Oznaczenie referencyjne - Reference designator

Oznaczenie odniesienia jednoznacznie identyfikuje składnik w ramach schematu elektrycznego lub na płytce obwodu drukowanego . Oznaczenie odniesienia składa się zwykle z jednej lub dwóch liter, po których następuje liczba, np. R13, C1002. Po liczbie czasami następuje litera, wskazująca, że ​​składniki są zgrupowane lub dopasowane do siebie, np. R17A, R17B. IEEE 315 zawiera listę liter oznaczania klasy, które należy stosować w przypadku zespołów elektrycznych i elektronicznych. Na przykład litera R jest przedrostkiem odniesienia dla rezystorów zespołu, C dla kondensatorów, K dla przekaźników.

Historia

IEEE 200-1975 lub „Standardowe oznaczenia referencyjne dla części i urządzeń elektrycznych i elektronicznych” to standard, który został użyty do zdefiniowania systemów nazewnictwa odniesień dla zbiorów sprzętu elektronicznego. IEEE 200 został ratyfikowany w 1975 roku. IEEE odnowił standard w latach 90., ale wkrótce potem wycofał go z aktywnego wsparcia. Dokument ten ma również numer dokumentu ANSI, ANSI Y32.16-1975.

Ten standard zawierał skodyfikowane informacje, między innymi z amerykańskiej normy wojskowej MIL-STD-16, która w przemyśle amerykańskim sięga co najmniej lat 50. XX wieku.

Aby zastąpić IEEE 200-1975, ASME , organ normalizacyjny dla inżynierów mechaników, wprowadził nową normę ASME Y14.44-2008. Norma ta, wraz z normą IEEE 315-1975, zapewnia projektantom elektryków wskazówki dotyczące prawidłowego odwoływania się do wszystkiego, od pojedynczej płytki drukowanej do zbioru kompletnych obudów.

Definicja

ASME Y14.44-2008 i IEEE 315-1975 definiują sposób odwoływania się i opisywania komponentów urządzeń elektronicznych.

Rozbija system na jednostki, a następnie na dowolną liczbę podzespołów. Jednostka jest najwyższym poziomem demarkacji w systemie i zawsze jest liczbą. Kolejne rozgraniczenia nazywane są zespołami i zawsze mają przedrostek literę klasy „A”, po której następuje kolejny numer zaczynający się od 1. Można zdefiniować dowolną liczbę podzespołów, aż do ostatecznego dotarcia do komponentu. Należy zauważyć, że norma IEEE-315-1975 definiuje oddzielne litery oznaczenia klasy dla zespołów rozłącznych (oznaczenie klasy „A”) i zespołów nierozłącznych (oznaczenie klasy „U”). Nierozłączne zespoły — tj. „elementy, które są zwykle zastępowane jako pojedyncza pozycja dostawy” — są zazwyczaj traktowane jako komponenty w tym schemacie odniesienia.

Przykłady:

  • 1A12A2R3 — Jednostka 1, zespół 12, podzespół 2, rezystor 3
  • 1A12A2U3 — Jednostka 1, zespół 12, podzespół 2, zespół nierozłączny 3

Szczególnie cenna jest metoda odnoszenia i opisywania kabli oraz ich złączy w zespołach i poza nimi. Przykłady:

  • 1A1A44J5 — Jednostka 1, zespół 1, podzespół 44, gniazdo 5 (J5 to złącze w skrzynce oznaczonej jako A44)
  • 1A1A45J333 — Jednostka 1, zespół 1, podzespół 45, gniazdo 333 (J333 to złącze w skrzynce oznaczonej jako A45)

Kabel łączący te dwa może być:

  • 1A1W35 - W zestawie A1 znajduje się kabel o nazwie W35.

Złącza na tym kablu będą oznaczone:

  • 1A1W35P1
  • 1A1W35P2

ASME Y14.44-2008 kontynuuje konwencję wtyczki P i Jack J podczas przypisywania referencji do złączy elektrycznych w zespołach, w których J (lub gniazdo ) jest bardziej stałe, a P (lub wtyczka) jest mniej ustalona z pary złączy, bez ze względu na płeć kontaktów łącznika.

Konstrukcja oznaczników referencyjnych jest objęta normami IEEE 200-1975/ANSI Y32.16-1975 (zastąpione przez ASME Y14.44-2008) oraz IEEE-315-1975.

Desygnatory

W poniższej tabeli wymieniono desygnatory powszechnie używane i niekoniecznie zgodne z normami.

Desygnator Typ komponentu
A Rozdzielny zespół lub podzespół (np. zespół obwodów drukowanych )
W Tłumik lub izolator
BR Prostownik mostkowy
BT Bateria
C Kondensator
CN Sieć kondensatorów
D, CR Dioda (wszystkie typy, w tym LED ), tyrystor
DL Linia opóźnienia
DS Wyświetlacz , ogólne źródło światła, lampa, lampka sygnalizacyjna
F Bezpiecznik
pełne wyżywienie Koralik ferrytowy
FD Fiducial
FL Filtr
g Generator lub oscylator
GN Ogólna sieć
h Okucia np. śruby, nakrętki, podkładki
HY Cyrkulator lub sprzęgacz kierunkowy
IR Dioda podczerwieni
J Jack (najmniej ruchome złącze pary złączy), złącze Jack (złącze może mieć „męskie” styki pinów i/lub „żeńskie” styki gniazda)
JP Zworka (Łącze)
K Przekaźnik lub stycznik
L Cewka indukcyjna lub cewka lub koralik ferrytowy
LS Głośnik lub brzęczyk
m Silnik
MK Mikrofon
poseł Część mechaniczna (w tym śruby i łączniki)
OP Optoizolator
P Wtyczka (najbardziej ruchome złącze pary złączy), Złącze wtykowe (złącze może mieć „męskie” styki wtykowe i/lub „żeńskie” styki gniazda)
PS Zasilacz
Q Tranzystor (wszystkie typy)
r Rezystor
RN Sieć rezystorowa
RT Termistor
RV Warystor , Rezystor zmienny
S Przełącznik (wszystkie typy, w tym przyciski)
T Transformator
TC Termoelement
TP Punkt pomiarowy
KADŹ Tuner
U Układ scalony (IC)
V Rura próżniowa
VR Regulator napięcia (napięcie odniesienia), rezystor zmienny (potencjometr lub reostat)
x Złącze gniazda dla innego elementu innego niż P lub J, sparowane z symbolem literowym dla tego elementu (XV dla gniazda lampy próżniowej, XF dla uchwytu bezpiecznika, XA dla złącza zespołu obwodu drukowanego, XU dla złącza układu scalonego, XDS dla gniazda światła itp. )
XTAL Kryształ
Tak Kryształ lub oscylator

Inne desygnatory

Zobacz też

Bibliografia