Inmos

Inmos Ltd. (słowo pnia z International i bazowej technologii NMOS ) był brytyjskim producentem półprzewodników z siedzibą w Bristolu . Firma została założona w listopadzie 1978 roku przez Ianna Barona. Firma opracowała transputer .

historia

Firma została założona przez Ianna Brannona, brytyjskiego konsultanta komputerowego oraz dwóch Amerykanów Richarda Petritza i Paula Schroedera. Petritz i Schroeder mieli wieloletnie doświadczenie w branży półprzewodników. Przez brytyjskiego rządu Krajowa Rada Przedsiębiorczości pod warunkiem 50 mln £ na ten cel. Oprócz firmy macierzystej w Anglii w Kolorado została założona amerykańska spółka zależna Inmos Corporation. Fabryki półprzewodników zostały zbudowane w Colorado Springs , Kolorado i Newport w Walii . Zgodnie z polityką prywatyzacyjną Margaret Thatcher National Enterprise Board została włączona do British Technology Group i musiała sprzedać swoje udziały w Inmos. Początkowo oferty AT&T i holenderskiego konsorcjum firm zostały odrzucone. W lipcu 1984 Thorn EMI zaoferował 124,1 miliona funtów za 76% udziałów stanu. Oferta ta została później zwiększona do 192 milionów funtów i przyjęta w sierpniu 1984 roku. W sumie Inmos otrzymał do tego czasu 211 milionów funtów od rządu brytyjskiego, ale nadal nie był na plusie.

W kwietniu 1989 roku Inmos został sprzedany firmie SGS-Thomson . Mniej więcej w tym samym czasie firma rozpoczęła prace nad T9000, ulepszoną wersją Transputera. Jednak z powodu różnych problemów technicznych i opóźnień projekt został przerwany, co oznaczało koniec Transputera jako równoległej platformy procesorów. Jednak modyfikacje procesora, takie jak ST20, zostały później zintegrowane z chipsetami dla systemów wbudowanych, takich jak dekodery .

W grudniu 1994 roku Inmos został w pełni włączony do STMicroelectronics i od tego czasu nazwa Inmos nie jest używana.

Produkty

Różne układy scalone firmy Inmos

Inmos początkowo produkował moduły SRAM . Później DRAM - i EEPROM blokują go. Jednak długoterminowym celem Ianna Barona było opracowanie nowej architektury mikroprocesorowej, która została zaprojektowana z myślą o zrównoleglaniu procesów obliczeniowych. Zadanie to powierzono pracownikom David May i Robert Milne. W 1985 roku do produkcji wszedł nowo opracowany typ procesora w postaci procesorów T212 i T414. Język programowania Occam został stworzony specjalnie dla nowego typu procesora.

Transputer odniósł pewien sukces jako podstawa dla różnych superkomputerów Meiko, Floating Point Systems, Parsytec i Parsys. Meiko to firma założona przez byłych pracowników Inmos. Ponieważ procesor miał samodzielną konstrukcję, był również używany w niektórych systemach wbudowanych. Jednak niekonwencjonalny charakter procesora i jego język programowania znacznie osłabił jego atrakcyjność. Pod koniec lat 80-tych procesor nie nadążał już za wydajnością konkurencyjnych produktów.

Oprócz procesorów transputerowych, Inmos wyprodukował procesory DSP i RAMDAC . RAMDAC Inmos G171 był używany przez IBM przy budowie karty graficznej VGA dla systemów PS / 2 .

linki internetowe

• INMOS i transputer część 1 i część 2 - Iann Barron w rozmowie z British Computer Society od 1998 (angielski)
• Były pracownik strony internetowej Inmos (angielski)

literatura

• Arthur Trew, Greg Wilson: Past, Present, Parallel: A Survey of Available Parallel Computing Systems , Springer-Verlag New York 1991, ISBN 0-387-19664-1
• Mick McClean, Tom Rowland: The Inmos Saga , Quorum Books 1986, ISBN 978-0899301655

Indywidualne dowody

1. ↑ Przedsiębiorca - prezes i dyrektor generalny, INMOS International LTD (1977-1985)
2. ^ ^{A b} Wayne Sandholtz: High-Tech Europe: The Politics of International Cooperation , Berkeley University of California Press 1992, s.155
3. ↑ Thorn-EMI kupi 76% udziałów w Inmos.  ( Strona nie jest już dostępna , przeszukaj archiwa internetowe )  Informacje: Link został automatycznie oznaczony jako uszkodzony. Sprawdź łącze zgodnie z instrukcjami, a następnie usuń to powiadomienie. W: New York Times, 13 lipca 1984, obejrzano 12 grudnia 2008@ 1@ 2Szablon: Dead Link / select.nytimes.com  
4. ↑ Kevin Smith: Inmos zmuszony do ucieczki z Dole. W: Elektronika z 22 września 1983 r