Przegroda pamięci - Memory divider
Dzielnik pamięci jest to stosunek, który jest używany do określania działanie zegara częstotliwości w pamięci komputera zgodnie z przodu od strony magistrali (FSB) częstotliwości, jeżeli układ pamięci zależy FSB taktowaniu. Wraz z czasami opóźnienia pamięci, dzielniki pamięci są szeroko stosowane w podsystemach przetaktowywania pamięci w celu znalezienia stabilnych, roboczych stanów pamięci przy wyższych częstotliwościach FSB. Stosunek między DRAM i FSB jest powszechnie określany jako „stosunek DRAM: FSB”.
Dzielniki pamięci mają zastosowanie tylko do tych chipsetów, w których szybkość pamięci zależy od szybkości FSB. Niektóre chipsety, takie jak nVidia 680i, mają oddzielne tory pamięci i FSB, dzięki czemu zegar pamięci i zegar FSB są asynchroniczne, a dzielniki pamięci nie są tam używane. Ustawianie szybkości pamięci i podkręcanie systemów pamięci w takich chipsetach to różne kwestie, które nie używają dzielników pamięci. Ten artykuł dotyczy tylko tych chipsetów, w których zegar pamięci jest zależny od zegara FSB.
Przegląd
Dzielniki pamięci umożliwiają działanie pamięci systemowej wolniej lub szybciej niż rzeczywista prędkość FSB ( FSB (Front Side Bus). Idealnie byłoby, gdyby magistrala FSB i pamięć systemowa działały z tą samą częstotliwością zegara, ponieważ FSB łączy pamięć systemową z procesorem. Czasami jednak pożądane jest uruchamianie FSB i pamięci systemowej z różnymi częstotliwościami zegara. Możliwe jest uruchamianie FSB i zegara pamięci z różnymi częstotliwościami taktowania, w pewnych granicach płyty głównej i odpowiedniego chipsetu . Zatem ustawienia określane jako dzielnik pamięci lub ustawienia FSB / DRAM są dostępne i są wyrażone w „współczynniku”, który kontroluje różnicę w częstotliwości zegara pamięci i szybkości FSB.
Płyty główne poziomu podstawowego zwykle nie zapewniają dzielników pamięci do zmiany, a dzielniki pamięci są zarządzane przez kontroler pamięci (jeśli chipset obsługuje dzielniki pamięci). Wysokiej klasy płyty główne przeznaczone do overclockingu zapewniają możliwość zmiany dzielników pamięci (jeśli chipset obsługuje dzielniki pamięci). Jednak w niektórych chipsetach dzielniki pamięci nie są używane, ponieważ w tych systemach szybkość pamięci jest niezależna od szybkości FSB.
Opis i zastosowanie
Zwykle (Dzielnik pamięci) × ( Częstotliwość magistrali FSB ) podaje zegar magistrali we / wy pamięci. Zegar pamięci określa następnie końcową częstotliwość roboczą lub efektywną prędkość zegara systemu pamięci w zależności od typów DRAM (DDR, DDR2 i DDR3 SDRAM).
Domyślnie szybkość FSB i pamięć są zwykle ustawione na współczynnik 1: 1, co oznacza, że zwiększenie szybkości FSB (przez przetaktowanie ) zwiększa szybkość pamięci o tę samą wartość. Zwykle pamięć systemowa nie jest przystosowana do przetaktowywania i dlatego może nie być w stanie sprostać takiemu przetaktowaniu, jak procesor lub płyta główna. Dzielnik pamięci pozwala użytkownikom złagodzić ten problem poprzez zmniejszenie wzrostu szybkości pamięci w stosunku do szybkości FSB i procesora.
Przykład
Załóżmy, że system komputerowy ma pamięć DDR, dzielnik pamięci 1: 1, magistralę FSB działającą z częstotliwością 200 MHz i mnożnik procesora 10x. Wtedy podstawowy zegar pamięci będzie działał z ustawieniem (Dzielnik pamięci) × (FSB) = 1 × 200 = 200 MHz, a efektywny zegar pamięci wyniesie 400 MHz, ponieważ jest to system DDR („DDR” oznacza Double Data Rate; efektywna prędkość zegara pamięci jest dwukrotnie większa od rzeczywistej szybkości zegara). Procesor będzie działał z częstotliwością 10 × 200 MHz = 2,0 GHz. Korzystając z częstotliwości magistrali I / O 200 MHz, różne typy DRAM będą działać jako:
DDR SDRAM at 400 MHz (DDR-400 or PC-3200) DDR2 SDRAM at 800 MHz (DDR2-800 or PC2-6400) DDR3 SDRAM at 1600 MHz (DDR3-1600 or PC3-12800)
Teraz przypuśćmy, że podkręcamy FSB do 250 MHz, tak aby procesor działał z częstotliwością 10 × 250 MHz = 2,5 GHz, a zegar pamięci działał z częstotliwością 250 MHz (dzielnik pamięci × FSB). Ponieważ używana jest pamięć RAM DDR-400, efektywny zegar pamięci (rzeczywista częstotliwość pamięci) będzie wynosił 500 MHz. Normalna pamięć DDR-400 SDRAM nie będzie działać przy 500 MHz, ponieważ została zaprojektowana do pracy z częstotliwością 400 MHz i system stanie się niestabilny. Ale nowoczesny procesor (posiadający potencjał przetaktowywania) może bezbłędnie pracować z częstotliwością 2,5 GHz (nawet jeśli jest zaprojektowany do pracy z częstotliwością 2 GHz), nie stwarzając żadnego problemu ze stabilnością. Aby nadal działał przetaktowany procesor z częstotliwością 2,5 GHz lub nawet z wyższymi prędkościami (przez zwiększenie FSB), musimy spowolnić zegar pamięci, aby uzyskać stabilny system. W tym celu, jeśli zmniejszymy stosunek DRAM: FSB do 4: 5, wynikowa prędkość zegara pamięci wynosi (4/5) × 250 MHz = 200 MHz, co daje efektywną prędkość zegara 400 MHz na DDR-400. Tak więc jesteśmy w stanie pracować na stabilnym przetaktowanym procesorze z częstotliwością 2,5 GHz z 2 GHz bez zwiększania efektywnego zegara pamięci.
Zobacz też
Bibliografia
1. Co to jest dzielnik pamięci
2. Ważne pojęcia dotyczące przetaktowywania
