WYŚWIETLACZ - EXPSPACE
W teorii złożoności obliczeniowej , EXPSPACE jest zestaw wszystkich problemów decyzyjnych rozwiązany przez deterministycznej maszyny Turinga w wykładniczej przestrzeni , czyli w miejscu, gdzie jest wielomianem funkcją . Niektórzy autorzy ograniczają się do funkcji liniowej , ale większość autorów zamiast tego nazywa wynikową klasę ESPACE . Jeśli zamiast tego użyjemy maszyny niedeterministycznej, otrzymamy klasę NEXPSPACE , która jest równa EXPSPACE według twierdzenia Savitcha .
Problem decyzyjny jest EXPSPACE-zupełny, jeśli znajduje się w EXPSPACE , a każdy problem w EXPSPACE ma redukcję wielomianową wiele-jeden . Innymi słowy, istnieje algorytm wielomianowy , który przekształca instancje jednego w instancje drugiego z tą samą odpowiedzią. Problemy z wypełnieniem EXPSPACE mogą być uważane za najtrudniejsze problemy w EXPSPACE .
EXPSPACE jest ścisłym nadzbiorem PSPACE , NP i P i uważa się , że jest ścisłym nadzbiorem EXPTIME .
Formalna definicja
Przykłady problemów
Przykładem problemu EXPSPACE-complete jest problem rozpoznawania, czy dwa wyrażenia regularne reprezentują różne języki, gdzie wyrażenia są ograniczone do czterech operatorów: suma, konkatenacja , gwiazda Kleene (zero lub więcej kopii wyrażenia) i kwadrat ( dwie kopie wyrażenia).
Jeżeli gwiazda Kleene jest pominięty, to problem staje NEXPTIME -Complete , który jest jak EXPTIME-kompletne , oprócz tego, że jest definiowany w kategoriach non-deterministycznych maszyn Turinga , a nie deterministyczne.
L. Berman wykazał również w 1980 r., że problem weryfikacji/fałszowania dowolnego twierdzenia pierwszego rzędu o liczbach rzeczywistych, które obejmuje tylko dodawanie i porównywanie (ale nie mnożenie ) jest w EXPSPACE .
Alur i Henzinger rozszerzyli liniową logikę temporalną o czasy (liczby całkowite) i udowodnili, że problem ważności ich logiki jest zupełny EXPSPACE.
Problem pokrywalności dla sieci Petriego to EXPSPACE -complete . Problem osiągalności dla sieci Petriego przez długi czas był znany jako EXPSPACE -trudny , ale okazał się być nieelementarny, więc nie jest w EXPSPACE .
Stosunek do innych klas
EXPSPACE jest znany jako ścisły nadzbiór PSPACE , NP i P . Podejrzewa się, że jest to ścisły nadzbiór EXPTIME , jednak nie jest to znane.
Zobacz też
Bibliografia
- ^ Meyer, AR i L. Stockmeyer . Problem równoważności dla wyrażeń regularnych z kwadratem wymaga przestrzeni wykładniczej . 13. Sympozjum IEEE na temat teorii przełączania i automatyzacji , październik 1972, s. 125–129.
- ^ Alur Rajeev; Henzinger, Thomas A. (1994-01-01). „Naprawdę czasowa logika”. J.ACM . 41 (1): 181–203. doi : 10.1145/174644.174651 . ISSN 0004-5411 .
- ^ Lipton, R. (1976). „Problem osiągalności wymaga przestrzeni wykładniczej” . Raport techniczny 62 . Uniwersytet Yale.
- ^ Charles Rackoff (1978). „Zagadnienia pokrycia i ograniczenia dla systemów dodawania wektorów”. Informatyka teoretyczna : 223--231.
- ^ Lipton, R. (1976). „Problem osiągalności wymaga przestrzeni wykładniczej” . Raport techniczny 62 . Uniwersytet Yale.
- ^ Wojciech Czerwiński Sławomir Lasota Ranko S Lazić Jérôme Leroux Filip Mazowiecki (2019). „Problem osiągalności dla sieci Petriego nie jest elementarny”. STOC 19 .
- Berman, Leonard (1 maja 1980). „Złożoność teorii logicznych” . Informatyka teoretyczna . 11 (1): 71–77. doi : 10.1016/0304-3975(80)90037-7 .
- Michaela Sipsera (1997). Wprowadzenie do teorii obliczeń . Wydawnictwo PWS. Numer ISBN 0-534-94728-X.Sekcja 9.1.1: Wykładnicza kompletność przestrzeni, s. 313–317. Pokazuje, że określenie równoważności wyrażeń regularnych z potęgowaniem jest zakończone EXPSPACE.