Hipernormalizacja —HyperNormalisation

Hipernormalizacja
Hipernormalizacja.jpg
Scenariusz Adam Curtis
W reżyserii Adam Curtis
Kraj pochodzenia Zjednoczone Królestwo
Oryginalny język język angielski
Produkcja
Producent Sandra Gorel
Czas trwania 166 minut
Firma produkcyjna BBC
Budżet 80 000 USD.
Wydanie
Oryginalne wydanie 16 października 2016 (Wielka Brytania)
Chronologia
Poprzedzony Gorzkie jezioro (2015)
Śledzony przez Nie mogę wyrzucić cię z głowy (2021)

HyperNormalisation todokument BBC z 2016 rokuautorstwa brytyjskiego reżysera Adama Curtisa . Twierdzi, żeod lat 70.rządy, finansiści i technologiczni utopiści zrezygnowali ze złożonego „rzeczywistego świata” i zbudowali prostszy „fałszywy świat” zarządzany przez korporacje i utrzymywany na stabilnym poziomie przez polityków. Film został wydany 16 października 2016 roku na BBC iPlayer .

Etymologia

Słowo „ hipernormalizacja” zostało wymyślone przez Aleksieja Yurchaka , profesora antropologii, który urodził się w Leningradzie, a później wyjechał uczyć w Stanach Zjednoczonych. Wprowadził to słowo w swojej książce Everything Was Forever, Until It Was No More: The Last Soviet Generation (2006), która opisuje paradoksy życia sowieckiego w latach 70. i 80. XX wieku. Mówi, że wszyscy w Związku Radzieckim wiedzieli, że system zawodzi, ale nikt nie wyobrażał sobie alternatywy dla status quo , a politycy i obywatele byli zrezygnowani z utrzymywania pozorów funkcjonującego społeczeństwa. Z czasem to złudzenie przekształciło się w samospełniającą się przepowiednię, a fałszywość została zaakceptowana przez wszystkich jako realna, efekt, który Yurchak nazwał hipernormalizacją .

Rozdziały

Film składa się z dziewięciu rozdziałów.

1975

Kryzys fiskalny w Nowym Jorku i pomysł wschodzących że systemy finansowe mogłyby uruchomić społeczeństwa; transfer dyplomacji między ówczesnym sekretarzem stanu USA Henrym Kissingerem a przywódcami Bliskiego Wschodu w sporze arabsko-izraelskim i późniejszym wycofaniu się Hafeza al-Assada z Syrii ; oraz początek hipernormalizacji w Związku Radzieckim.

Ludzka bomba

Po zaangażowaniu Stanów Zjednoczonych w wojnę libańską w 1982 r. mściwy al-Assad zawarł sojusz z Ruhollahem Chomeinim z Iranu . Planowali zmusić USA do opuszczenia Bliskiego Wschodu , zachęcając cywilów do przeprowadzania samobójczych zamachów bombowych na amerykańskie cele w regionie, unikając w ten sposób represji. W lutym 1984 roku Stany Zjednoczone wycofały wszystkie swoje wojska z Libanu, ponieważ, jak powiedział ówczesny sekretarz stanu USA George P. Shultz , „zostaliśmy sparaliżowani złożonością, z którą się zmierzyliśmy”.

Odmienne stany

W połowie lat 80. banki i korporacje łączyły się za pośrednictwem sieci komputerowych, aby stworzyć ukryty system władzy, a technologiczni utopiści wywodzący się z kontrkultury lat 60. również postrzegali internet jako okazję do stworzenia alternatywnego świata, wolnego od ograniczenia polityczne i prawne.

Kwas retrospekcji

Wizja cyberprzestrzeni Johna Perry'ego Barlowa jako odpowiednik testów kwasowych z lat 90. XX wieku . Barlow był częścią kontrkultury LSD (znanej również jako „kwas”) w latach sześćdziesiątych i założył Electronic Frontier Foundation . Napisał manifest zatytułowany Deklaracja Niepodległości Cyberprzestrzeni . Skierowany do polityków, zadeklarował „globalną przestrzeń społeczną, którą budujemy, aby być naturalnie niezależną od tyranii, które próbujesz nam narzucić”. Dwóch hakerów komputerowych — Phiber Optik i Acid Phreak — wiedziało, że w rzeczywistości korporacje wykorzystują Internet do wywierania większej kontroli nad życiem ludzi niż robiły to w przeszłości rządy, i wykazali, że hierarchie rzeczywiście istniały w Internecie, pozyskując historię kredytową Barlowa od TRW Inc. i umieszczanie go w Internecie.

pułkownik

W tym rozdziale opisano administrację Reagana wykorzystującą Muammara Kaddafiego jako pionka w swojej strategii public relations (PR) polegającej na tworzeniu uproszczonej, moralnie jednoznacznej polityki zagranicznej poprzez obwinianie go za ataki na lotniska w Rzymie i Wiedniu w 1985 r. oraz za zamach bombowy na berlińską dyskotekę w 1986 r., w którym zginęli amerykańscy żołnierze. , które europejskie służby bezpieczeństwa przypisały syryjskim agencjom wywiadowczym. Kaddafi jest opisywany jako grający razem w celu zwiększenia swojego wizerunku w świecie arabskim jako rewolucjonisty. 1986 Stany Zjednoczone bombardowania Libii , 10 dni po bombardowaniu disco, opisany jest jako operacja przeprowadzona głównie ze względów PR, ponieważ atakuje Syria byłoby zbyt ryzykowne.

Prawda jest gdzieś tam

Zobacz także: Paul Bennewitz i Mirage Men

Ten rozdział zaczyna się od montażu niezidentyfikowanych obiektów latających (UFO) zarejestrowanych przez członków społeczeństwa w Stanach Zjednoczonych. Argumentuje, że zjawisko otaczające UFO w latach 90. zrodziło się w wyniku operacji kontrwywiadowczej mającej na celu przekonanie opinii publicznej, że tajne systemy broni powietrznej wysokiej technologii testowane przez armię amerykańską podczas zimnej wojny i po niej były wizytami obcych. Ściśle tajne notatki sfałszowane przez Biuro Dochodzeń Specjalnych Sił Powietrznych Stanów Zjednoczonych rzekomo wyciekły do ufologów, którzy rozpowszechniali fałszywą teorię spiskową o rządowym tuszowaniu sprawy szerszej publiczności. Metoda, zwana zarządzaniem percepcją , miała na celu odwrócenie uwagi ludzi od zawiłości świata rzeczywistego. Polityka amerykańska jest opisywana jako coraz bardziej oderwana od rzeczywistości. Curtis podaje upadek Związku Radzieckiego pod koniec lat 80. jako przykład wydarzenia, które zaskoczyło Zachód , ponieważ rzeczywistość stawała się coraz mniej ważna. Film z treningu Jane Fondy pokazuje, że socjaliści zrezygnowali z prób zmiany prawdziwego świata i zamiast tego skupiali się na sobie i zachęcali innych do tego samego. Film jest przeplatany materiałem filmowym, na którym Nicolae Ceaușescu i jego żona Elena zostali rozstrzelani i pochowani po rewolucji rumuńskiej w 1989 roku.

Zarządzane wyniki

Ulrich Beck jest identyfikowany jako lewicowy niemiecki teoretyk polityczny. Po upadku Związku Radzieckiego uważał, że świat jest zbyt złożony, aby można go było zmienić, a Beck twierdził, że politycy powinni jedynie utrzymywać stabilność Zachodu poprzez przewidywanie i unikanie ryzyka. Curtis patrzy na Aladdin , komputer, który zarządza około 7% światowych aktywów finansowych, analizując przeszłość, aby przewidzieć, co może się wydarzyć w przyszłości; oraz jak leki antydepresyjne i media społecznościowe stabilizują emocje jednostek.

Opowieść ostrzegawcza

Na początku tego rozdziału omówiono wady przewidywania przyszłości na podstawie danych z przeszłości. Curtis opowiada historię o tym, jak Donald Trump zwerbował licznik kart do analizy nawyków hazardowych Akio Kashiwagi w jego kasynie Trump Taj Mahal w Atlantic City , po tym, jak Trump stracił miliony dolarów na rzecz Kashiwagi. Aby uniknąć zbliżającego się bankructwa kasyna, opracowano model, który przewidywał sposób odzyskania pieniędzy od Kashiwagi, który stracił 10 milionów dolarów. Zanim jednak zdążył zapłacić, został zabity przez gangsterów z yakuzy, a kasyno zbankrutowało, a Trump musiał sprzedać bankom wiele swoich aktywów.

Zwracamy uwagę z powrotem na Bliski Wschód i zamach bombowy w Lockerbie w 1988 roku. Curtis mówi, że zaraz po bombardowaniu dziennikarze i śledczy obwiniali Syrię o przeprowadzenie ataku w imieniu Iranu w odwecie za zestrzelenie lotu Iran Air 655 przez Stany Zjednoczone. Marynarka Wojenna Stanów Zjednoczonych . Powszechnie uznawano to za prawdziwe, dopóki amerykańskie agencje bezpieczeństwa nie ogłosiły, że za atakiem stoi Libia. Niektórzy dziennikarze i politycy wierzyli, że Zachód zrobił woltę, by uspokoić przywódcę Syrii, którego USA i Wielka Brytania potrzebowały jako sojusznika w nadchodzącej wojnie w Zatoce Perskiej .

Koncentruje się na rozprzestrzenianiu się taktyki samobójczych bombardowań od szyitów do islamu sunnickiego oraz atakowaniu przez Hamas ludności cywilnej w Izraelu w latach 90-tych. Powstały paraliż polityczny doprowadził do zahamowania izraelsko-palestyńskiego procesu pokojowego . Opisuje się to jako niezamierzoną konsekwencję reakcji Izraela na zabójstwo izraelskiego strażnika granicznego w 1992 roku.

Pokazany jest montaż fragmentów filmów sprzed katastrofy z 11 września , w których charakterystyczne obiekty Nowego Jorku są w różny sposób niszczone przez najeźdźców z kosmosu, meteoryty i tsunami . Curtis twierdzi, że takie filmy były charakterystyczne dla nastroju niepewności, który panował w Stanach Zjednoczonych pod koniec XX wieku.

Curtis pokazuje, jak Muammar Kaddafi został przemieniony w „nowego najlepszego przyjaciela Zachodu”.

Świat bez mocy

Skutki wojny w Iraku sieją spustoszenie w amerykańskiej psychice, a ludzie wycofują się w cyberprzestrzeń. Judea Pearl tworzy sieci bayesowskie, które naśladują ludzkie zachowania. Syn Judei, Daniel Pearl, jest pierwszym Amerykaninem, który został ścięty w filmie przesłanym do YouTube .

Tymczasem algorytmy mediów społecznościowych pokazują informacje, które są przyjemne dla ich użytkowników, a zatem nie robią nic, aby podważyć ich przekonania. Mimo to Occupy Wall Street pojawia się, próbując zakłócić system, naśladując system bez przywództwa, jakim kiedyś wyobrażano sobie, że ma stać się internet. W podobny sposób rozpoczęła się egipska rewolucja 2011 roku .

Wielka Brytania, Francja i USA odwracają się plecami do Muammara Kaddafiego, gdy Libijczycy powstaną przeciwko niemu. Stany Zjednoczone zrzucają bomby za pomocą dronów, a następnie pokazuje się materiał filmowy, w którym Kaddafi został schwytany przez rebeliantów.

Ani Okupacja Wall Street, ani Arabska Wiosna nie są zbyt dobre dla rewolucjonistów.

W Rosji Władimir Putin i jego gabinet technologów politycznych powodują masowe zamieszanie. Vladislav Surkov wykorzystuje idee sztuki, aby zmienić rosyjską politykę w oszałamiający kawałek teatru. Donald Trump zastosował te same techniki w swojej kampanii prezydenckiej, używając języka z Occupy Wall Street. Curtis twierdzi, że Trump „pokonał dziennikarstwo”, czyniąc jego umiejętności sprawdzania faktów nieistotnymi.

Próba przeciwstawienia się Trumpowi przez lewicę w Internecie nie przyniosła skutku. W rzeczywistości po prostu karmili korporacje mediów społecznościowych, które doceniały ich wiele dodatkowych kliknięć.

Rewolucja w Syrii staje się bardziej okrutna i gwałtowna. Technika samobójczych zamachów bombowych, którą Curtis twierdzi, że Hafez al-Assad wprowadził w celu zjednoczenia Bliskiego Wschodu, rozerwała go na strzępy. Rosja wykorzystuje koncepcję „nieliniowej wojny” Surkowa do walki z syryjskimi rebeliantami. Rosja twierdzi, że opuszcza Syrię, ale tego nie robi.

Abu Musab al-Suri w Syrii sugeruje, że terroryści nie powinni przeprowadzać ataków na dużą skalę, takich jak ataki Osamy Bin Ladena , ale zamiast tego przeprowadzać „losowe” ataki na małą skalę na całym Zachodzie, aby wywołać strach i chaos, przeciwko którym być trudniejsze do odwetu.

Destabilizacja psychiki Zachodu prowadzi do głosowania za Brexitem i popularnością Donalda Trumpa.

Muzyka

Muzyka używana na dowolnym etapie lub wielokrotnie obejmuje:

Klipy

HyperNormalisation w dużym stopniu wykorzystuje materiały z archiwów BBC i zawiera materiał nakręcony specjalnie na potrzeby filmu dokumentalnego.

Krytyczny odbiór

The Independent opisał to jako „rzadki dokument, który szanuje inteligencję widza”. New Yorker określił to jako „poszukiwany i niezbędny dokument naszych czasów…”. W The Guardian recenzent Charlie Lyne pisze: „[to] 165-minutowe dzieło jest cechą jego czystej nieporęczności, gdy Curtis przechodzi od historii społecznej do teorii spiskowej poprzez dziwną, chaotyczną anegdotę w barze, jak człowiek, który ma dwa tuziny zakładki przeglądarki w dużą przepaść Wikipedii”. Dla The Hollywood Reporter , Stephen Dalton pisze: „Bogata gumbo okultystycznej teorii spisku, dystopijny thriller science-fiction imarksistowska krytyka w stylu Noama Chomsky'ego , Hipernormalizacja jest bardzo przekonująca, nawet jeśli jej argumenty nie są w pełni przekonujące… Ten fascynujący zestaw na wpół zbadane pomysły powinny inspirować ciekawskich widzów do dalszych własnych poszukiwań, co jest całkowicie zdrową i pozytywną reakcją”. Phil Harrison w recenzji The Quietus napisał: „można argumentować, że sam Curtis jest po prostu kolejnym mistrzem manipulacji”. W Little White Lies David Jenkins napisał, że film „ujawnia ograniczony zakres [Curtisa] jako filmowca”.

Nagrody i nominacje

Rok Stowarzyszenie Kategoria Nominowany(e) Wynik
2017 Różnorodność w nagrodach medialnych Film roku Mianowany

Zobacz też

Uwagi

Bibliografia

Linki zewnętrzne

Opinie: