sieci LAN (często Token Ring ). Dlatego serwer porównuje się żądania klientów z wpisami w swojej tabeli RPL.MAP. Zdalne uruchamianie stacji roboczych DOS za pośrednictwem obrazów startowych był wspierany już w 1990 roku przez IBM LAN Server 1.2 za pośrednictwem protokołu PCDOSRPL. IBM LAN Server 2.0 wprowadzono zdalne uruchamianie z OS / 2 stacji (od OS / 2 1.30.1) w 1992 roku.

RPL i DOS

Dla DOS zdalnego rozruchu do pracy, program ładujący RPL jest ładowany do pamięci klienta za pośrednictwem sieci przed uruchomieniem systemu operacyjnego. Bez specjalnych środków ostrożności, system operacyjny może łatwo zastąpić kod RPL podczas rozruchu, ponieważ kod RPL rezyduje w pamięci nieprzydzielone (zwykle w górnej części dostępnej pamięci konwencjonalnej ). Kod RPL ukrywa, a tym samym chroni się przed zastąpieniem przez zahaczenie INT 12h i zmniejszając pamięć zgłoszone przez tę usługę przez BIOS własnej wielkości. INT 12h jest używana przez DOS do kwerendy ilość dostępnej pamięci podczas inicjalizacji własny system alokacji pamięci w trybie rzeczywistym. Powoduje to problemy w bardziej nowoczesnych systemów DOS, gdzie darmowe trybu rzeczywistego zakresy adresów mogą być wykorzystywane przez system operacyjny w celu przeniesieniu części siebie i załadować sterowniki wysokie , tak że ilość dostępnej pamięci konwencjonalnej jest zmaksymalizowane. Zazwyczaj różne specyficzne „brudnych sztuczek” sprzedawca systemu operacyjnego i wersji miał być używany przez kod RPL, aby przetrwać ten bardzo dynamiczny proces uruchamiania i niech DOS odzyskać kontrolę nad pamięci zajmowanej przez RPL po rozruchu jest zakończona w bezproblemowej sposób ,

Ponieważ MS-DOS / PC DOS 5.0 i DR-DOS 6.0 , system operacyjny sprawdza, czy zostały zaczepione RPL INT 2FH patrząc na „ RPL” podpisu w kodzie wskazywanego przez INT 2FH. Jeśli występuje, DOS wywołuje przerwania 2Fh / Ax = 4A06h pobrać ilość pamięci z RPL i włączyć go do swojej alokacji pamięci, chroniąc w ten sposób kod RPL przed zastąpieniem przez inne programy. Mimo to pozostał trudny odpowiedzialność RPL do czysto usunąć się z pamięci po zakończeniu fazy rozruchowej, jeśli to możliwe.

RPLOADER i DR-DOS

Oprócz tego „ RPL” interfejsu, DR-DOS obsługuje bardziej elastyczne rozszerzenie o nazwie „ RPLOADER”. Jeśli DR-DOS wykrywa obecność RPLOADER zamiast RPL tylko, zaczyna emitować audycje INT 2F / AX = 12FFh / BX = 0005h w pewnych krytycznych etapów procesu rozruchu. Kod RPL mogą wykorzystać je do przeniesienia się w pamięci (w celu uniknięcia konfliktów z innym oprogramowaniem rezydenta lub w celu uniknięcia fragmentacji pamięci , gdy pamięć RPL uwalnia się później), lub do podłączenia do i lepszą integrację z systemem operacyjnym w celu wykonywać swoje końcowe czynności czyszczących w dobrze zdefiniowanym i skoordynowany przez solidne i obsługiwany interfejs backend zamiast zwykłych włamań. To przyczynia się do poprawy kompatybilności bez konieczności dostosowywania kodu RPL z każdej nowej wersji systemu operacyjnego, a to pozwala na uniknięcie niepotrzebnego rozdrobnienia pamięci, a tym samym zwiększa ilość dostępnej pamięci dla programów DOS do uruchomienia. Interfejs może być również wykorzystywany do uruchomienia DR DOS zadania pod systemem operacyjnym hosta, takim jak Równoczesne DOS .

Zobacz też

Referencje

Dalsza lektura