Hitz -Hitz
| Hitz | |
|---|---|
| Gatunek muzyczny | Komedia sytuacyjna |
| Stworzone przez | Mark Cullen |
| Opracowany przez | Richard Vaczy Tracy Gamble |
| Scenariusz | Jamie Wooten Mark Cullen |
| W reżyserii | Gary Brown |
| W roli głównej |
Andrew Dice Clay Rick Gomez Claude Brooks Rosa Blasi Kristin Dattilo Spencer Garrett |
| Kompozytor | Christopher Neal Nelson |
| Kraj pochodzenia | Stany Zjednoczone |
| Oryginalny język | język angielski |
| Liczba sezonów | 1 |
| Liczba odcinków | 17 (7 niewyemitowane) |
| Produkcja | |
| Producenci wykonawczy | Tracy Gamble Richard Vaczy |
| Czas trwania | 30 minut |
| Firmy produkcyjne | Vaczy-Gamble Productions MTV Productions Paramount Network Television |
| Dystrybutor | Dystrybucja telewizji CBS |
| Uwolnienie | |
| Oryginalna sieć | UPN |
| Format obrazu | NTSC |
| Oryginalne wydanie | 26 sierpnia – 11 listopada 1997 |
Hitz to amerykański sitcom, który był emitowany na antenie UPN od 26 sierpnia do 11 listopada 1997 roku. Serial opowiada o dwóch dyrektorach branży muzycznej ( Rick Gomez i Claude Brooks) i ich szefie ( Andrew Dice Clay ) w Hitower Records w Los Angeles .
Rzucać
- Andrew Dice Clay jako prezes HiTower Jimmy Esposito
- Rick Gomez jako Robert Moore
- Claude Brooks jako Busby Evans
- Rosa Blasi jako April Beane
- Kristin Dattilo jako Angela
- Spencer Garrett jako Tommy Stans
Odcinki
| Nie. | Tytuł | W reżyserii | Scenariusz | Oryginalna data emisji |
|---|---|---|---|---|
| 1 | "Pilot" | Roba Schillera |
Historia przez : Mark Cullen teleplay przez : Mark Cullen & Richard Vaczy & Tracy Gamble |
26 sierpnia 1997 r. |
| 2 | „To nie koniec, dopóki...” | Roba Schillera | Tracy Gamble i Richard Vaczy | 2 września 1997 r. |
| 3 | „Ojciec chrzestny: nie film” | Brian K. Roberts | Bill Boulware | 9 września 1997 r. |
| 4 | „Mój ulubiony Geer” | Brian K. Roberts | Vance DeGeneres | 16 września 1997 r. |
| 5 | „Nie mogę uzyskać żadnej satysfakcji” | Terri McCoy | Jamie Wooten | 23 września 1997 r. |
| 6 | „Komediowy dżem” | TBA | David Flebotte | 30 września 1997 r. |
| 7 | „Faceci i lalki” | Terri McCoy | Marc Abrams i Michael Benson | 14 października 1997 r. |
| 8 | „Jive Talkin” | TBA | TBA | 28 października 1997 r. |
| 9 | „Prawdopodobnie myślisz, że ta piosenka jest o tobie” | Ted Wass | Bob codziennie | 4 listopada 1997 r. |
| 10 | „Daj perkusiście trochę” | Paul Miller | Bill Boulware | 11 listopada 1997 r. |
| 11 | "Kocia kołyska" | TBA | TBA | NIEPOWIETRZNY |
| 12 | „Radio oszołomienie” | TBA | TBA | NIEPOWIETRZNY |
| 13 | „Możesz prawie wrócić do domu” | TBA | TBA | NIEPOWIETRZNY |
| 14 | "Spanie z wrogiem" | TBA | TBA | NIEPOWIETRZNY |
| 15 | „Riffapalooza” | TBA | TBA | NIEPOWIETRZNY |
| 16 | "Twoja stara" | TBA | TBA | NIEPOWIETRZNY |
| 17 | „Jak masz na imię, kto jest twoim tatą?” | TBA | TBA | NIEPOWIETRZNY |
Produkcja
Chociaż początkowo UPN zamówił 13 odcinków, do października sieć zamówiła jeszcze dziewięć odcinków, w sumie 22. Jednak do grudnia serial został odwołany, zanim produkcja ostatnich sześciu odcinków została zakończona.
Przyjęcie
Caryn James z The New York Times nazwała serial „nieustannie nieśmiesznym”. Ken Tucker z Entertainment Weekly ocenił serial jako jeden z najgorszych w tym roku.
Bibliografia
Zewnętrzne linki
 |
Ten artykuł odnoszący się do serialu komediowego w Stanach Zjednoczonych jest skrótem . Możesz pomóc Wikipedii, rozwijając ją . |
