Eurokody - Eurocodes

Ten artykuł dotyczy całej serii. Dokument podstawowy stanowiący podstawę wszystkich innych Eurokodów znajduje się w Eurokod: Podstawa projektowania konstrukcji .
Image
  Eurokody używane przez członków UE i EFTA
  Eurokody używane przez państwa niebędące członkami UE lub państwa będące w trakcie przyjmowania
  Państwa zainteresowane przyjęciem Eurokodów

Te Eurokody są dziesięć norm europejskich (EN; zharmonizowanych przepisów technicznych) określające sposób strukturalny konstrukcja powinna być prowadzona w ramach Unii Europejskiej (UE). Zostały one opracowane przez Europejski Komitet Normalizacyjny na zlecenie Komisji Europejskiej .

Celem Eurokodów jest zapewnienie:

  • środek do wykazania spełnienia wymagań wytrzymałości mechanicznej i stateczności oraz bezpieczeństwa na wypadek pożaru ustanowionych przez prawo Unii Europejskiej.
  • podstawa specyfikacji kontraktów budowlanych i inżynieryjnych.
  • ramy tworzenia zharmonizowanych specyfikacji technicznych dla wyrobów budowlanych ( znak CE ).

Do marca 2010 r. eurokody są obowiązkowe dla specyfikacji europejskich robót publicznych i mają stać się de facto standardem dla sektora prywatnego. Eurokody zastępują zatem istniejące krajowe przepisy budowlane publikowane przez krajowe organy normalizacyjne (np. BS 5950 ), chociaż w wielu krajach istniał okres koegzystencji. Ponadto oczekuje się, że każdy kraj wyda Załącznik krajowy do Eurokodów, który będzie wymagał odniesienia do konkretnego kraju (np. Załącznik krajowy Zjednoczonego Królestwa). Obecnie eurokody w projektach sektora prywatnego są powoli przyjmowane, a istniejące normy krajowe są nadal szeroko stosowane przez inżynierów.

Motto Eurokodów brzmi „Budowanie przyszłości” . W przygotowaniu jest druga generacja Eurokodów (2G Eurocodes).

Historia

W 1975 r. Komisja Wspólnoty Europejskiej (obecnie Komisja Europejska) podjęła decyzję o programie działań w dziedzinie budownictwa na podstawie art. 95 Traktatu. Celem programu było wyeliminowanie przeszkód technicznych w handlu oraz harmonizacja specyfikacji technicznych. W ramach tego programu działania, Komisja podjęła inicjatywę opracowania zbioru zharmonizowanych przepisów technicznych dla projektowania robót budowlanych, które w pierwszym będzie służyć jako alternatywa dla krajowych przepisów obowiązujących w państwach członkowskich w Unii Europejskiej (UE ) i ostatecznie zastąpi je. Przez piętnaście lat Komisja, z pomocą komitetu sterującego złożonego z przedstawicieli państw członkowskich, prowadziła rozwój programu Eurokody, który doprowadził do powstania pierwszej generacji europejskich kodów w latach 80-tych.

W 1989 r. Komisja i państwa członkowskie UE oraz Europejskie Stowarzyszenie Wolnego Handlu (EFTA) podjęły decyzję, na podstawie porozumienia między Komisją, o przekazaniu przygotowania i publikacji Eurokodów Europejskiemu Komitetowi Normalizacyjnemu ( CEN) poprzez szereg mandatów, w celu nadania im przyszłego statusu Normy Europejskiej (EN). Wiąże to de facto Eurokody z postanowieniami wszystkich dyrektyw Rady i/lub decyzji Komisji dotyczących norm europejskich (np. rozporządzenia (UE) nr 305/2011 w sprawie obrotu wyrobami budowlanymi oraz dyrektywy 2014/24/UE w sprawie zamówień publicznych w Unii Europejskiej ).

Lista

Image
Image
Image
Image
Image
Image
Image
Image
Image
Eurokody 1 – 9 są uporządkowane tematycznie, tutaj zilustrowane od lewej do prawej: 1: obciążenie śniegiem, 2: most betonowy, 3: most stalowy, 4: kompozyt, 5: dom z drewna, 6: mur, 7: ściana z grodzic , 8: trzęsienie ziemi i 9: konstrukcja aluminiowa.

Eurokody są publikowane jako oddzielne normy europejskie , z których każda składa się z kilku części. Do 2002 roku opracowano i opublikowano dziesięć sekcji:

Część 1-1: Gęstości, ciężar własny, obciążenia użytkowe budynków (EN 1991-1-1)   
Część 1-2: Oddziaływania na konstrukcje narażone na działanie ognia (EN 1991-1-2)   
Część 1-3: Oddziaływania ogólne — Obciążenia śniegiem (EN 1991-1-3)   
Część 1-4: Oddziaływania ogólne — Oddziaływania wiatru (EN 1991-1-4)   
Część 1-5: Oddziaływania ogólne — Oddziaływania termiczne (EN 1991-1-5)   
Część 1-6: Oddziaływania ogólne — Oddziaływania podczas wykonywania (EN 1991-1-6)   
Część 1-7: Oddziaływania ogólne — Oddziaływania przypadkowe (EN 1991-1-7)   
Część 2: Obciążenia ruchem na mostach (EN 1991-2)   
Część 3: Oddziaływania wywołane przez dźwigi i maszyny (EN 1991-3)   
Część 4: Silosy i zbiorniki (EN 1991-4)   
  • Eurokod 2 : Projektowanie konstrukcji betonowych (EN 1992)   
Część 1-1: Reguły ogólne i reguły dotyczące budynków (EN 1992-1-1)   
Część 1-2: Projektowanie konstrukcji przeciwpożarowych (EN 1992-1-2)   
Część 1-3: Prefabrykowane elementy i konstrukcje betonowe (EN 1992-1-3)   
Część 1-4: Beton na kruszywie lekkim o strukturze zamkniętej (EN 1992-1-4)   
Część 1-5: Konstrukcje z niezwiązanymi i zewnętrznymi cięgnami sprężającymi (EN 1992-1-5)   
Część 1-6: Konstrukcje z betonu zwykłego (EN 1992-1-6)   
Część 2: Mosty żelbetowe i sprężone (EN 1992-2)   
Część 3: Konstrukcje zatrzymujące i zatrzymujące ciecze (EN 1992-3)   
Część 4: Projektowanie zamocowań do stosowania w betonie (EN 1992-4)   
Część 1-1: Ogólne reguły i reguły dotyczące budynków (EN 1993-1-1)   
Część 1-2: Zasady ogólne — Projektowanie konstrukcji z uwagi na warunki pożarowe (EN 1993-1-2)   
Część 1-3: Reguły ogólne — Reguły uzupełniające dla formowanych na zimno elementów i blach (EN 1993-1-3)   
Część 1-4: Reguły ogólne — Reguły uzupełniające dla stali nierdzewnych (EN 1993-1-4)   
Część 1-5: Platerowane elementy konstrukcyjne (EN 1993-1-5)   
Część 1-6: Wytrzymałość i stateczność konstrukcji powłokowych (EN 1993-1-6)   
Część 1-7: Reguły ogólne — Reguły uzupełniające dla płaskich, platerowanych elementów konstrukcyjnych bez obciążenia z płaszczyzny (EN 1993-1-7)   
Część 1-8: Projektowanie połączeń (EN 1993-1-8)   
Część 1-9: Zmęczenie (EN 1993-1-9)   
Część 1-10: Wytrzymałość materiału i właściwości grubości na wskroś (EN 1993-1-10)   
Część 1-11: Projektowanie konstrukcji z elementami rozciąganymi (EN 1993-1-11)   
Część 1-12: Stale o wysokiej wytrzymałości (EN 1993-1-12)   
Część 2: Mosty stalowe (EN 1993-2)   
Część 3-1: Wieże, maszty i kominy (EN 1993-3-1)   
Część 3-2: Wieże, maszty i kominy — Kominy (EN 1993-3-2)   
Część 4-1: Silosy (EN 1993-4-1)   
Część 4-2: Zbiorniki (EN 1993-4-2)   
Część 4-3: Rurociągi (EN 1993-4-3)   
Część 5: Palowanie (EN 1993-5)   
Część 6: Konstrukcje wsporcze dźwigów (EN 1993-6)   
  • Eurokod 4 : Projektowanie konstrukcji zespolonych stalowo-betonowych (EN 1994)   
Część 1-1: Ogólne reguły i reguły dotyczące budynków (EN 1994-1-1)   
Część 1-2: Projektowanie konstrukcji przeciwpożarowych (EN 1994-1-2)   
Część 2: Ogólne reguły i reguły dla mostów (EN 1994-2)   
Część 1-1: Ogólne – Wspólne reguły i reguły dotyczące budynków (EN 1995-1-1)   
Część 1-2: Informacje ogólne – Projektowanie konstrukcji z uwagi na warunki pożarowe (EN 1995-1-2)   
Część 2: Mosty (EN 1995-2)   
Część 1-1: Postanowienia ogólne – Reguły dla zbrojonych i niezbrojonych konstrukcji murowych (EN 1996-1-1)   
Część 1-2: Zasady ogólne – Projektowanie konstrukcji z uwagi na warunki pożarowe (EN 1996-1-2)   
Część 2: Projektowanie, dobór materiałów i wykonanie muru (EN 1996-2)   
Część 3: Uproszczone metody obliczeń dla niezbrojonych konstrukcji murowych (EN 1996-3)   
Część 1: Zasady ogólne (EN 1997-1)   
Część 2: Badania i badania gruntu (EN 1997-2)   
Część 3: Projektowanie wspomagane badaniami terenowymi (EN 1997-3)   
Część 1: Reguły ogólne, oddziaływania sejsmiczne i reguły dla budynków (EN 1998-1)   
Część 2: Mosty (EN 1998-2)   
Część 3: Ocena i modernizacja budynków (EN 1998-3)   
Część 4: Silosy, zbiorniki i rurociągi (EN 1998-4)   
Część 5: Fundamenty, konstrukcje oporowe i aspekty geotechniczne (EN 1998-5)   
Część 6: Wieże, maszty i kominy (EN 1998-6)   
Część 1-1: Ogólne zasady konstrukcyjne (EN 1999-1-1)   
Część 1-2: Projektowanie konstrukcji przeciwpożarowych (EN 1999-1-2)   
Część 1-3: Konstrukcje podatne na zmęczenie (EN 1999-1-3)   
Część 1-4: Blachy konstrukcyjne formowane na zimno (EN 1999-1-4)   
Część 1-5: Konstrukcje powłokowe (EN 1999-1-5)   

Każdy z kodeksów (z wyjątkiem EN 1990) jest podzielony na kilka Części obejmujących określone aspekty tematu. Łącznie w dziesięciu Eurokodach (EN 1990 – 1999) jest rozmieszczonych 58 części EN Eurokod.

Wszystkie Eurokody EN odnoszące się do materiałów zawierają Część 1-1, która obejmuje projektowanie budynków i innych konstrukcji inżynierskich oraz Część 1-2 dotyczącą projektowania w warunkach pożarowych. Normy dotyczące betonu, stali, kompozytów stalowo-betonowych oraz konstrukcji drewnianych i odporności na trzęsienia ziemi mają część 2 obejmującą projektowanie mostów. Te Części 2 powinny być używane w połączeniu z odpowiednimi częściami ogólnymi (Części 1).

Zobacz też

Poprzednie normy krajowe

  • BS 5950 : Norma brytyjska dotycząca projektowania stali, zastąpiona przez Eurokod 3 w marcu 2010 r.
  • BS 8110 : Norma brytyjska dotycząca wymiarowania betonu, zastąpiona przez Eurokod 2 w marcu 2010 r.
  • BS 6399 : brytyjska norma dotycząca załadunku budynków, zastąpiona przez Eurokod 1 w marcu 2010 r.

Bibliografia

Zewnętrzne linki