Cyganie -Gyps

Cyganie
Gyps fulvus z Naumann, Historia naturalna ptaków Europy Środkowej, wyd. 1899
Klasyfikacja naukowa
Królestwo:	Animalia
Gromada:	Chordata
Klasa:	Aves
Zamówienie:	szponiaste
Rodzina:	Accipitridae
Podrodzina:	Gipinae
Rodzaj:	Cyganie Savigny , 1809
Rodzaj gatunku
Gyps fulvus
Gatunek
8 zachowanych, 2 wymarłe; zobacz tekst.

Gyps Jest to rodzaj z sępy Starego Świata , który został zaproponowany przez Marie Jules César Savigny w roku 1809. Jego członkami są czasami jako sępy płowe . Sępy cygańskie mają smukłą głowę, długą smukłą szyję z puszystymi piórami i kryzę wokół szyi utworzoną przez długie, pływające pióra. Korona ich dużych dziobów jest nieco ściśnięta, a ich duże ciemne nozdrza są ustawione poprzecznie do dzioba. Mają sześć lub siedem piór skrzydełkowych, z których pierwsze jest najkrótsze, a czwarte najdłuższe.

Gatunek

Gyps obejmuje następujące gatunki :

Obraz	Nazwa	Dystrybucja i status Czerwonej Księgi IUCN
	Sęp płowy G. fulvus ( Hablitz , 1783)	LC
	Sęp białogłowy G. bengalensis ( Gmelin , 1788)	Indie CR
	Sęp płowy G. coprotheres ( Forster , 1798)	Południowa Afryka PL
	Sęp indyjski G. indicus ( Scopoli , 1786)	Pakistan, Indie i Nepal CR
	Sęp smukły G. tenuirostris Szary , 1844	Indie CR
	Sęp Ruppelli G. ruppelli ( Brehm , 1852)	Sahel CR
	Sęp białogrzbiety G. africanus Salvadori , 1865	Afryka Zachodnia i Wschodnia CR
	Sęp himalajski G. himalayensis Hume , 1869	NT
	†Sęp maltański G. melitensis Lydekker , 1890	Skamieniałości znaleziono na stanowiskach od środkowego do późnego plejstocenu w środkowej i wschodniej części Morza Śródziemnego .
	† G. Bochenskii Boev, 2010	W pobliżu Warszec w północno - zachodniej Bułgarii znaleziono skamieniałe szczątki datowane na późny pliocen .

Bibliografia

Zewnętrzne linki