China Railways SL7 - China Railways SL7

China Railways SL7 ( 勝利 7 ) klasa Mantetsu Pashina ( パ シ ナ )
Zdjęcie budowniczego Pashiny 981.
Rodzaj i pochodzenie Rodzaj mocy Parowy Projektant Nobutarō Yoshino ( 吉野 信太郎 ) Budowniczy Mantetsu Shahekou Works Kawasaki Data budowy 1934 (11), 1936 (1) Całość wyprodukowana 12
Specyfikacje Wskaźnik 1435 mm ( 4 stopy  8   1 / 2  w ) Średnica sterownika 2000 mm (79 cali) Długość 25 675 mm (1010,8 cala) Szerokość 3201 mm (126,0 cala) Wysokość 4800 mm (190 cali) Waga kleju 71,83 t (70,70 długich ton) Waga lokomotywy 119,20 t (117,32 długich ton) Waga oferty 84,11 t (82,78 długich ton) Korek wodny 37,00 m 3 (1307 stóp sześciennych) Czapka przetargowa. 15,00 t (14,76 długich ton) Firebox:  • Obszar Firegrate 6,25 m 2 (67,3 stóp kwadratowych) Bojler: ​  • Małe rurki 70 x 51 mm (2,0 cala)  • Duże rurki 90 x 132 mm (5,2 cala) Ciśnienie w kotle 15,5 kgf / cm 2 (220 psi) Powierzchnia grzewcza 379,64 m 2 (4086,4 stóp kwadratowych)  • Rury 248,15 m 2 (2671,1 stóp kwadratowych)  • Firebox 29,29 m 2 (315,3 sq ft) Przegrzewacz: ​  • Rodzaj Schmidt typu E.  • Powierzchnia grzewcza 102,20 m 2 (1100,1 stóp kwadratowych) Rozmiar cylindra 610 mm x 710 mm (24 na 28 cali) Przekładnia zaworu Walschaerts
Dane dotyczące wydajności Maksymalna prędkość 140 kilometrów na godzinę (87 mph) Pociągowy wysiłek 155,4 kN (34,900 funtów f )
Kariera Operatorzy Kolej południowa Mandżuria Chińska kolej Klasa SMR: パ シ ナ CR: ㄆ ㄒ 7 (1951–1959) CR: 勝利 7 (od 1959 do końca) Numer w klasie 12 Liczby SMR: 970–981 (1933–1938) SMR: パ シ ナ 1–12 (1938–1945) CR: w serii 751-770

China Railways SL7 ( chiński : 勝利7 ; pinyin : ShengLi ; dosł „zwycięstwo”) lokomotywa parowa była klasa klasa 4-6-2 ekspresowych parowozów pasażerski obsługiwany przez China Railway . Zostały pierwotnie zbudowane dla kolei południowej Mandżurii ( Mantetsu ), aby ciągnąć pociąg Asia Express - charakterystyczny pociąg Mantetsu i najbardziej kultową lokomotywę, której obrazy były używane na ulotkach, plakatach, znaczkach pocztowych, a nawet podręcznikach szkolnych dla dzieci, jako symbol technologii i modernizmu w Mandżukuo i był używany do zademonstrowania sukcesu imperialnego projektu Japonii.

Historia

Po zaprojektowaniu swojej pierwszej lokomotywy, klasy Pashiko , w wieku 37 lat Nobutarō Yoshino (吉野 信太郎), który przez dwa i pół roku studiował w American Locomotive Company i jako młoda gwiazda działu inżynieryjnego Mantetsu otrzymał przydomek „King of Locomotives ", zaprojektował opływową klasę Pashina, która została zbudowana specjalnie w celu ciągnięcia długodystansowego, szybkiego pociągu ekspresowego Asia Express między Dalian a Xinjing (Changchun) , z prędkością do 120 km / h (75 mil / h). Była to jedna z pierwszych lokomotyw parowych na świecie, która została w pełni opływowa, co zmniejszyło opór powietrza o 30% i została pomalowana na charakterystyczny pruski niebieski kolor. Projektowanie i produkcja klasy Pashina zajęły tylko siedem miesięcy, przy zastosowaniu nowatorskiego procesu jednoczesnego projektowania i produkcji. Grupa amerykańskich reporterów, którzy jechali inauguracyjnym pociągiem „Asia Express”, wątpiąc, czy Japończycy mogą zbudować taką lokomotywę, zapytała, który amerykański producent zbudował lokomotywę dla Mantetsu. Po tym, jak Yoshino odpowiedział, że zaprojektował go i że został zbudowany w kraju przy użyciu komponentów pochodzących prawie w całości z Japonii i Mandżukuo, reporter zapytał, na którym amerykańskim uniwersytecie studiował on i inni inżynierowie, odpowiedział, że większość z nich studiowała w Japonii. ale wielu zdobyło doświadczenie w USA.

Były to pierwsze lokomotywy Mantetsu wyposażone w przegrzewacz Schmidt typu E , a także wyposażone w palenisko komory spalania, podgrzewacz wody zasilającej i automatyczny palnik ; palacz uznano za niezbędny, ponieważ obliczono, że ludzka siła nie jest w stanie wystarczająco szybko dostarczyć niezbędnych ilości węgla. Wózki przetargowe zostały wyposażone w łożyska wałeczkowe Timken . Lokomotywa klasy Pashina była używana do ciągnięcia pociągu księcia Chichibu , kiedy odwiedzał Mandżukuo w 1940 r. Po zawieszeniu pociągu Asia Express w lutym 1943 r. Używano ich w zwykłych pociągach ekspresowych.

Pierwsze trzy zostały zbudowane przez Mantetsu's Shahekou Works w 1934 r., A następne osiem pochodzi z Kawasaki w Japonii, z パ シ ナ 979 (później パ シ ナ 10), ukończonym 21 października 1934 r., Jako 1500. lokomotywa parowa, która zostanie zbudowana przez Kawasaki. Po eksperymentach w Kawanishi jest tunel aerodynamiczny kształt usprawnienia został zmieniony, a także ostatnią jednostkę, nr 981 (późniejパシナ12) zbudowany z nowego projektu Kawasaki w 1936 roku.

Pierwotnie ponumerowane od パ シ ナ 970 do パ シ ナ 981, zostały one przeniesione na パ シ ナ 1– パ シ ナ 12 w ogólnej renumeracji Mantetsu z 1938 roku.

Powojenny

Cała dwunastka przeżyła wojnę na Pacyfiku i pod koniec wojny została przydzielona do zajezdni Dalian, a następnie została przejęta przez Kolej Republiki Chińskiej. Po ustanowieniu Republiki Ludowej i obecnej Chińskiej Kolei , w 1951 r. Otrzymały klasę ㄆ ㄒ 7 (PX7), aw 1959 r. Otrzymały klasę SL7 (勝利, Shènglì , „zwycięstwo”); były ponumerowane w przedziale 751–770. Pozostały w użyciu na linii Shenda Line między Dalian i Shenyang do lat 80-tych. Kilka lokomotyw zostało przekonwertowanych na typ standardowy, ponieważ osłony lokomotyw utrudniają inspekcję.

SL7 753-755 znajdował się na wysypisku wokół Sujiatun Locomotive Depot w 1980 roku SL7 751 został przywrócony do pełnej sprawności w 1984 roku i jest eksponowany w Shenyang Railway Museum . W 2001 roku ukończono renowację SL7 757 w Dalian, a od 2013 roku można go oglądać w Muzeum Kolejnictwa w Shenyang.

Galeria

Bibliografia