Generacja płatka śniegu

Generation Snowflake ( Generation Snowflake ) to amerykańskie hasło polityczne lub polemiczne określenie pokolenia Millenialsów . Termin ten jest uważany za obraźliwy lub obraźliwy. Tzw są uważane za bardzo czuły , emocjonalnie bardzo wrażliwe i nie bardzo sprężyste i zobaczyć sobie prawo do wysokiego stylu życia. Zakłada się też, że są częściej obrażani niż poprzednie pokolenia i nie chcą zmagać się z poglądami sprzecznymi z ich własnymi. W listopadzie 2016 roku został wybrany przez Collins English Dictionary jako jedno z dziesięciu słów roku.

Pochodzenie terminu

Od końca XVIII wieku Snowflake lub Snowball był przezwiskiem dla białowłosych Afroamerykanów. W Missouri w latach 60. XIX wieku termin ten był używany w sporach dotyczących zniesienia niewolnictwa. Odwołał się do zwolenników niewolnictwa, którzy podążali za ideologią rasistowską, według której białym ludziom należy przyznawać większą wartość niż ludziom innych kolorów. Jednak użycie tego terminu pozostało ograniczone regionalnie. Później uwłaczający slangowy termin płatek śniegu (każdy kryształ śniegu jest wyjątkowy) odnosił się do białych młodych ludzi, którzy wierzyli, że są wyjątkowi i rozwinęli poczucie swojego rzekomo znaczącego statusu, bez jakiegokolwiek uzasadnienia tej wyjątkowości.

Termin „płatek śniegu” nawiązuje do domniemanej wyjątkowości

W 1986 roku David Bertelson użył tego terminu w swojej analizie wpływu indywidualizacji w społeczeństwie amerykańskim na role płci, aby scharakteryzować zjawisko „hipomęskości”, tj. słabego męskiego habitusu, który przeczy tradycyjnym oczekiwaniom na role. Jako wadę tego kryzysu konwencjonalnych modeli ról i tożsamości uważa często brutalną hipermęskość amerykańskiego Południa, wojsko lub policję, formę męskości, która przyciąga młodszych, biednych i niewykształconych mężczyzn, ale można ją również znaleźć jako przesadzona forma kultury gejowskiej.

Ostatnio metafora płatka śniegu została użyta lekceważąco w stosunku do „młodych dorosłych lat 2010”, postrzeganych jako lekko wrażliwych i mało odpornych.Z drugiej strony metafora ta nawiązuje również do samopostrzegania osobliwości przyjętej przez to pokolenie. Pejoratywny wykorzystanie metafory śniegu, co szczególnie odnosi się do akademickiej przeszkolonych członków tysiącletniego pokolenia, często przypisuje się książką kultową Podziemny krąg (1996) Chuck Palahniuk , w którym jeden z członków grupy konsumentów krytycznych wyrzuty innych członków że nie są pięknymi i wyjątkowymi płatkami śniegu, ale składają się z tej samej materii organicznej co wszystkie inne i trafiłyby na ten sam stos kompostowy ( wszyscy jesteśmy częścią tego samego stosu kompostowego ). W 1999 filmowej adaptacji książki przez Davida Finchera , Brad Pitt mówi te słowa.

Obecne użycie jako termin bitewny

Zastosowania

W świecie anglojęzycznym slangowe określenie pokolenia płatków śniegu przekształciło się w polityczne pole bitwy. Jest używany przez prawicę polityczną dla ludzi z pokolenia millenialsów, którzy są postrzegani jako nadmiernie upoważnieni , m.in. H. roszczą sobie pretensje do stylu życia, którego nie będą chcieli sami wypracować i będą głosować na partie lewicowe, ponieważ nie potrafią poradzić sobie z trudnymi realiami życia.

W oczach krytyków Płatki Śniegu są również uważane za lubieżne ; nie są w stanie zmierzyć się z poglądami, które różnią się od ich własnych. Często opowiadali o swoich uczuciach, czuli się moralnie lepsi, potrzebowali szczególnej uwagi i nieustannie domagali się sprawiedliwości dla siebie, którą rozumieli jako „pozytywną dyskryminację” – czyli jednostronną preferencję – własnej grupy. Unikali wszystkich rzekomo wyzwalających bodźców ( wyzwalaczy ), które zakłócają ich samopoczucie, mogą rzucić im wyzwanie, a nawet przestraszyć. Ostatecznie żądanie umożliwienia większej różnorodności, które zawsze wiąże się z nieuzasadnionymi żądaniami społecznymi, zostaje zastąpione przez płatki śniegu dążące do pozostania w strefach komfortu, które są jednorodne pod względem etnicznym, płciowym lub seksualnym (patrz polityka tożsamości ). ^{[ Wymagany rachunek ]}

W Wielkiej Brytanii przeciwnicy Brexitu zostali nazwani przez posła UKIP Płatkami Śniegu . Taką dyskryminującą definicję przyjął Urban Dictionary for English slang .

W kampanii wyborczej w USA w polityce używano terminu bojowego Płatek Śniegu. W Boże Narodzenie 2019 r. członkowie kampanii wyborczej Donalda Trumpa przeszli na (obecnie nieaktywną) stronę internetową snowflakevictory.com , aby dostarczyć zwolennikom Trumpa argumentów przeciwko „liberałom”, zwłaszcza podczas świątecznych dyskusji z ich krewnymi. Metaforyczne odniesienie do świątecznej pogody (płatki śniegu są miękkie i mokre) zostało wykorzystane przez innych, m.in przyjęty również przez brytyjskie media.

Specjalista w językowa antropologii punktów Janet McIntosh się w analogicznej funkcji i historii użycia terminu Crybaby (niemiecki: „Heulsuse”, „Schreikind”), którego zwolennicy Trump stosowanych w kampanii wyborczej do zdyskredytowania liberalnych opozycjonistów. Wywodzi się to z żargonu wojskowej musztry instytutów kadetów USA, by zdyskredytować słabszych. Termin ten był następnie używany przez przeciwników Trumpa, którzy krytykowali go za narcyzm i infantylizm w obliczu porażki wyborczej. B. prawniczka i dziennikarka Ana Navarro, która była bliska republikanom .

Klasyfikacja i interpretacja

Ekonomista Keir Milburn widzi termin Generation Snowflake jako strategia prawicowego odwrócenia uwagi od nierówności społeczno-ekonomicznych na całym pokoleniom. Pokolenie milenialsów staje przed wyzwaniami gospodarczymi, jak prawie żadne pokolenie wcześniej, takimi jak spadające płace, rosnące ceny mieszkań i, w niektórych krajach, wysokie zadłużenie z powodu czesnego . Prawa polityczne próbowałyby ukryć tę nierównowagę gospodarczą, krytykując roszczenia młodszego pokolenia i przedstawiając je jako nieuzasadnione.

Według brytyjskiego leksykografa i badacza slangu Jonathona Greena termin płatek śniegu ma inne negatywne konotacje, takie jak słabość i samooszukiwanie się, kruchość psychiczna i przesadne postrzeganie własnego znaczenia. Odmowa przyjęcia opinii, które nie są odzwierciedleniem własnych opinii, jest powszechnie uważana za narcystyczną . Przekształcenie szyderczego terminu slangowego w agresywny termin bojowy ruchu alternatywnej prawicy (prawa alternatywne), który agituje przeciwko migracji i feminizmowi, oraz konserwatywnych dziennikarzy, takich jak Tomi Lahren, odzwierciedla głębokie podziały w społeczeństwie amerykańskim. Media społecznościowe przyczyniają się do jego szybkiego rozprzestrzeniania się.

Brytyjscy badacze populizmu Aurelien Mondon i Aaron Winter postrzegają termin płatek śniegu jako część niebezpiecznej strategii samoobrony prawicowych populistów w debacie na temat wolności słowa. Według nich płatki śniegu chronią ich słabość i nadwrażliwość poprzez deplatformację i anulowanie kultury . Rasizm jawi się wtedy jako czysta zniewaga bez rzeczywistego wpływu na osoby dotknięte rasizmem. Jak na ironię, jednak to właśnie ci, którzy podnoszą zarzuty przeciwko Płatkom Śniegu, często nie są w stanie przyznać, że ich stanowiska nie są cenzurowane, ale po prostu nie są mile widziane lub nie są zachęcane.

Rola mediów

Teoretyk mediów Anthony N. Smith przeanalizował zmianę orientacji amerykańskich mediów kablowych, takich jak Fusion, FXX czy Revolt TV, w wyniku znacznego spadku oglądalności wśród przedstawicieli młodszego pokolenia, którzy coraz częściej przestawiają się na usługi streamingowe. Za pomocą serialu Mr. Robot pokazuje, jak medialny stereotyp millenialsów jako płatków śniegu , w którym odbijają się powszechne przypuszczenia o odbiorcach, jest podejmowany przez operatorów sieci z zamiarem komercyjnym i intensyfikowany, by wykorzystywali swoje (rzekome) ) Rozpoznać stan umysłu. W miejsce pewnych siebie i optymistycznych bohaterów pod błękitnym niebem („hipermęskie dramaty”) pojawiają się „autentyczni” ludzie, ton od melancholii do smutnego. Przestraszeni i samotni bohaterowie borykają się z problemami psychologicznymi, m.in. B. postać Elliotta w Panu Robotu . Ponadto zmieniono styl wizualny: dominują stonowane odcienie brązu i zamknięte okna, główni bohaterowie znajdują się na krawędzi obrazu lub w rogach pustego pokoju. Michael Serazio twierdzi, że media internetowe bawią się obawami tego młodego pokolenia widzów. B. z obawą przed zaciągnięciem pożyczek studenckich. Jean Twenge podkreśla, że obejmuje to również strach przed utratą wsparcia rodziny; Obawy, ale także narcyzm silnie usieciowionych mediów są większe niż były przez 80 lat.