Projekt spinacze do papieru - Paper Clips Project
W Spinacze projektu , przez Gimnazjum studentów z małym południowo Tennessee miasta Whitwell , stworzył pomnik dla Holocaustu ofiar hitlerowskich Niemiec . Zaczęło się w 1998 roku jako prosty projekt 8-klasisty, którego celem było badanie innych kultur, a następnie przekształcił się w taki, który przyciąga uwagę całego świata. Według ostatnich obliczeń otrzymano ponad 30 milionów spinaczy do papieru .
Wielokrotnie nagradzany film dokumentalny o tym projekcie, Paper Clips , został wydany w 2004 roku przez Miramax Films .
Rozwój
W 1998 roku Linda M. Hooper, dyrektorka Whitwell Middle School w Whitwell w stanie Tennessee, poprosiła zastępcę dyrektora Davida Smitha o znalezienie dobrowolnego projektu zajęć pozalekcyjnych, który miałby uczyć dzieci tolerancji. David Smith i Sandra Roberts rozpoczęli program edukacji o Holokauście i przeprowadzili pierwsze zajęcia jesienią 1998 roku. Wkrótce uczniowie byli przytłoczeni masową skalą Holokaustu i zapytali panią Hooper, czy mogą zebrać coś, co przedstawiłoby życie, które zostało eksterminowane podczas Holokaustu. Pani Hooper odpowiedziała, że mogliby, gdyby mogli znaleźć coś związanego z Holokaustem lub II wojną światową . Dzięki badaniom internetowym studenci odkryli, że Norwegowie nosili spinacze do klap podczas II wojny światowej jako cichy protest przeciwko okupacji nazistowskiej. Uczniowie postanowili zebrać 6.000.000 spinaczy do papieru reprezentujących około 6.000.000 Żydów zabitych w latach 1939-1945 pod zwierzchnictwem nazistowskiego rządu Adolfa Hitlera .
Początkowo projekt przebiegał powoli, ponieważ nie zyskał dużego rozgłosu. Uczniowie stworzyli stronę internetową i rozsyłali listy do przyjaciół, rodziny i celebrytów. Projekt zaczął nabierać tempa po tym, jak zwrócił na niego uwagę Peter i Dagmar Schroeder, dziennikarze urodzeni w Niemczech podczas II wojny światowej, którzy relacjonowali Biały Dom dla niemieckich gazet. Opublikowali kilka artykułów, a także książkę Das Büroklammer-Projekt ( Projekt spinacza do papieru ) wydaną we wrześniu 2000 roku, która promowała projekt w Niemczech. Wielki przełom w USA nadszedł wraz z artykułem w Washington Post z 7 kwietnia 2001 r., napisanym przez Ditę Smith .
Miasto Whitwell
Prawie wszyscy obserwatorzy zauważają nieoczekiwaną lokalizację projektu. Małe, wiejskie miasteczko Whitwell ma około 1600 mieszkańców, a według amerykańskiego spisu powszechnego 97,35 procent z nich to osoby rasy białej. W momencie rozpoczęcia projektu nie było ani jednego Żyda wśród 425 studentów. Spośród 425 uczniów, którzy uczęszczają do szkoły, jest tylko pięciu Afroamerykanów i jeden Latynos.
Miasto jest dość biedne, ponieważ jego główna działalność, wydobycie węgla , zaczęła podupadać po wypadku 30 lat temu; ostatnia kopalnia została całkowicie zamknięta w 1997 roku. Około połowa uczniów gimnazjum kwalifikuje się do programu bezpłatnego lunchu , który jest korzyścią dla amerykańskich dzieci w wieku szkolnym o niższych dochodach .
Spinacze
Spinacze do papieru zostały wybrane po części dlatego, że Norwegowie nosili je w klapach marynarki jako symbol oporu przeciwko okupacji nazistowskiej podczas II wojny światowej . Klipy miały oznaczać solidarność i jedność („jesteśmy związani razem”); w języku norweskim spinacze do papieru nazywane są segregatorami . (Norweskiemu Johanowi Vaalerowi często przypisuje się wynalezienie prekursora współczesnego spinacza do papieru.)
Spinacze zostały wysłane pocztą przez różne osoby; listy pochodziły z około 20 różnych krajów. Niektóre gwiazdy, jak George W. Bush , Bill Clinton , Bill Cosby , Steven Spielberg , Tom Bosley i Tom Hanks byli wśród tych, którzy wysyłali klipy. Do lata 2004 roku szkoła zebrała około 24 milionów spinaczy do papieru. Od 2005 r. wciąż napływało ich więcej. Większość listów zawiera historię lub dedykację dołączonych spinaczy do papieru dla określonej osoby. Niektóre z tych historii są udostępniane w filmie.
Pomnik
Pomnik Dziecięcego Holokaustu składa się z autentycznego niemieckiego samochodu transportowego (który przybył do portu w Baltimore 9 września 2001 r.) otoczony małym ogrodem. Wagon wypełniony jest 11 milionami spinaczy do papieru (6 milionów dla zamordowanych Żydów i 5 milionów dla Romów , katolików , homoseksualistów , Świadków Jehowy i innych grup). Pomnik został odsłonięty w rocznicę Nocy Kryształowej 9 listopada 2001 r.
Linda Pickett wyrzeźbiła osiemnaście motyli ze skręconej miedzi, które są osadzone w betonie wokół wagonu. Motyle pochodzą z wiersza napisanego przez Pawła Friedmanna w obozie koncentracyjnym w Terezinie w 1942 roku, a liczba 18 w języku hebrajskim symbolizuje życie (w Gematrii , 18 jest wartością liczbową słowa חי , wymawiane Chai , co oznacza życie). Wewnątrz wagonu, oprócz spinaczy do papieru, znajduje się książka Schroederów i walizka wypełniona listami z przeprosinami do Anny Frank przez klasę niemieckich uczniów.
Obok samochodu stoi rzeźba zaprojektowana przez artystę z Ooltewah w stanie Tennessee , upamiętniająca 1,5 miliona dzieci zamordowanych przez nazistów i zawierająca kolejne 11 milionów spinaczy.
Film
Film dokumentalny Paper Clips z 2004 roku wyreżyserowali Elliot Berlin i Joe Fab . Został stworzony, aby opisać projekt i podkreślić to, co zostało zrobione.
Jedź, aby pamiętać
W 2006 r. Jewish Motorcyclists Alliance i Yidden on Wheels, żydowski klub motocyklowy z siedzibą w Toronto , zorganizowały przejażdżkę z punktów w Ameryce Północnej do Whitwell w stanie Tennessee, aby upamiętnić projekt Paperclip i uczcić ofiary Holokaustu. Przejażdżka była również zbiórką pieniędzy dla tej szkoły, zebrano ponad 35 000 $, aby pomóc szkole w zakupie tablic interaktywnych.
Mitchell Belman, filmowiec z Toronto, uchwycił istotę tej przejażdżki w swoim dokumencie Paper Clips: A Ride to Remember .
Zobacz też
- Muzeum Pamięci o Holokauście w Stanach Zjednoczonych
- Lista filmów o Holokauście
- Whitwell, Tennessee
- Rzymski Festiwal Filmowy
- Spinacze (2004) na IMDb
Dalsza lektura
- Magiłów, Daniel H. (2007). „Liczenie do sześciu milionów: Zbieranie projektów i upamiętnianie Holokaustu”, Żydowskie Studia Społeczne , Tom 14, Numer 1, s. 23-39.
- Schroeder, Peter W. i Schroeder-Hildebrand, Dagmar (2000). Das Büroklammer-Projekt: Schuler schaffen ein Holocaust-Mahnmal . Elefanten Prasa. ISBN 3-570-14607-3 .
- Schroeder, Peter W. i Schroeder-Hildebrand, Dagmar (2004). Sześć milionów spinaczy: tworzenie pomnika Holokaustu dla dzieci . Wydawnictwo Kar-Ben . ISBN 1-58013-169-7 .
