Kod Azteków

Przykład kodu Azteków

Aztec Code (Engl. Aztec Code ) był od 1995 roku Andy Longacre w firmie Welch Allyn opracowanej w USA. Jest to ogólnodostępny kod 2D z patentem USA nr 5591956. Jest on znormalizowany zgodnie z normą ISO/IEC 24778. Nazwa Aztec Code wywodzi się z wysokiej kultury Azteków w środkowym Meksyku i ich piramid schodkowych : Piramida schodkowa widziana z lotu ptaka jest bardzo podobna do kwadratów, które można rozpoznać bezpośrednio w środku kod, który jest wyśrodkowany wokół jednego punktu.

Struktura

W centrum kodu znajduje się element wyszukiwania, który składa się z kilku zagnieżdżonych kwadratów. Elementy symbolu również są kwadratowe. Obecnie można zakodować małe (od 12 znaków) do dużych ilości danych (obecnie ponad 3000 znaków) . Treść można podzielić na kilka symboli. Reed-Solomon - korekcja błędów obsługiwane specyficzne dla użytkownika maksymalnie 32 poziomów bezpieczeństwa. Odtworzenie zawartości danych jest nadal możliwe, nawet jeśli zniszczeniu uległo do 25% (przy małych kodach nawet do 40%) kodu. W przeciwieństwie do wszystkich innych kodów, nie są wymagane ciche strefy. Kod można umieścić w dowolnym miejscu.

• 

  Rdzeń wspaniałego kodu Azteków. Obszary zakreskowane tutaj na czerwono lub niebiesko muszą być wyświetlone na biało, zielony obszar zawiera informacje o wielkości konstrukcji. Rzeczywisty obszar danych znajduje się w szarym zakreskowanym obszarze obramowania i poza pokazanym tutaj rdzeniem.

• 

  Położenie znaków referencyjnych z dużym kodem

• 

  Przykład dużego kodu. Struktura pokazana po lewej stronie może być postrzegana jako rdzeń.

podanie

Kod Aztec na bilecie internetowym Deutsche Bahn

Międzynarodowy Związek Kolei (UIC) został zdefiniowany kod Aztec jako standard dla biletów . Dane zakodowane w kodzie Azteków składają się z tekstu „UT01”, po którym następuje numer przewoźnika, np. B. „0080” dla Deutsche Bahn oraz identyfikator klucza, z. B. „000010”. Po nim następuje sygnatura ASN.1 DSA i skompresowany ładunek zlib, w którym zakodowane są prawie wszystkie dane wydrukowane na bilecie.

Jest to realizowane przez członków Deutsche Bahn , Nederlandse Spoorwegen , Austriackie Koleje Federalne , SNCF , Czeskie Koleje , Trenitalia , Szwajcarskie Koleje Federalne oraz Koleje Dostawców . Linie Wiener Linien , Graz i Związek Niemieckich Przedsiębiorstw Transportowych również stosują tę metodę kodowania swoich biletów online .

Jest to również wykorzystywane przez wiele linii lotniczych.

literatura

• Bernhard Lenk: Podręcznik automatycznej identyfikacji. Tom 2: Kody 2D, kody macierzowe, kody piętrowe, kody złożone, kody punktowe. Monika Lenk Fachbuchverlag, Kirchheim unter Teck 2002, ISBN 3-935551-01-0 .

Indywidualne dowody

1. ↑ Patent US5591956 : Dwuwymiarowa struktura kodowania danych i symbolika do użytku z czytnikami optycznymi. Opublikowano 7 stycznia 1997 , Wynalazca: Andy Longacre.
2. ↑ ISO: ISO / IEC 24778: 2008 [ISO / IEC 24778: 2008] Technologia informatyczna - Techniki automatycznej identyfikacji i przechwytywania danych - Specyfikacja symboliki kodów kreskowych Aztec Code. ISO/IEC, luty 2008, dostęp 29 marca 2020 . 
3. ↑ Skrypt do dekodowania

linki internetowe